Herfstbijeenkomst van het Grootmeesterschap (11 november 2025) “ We hadden besloten deze bijeenkomst in een hybridevorm te houden, deels via een videoconferentie, deels live, zodat de leden die niet in Italië wonen niet zo snel na de Jubileumbedevaart in oktober naar Rome dienden terug te keren. Zo konden we meteen ook de reiskosten laag houden. ” Dit verklaarde Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone, Gouverneur-Generaal, op 11 november bij de aanvang van de herfstvergadering van het Grootmeesterschap in het tijdelijke hoofdkwartier van de Orde, dat nabij de Piazza Cavour in Rome is gelegen. In zijn inleiding verwees Kardinaal Fernando Filoni, Grootmeester van de Orde, naar de toespraak van Paus Leo XIV tot de pelgrims van de Orde die voor de viering van het Jubeljaar naar Rome waren gekomen. Hij beklemtoonde dat deze belangrijke tekst voor de Orde een referentiepunt voor de komende jaren zal zijn. Vervolgens verwelkomde de Gouverneur-Generaal een nieuw lid van het Grootmeesterschap, dhr. Michael Byrne, Ere-Landscommandeur voor Engeland en Wales. Aan het einde van zijn tweede ambtstermijn aan de leiding van deze Landscommanderij werd hij opgeroepen om lid te worden van het hoogste orgaan binnen de Orde. Voortaan participeert hij dus aan de Raad die “ de Kardinaal Grootmeester in het bestuur van de Orde bijstaat ”, zoals dit in Artikel 8 van de statuten wordt gestipuleerd. De Gouverneur-Generaal vervolgde zijn toespraak door erop te wijzen dat de tragedie die het Heilig Land getroffen heeft een buitengewoon positieve impact heeft gehad op de vrijgevigheid van de leden van de Orde. Hun donaties zijn substantieel toegenomen, zowel in de vorm van gewone bijdragen zoals dit in de statuten is voorzien, als in de vorm van buitengewone bijdragen, alsook in hun reactie op de oproepen tot humanitaire hulp. Er waren tevens tal van speciale donaties en de campagnes voor fondsenwerving zijn eveneens heel succesvol gebleken. “ Dit jaar werd de grens van 20 miljoen euro aan goederen die naar het Heilig Land werden verstuurd, overschreden. De bedevaarten naar het Heilig Land werden wel enigszins hervat, maar zeker niet in de mate waarin dit werd gewenst. De aanhoudende angst en de bestaande risico’s bleven immers te groot, met alle negatieve gevolgen voor de economische activiteiten die in het Heilig Land met het religieus toerisme verband houden. De Grootmeester bezocht afgelopen augustus alsnog het Heilig Land en anderen volgden zijn voorbeeld, maar het aantal pelgrims bleef toch nog ver onder het niveau van de jaren van vóór de oorlog en de COVID-pandemie, ” wist de Gouverneur-Generaal nog te verduidelijken. Onder de nieuwe initiatieven die de Ridderorde heeft gelanceerd, vermelde de Gouverneur-Generaal onder meer de oprichting van een Stichting van de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem, volgens het Italiaans recht. Dit werd op 27 oktober bij notariële akte vastgelegd. “ Deze Stichting is geïnspireerd op de principes van de "derde sector", voor activiteiten ter ondersteuning van projecten van economische en commerciële aard van de Orde, die om fiscale redenen en omwille van een eenvoudig beheer aan de directe bevoegdheid van de Orde moesten worden onttrokken. De Stichting kan eveneens in juridische autonomie en op non-profitbasis activiteiten van commerciële aard uitvoeren, zoals het beheer van het museum, het uitgeven van publicaties, het bevorderen van culturele, sociale en promotionele activiteiten en het organiseren van evenementen voor liefdadigheid, ” voegde Ambassadeur Visconti di Modrone hier nog aan toe. Verder informeerde hij de vergadering nog over het feit dat de herstructurerings- en restauratiewerkzaamheden van Palazzo Della Rovere zijn begonnen, dit nadat met veel moeite alle benodigde vergunningen werden verkregen. Parallel hieraan worden ook de museumgedeelten die als eerste worden opgeleverd, en de hotel- en kantoorgedeelten, die naar verwachting in 2027 zullen klaar zijn, gerenoveerd en gerestaureerd. Hij merkte tevens op dat " de kosten van deze werkzaamheden volledig door de huurder, zijnde Fort Partners, worden gedragen, alsook de huurkosten van de tijdelijke kantoren. Tevens dragen zij 800.000€ bij aan de bouw van het museum. Voeg hierbij nog de bijdrage van € 500.000 vanwege de Italiaanse regering. " Zoals door de agenda was voorzien sprak Kardinaal Pierbattista Pizzaballa tijdens deze bijeenkomst de vergadering rechtstreeks vanuit Jeruzalem toe. Hij hield eraan vooreerst de Orde van harte te danken voor haar regelmatige en stabiele financiële steun, maar evenzeer voor de bezoeken en de warme boodschappen vanwege haar leden. Dit alles helpt in naam van de Heilige Stoel en de universele Kerk mee aan het gevoel van veiligheid en sereniteit van de Latijns-Katholieke Kerk in het Heilig Land,. Wat de informatie over de situatie in Gaza betreft, kondigde hij de oprichting aan van een hulpkantoor (Jerusalem Response Hub), dat zich specifiek en op lange termijn voor de lijdende bevolking van dit verwoeste gebied zal inzetten. " Het belangrijkste is om de hulp te organiseren en te coördineren ," zei hij vanuit zijn realistische overtuiging. In Gaza zijn de vastgelegde prioriteiten onder meer de wederopbouw van de scholen, de distributie van medicijnen en de oprichting van een kantine voor de distributie van maaltijden, dit alles in afwachting van de wederopbouw van de stad en de huizen, hetgeen jaren zal duren. Het Patriarchaat is van plan om met de nodige logistieke en juridische ondersteuning (Response Hub) deze noodsituaties aan te pakken, dit met het oog op de wederopbouw en de hervatting van de activiteiten. Over de Westelijke Jordaanoever was de Patriarch zeer duidelijk. Daar leven de christenen en de moslims in feite in dezelfde noodsituatie. Men wordt daar als het ware met dezelfde verstikkende toestand van de lokale bevolking geconfronteerd. De mensen hebben daar geen werk en dus ook geen overlevingsmiddelen, terwijl ze voortdurend met de agressie van de Israëlische kolonisten af te rekenen krijgen. De patriarch is bovendien ten zeerste verontrust vanwege het wegblijven van de pelgrims. Zij zijn immers de enigen die de economische activiteit van Palestijnse christelijke gezinnen, in het bijzonder in Bethlehem, nieuw leven kunnen inblazen. De patriarch benadrukte tevens het belang van het versterken van de pastorale activiteiten. Hij sprak over de noodzaak van volwassenvorming voor gelovigen. Zij hebben immers nu meer dan ooit behoefte aan spirituele ondersteuning. Dit is een cruciaal punt voor de toekomstige generaties, vooral in Israël, zo bijvoorbeeld in Nazareth, omdat religieuze roepingen daar bijzonder schaars geworden zijn. Met dit doel benadrukte de patriarch het belang van het katholiek onderwijs en benadrukte hij de noodzaak van de opleiding van godsdienstleraren en van de erkenning van hun mandaat in de vorm van een “missio canonica”. Tot slot sprak hij de wens uit dat de viering van het hoogfeest van de Geboorte van de Heer dit jaar bijzonder luisterrijk zou worden georganiseerd, om zo aan de gelovigen een teken van vitaliteit te geven. Vooral zij die door het conflict in en de kolonisatie van de Palestijnse gebieden moreel diep getroffen zijn, hebben zo’n stimulans broodnodig. De penningmeester Saverio Petrillo presenteerde de begroting voor 2026. Daarin wordt een ontvangst voorzien van meer dan 15 miljoen euro, rekening houdend met de maandelijkse overdracht aan het Latijns Patriarchaat en de uitgaven van de Orde. De bonus wordt op 800.000 € geschat waardoor we onze hulp aan het Heilig Land zullen kunnen blijven aanhouden. Sami El-Yousef, Algemeen Bestuurder van het Latijns Patriarchaat, beschreef vanuit zijn kantoor in Jeruzalem gedetailleerd de situatie ter plaatse en de behoeften van de lokale christen gemeenschap. Nadat hij een overzicht van de verwoestende gevolgen van de oorlog voor de regio had geschetst, legde hij uit hoe het aantal verzoeken om humanitaire hulp in 2025 was verviervoudigd. Het ging dan vooral om kosten voor medische zorgverlening voor ouderen met chronische ziekten, kosten voor spoedeisende medische zorg voor mensen zonder ziekteverzekering, om schoolgeld en om de vraag van jongeren en vrouwen om toegang te verkrijgen tot het Empowerment-programma of tot een plaats op de arbeidsmarkt. In Gaza, waar de noodhulp de diensten van het Patriarchaat heeft gemobiliseerd, zal het aantal begunstigden van deze noodhulp ondertussen al de 250.000 hebben overschreden. Ondertussen gaat er sedert de afkondiging van het staakt-het-vuren meer aandacht naar onderwijs, huisvesting, werkgelegenheid en gezondheidszorg. Op de Westelijke Jordaanoever worden nieuwe banen gecreëerd, maar in Jeruzalem gaat de prioriteit naar sociale bijstand, zo bijvoorbeeld via voedselbonnen, financiële hulp, hulp met huur, water, elektriciteit en onbetaalde gemeentelijke belastingen. Ook hier gaat er veel aandacht naar het creëren van banen, meestal in de vorm van dagloners voor het uitvoeren van de projecten, aandacht voor het uitbouwen van stages van 3 tot 6 maanden en initiatieven ter ondersteuning van de ontwikkeling van kleine bedrijven. Het Patriarchaat betaalt het schoolgeld voor een groot aantal gezinnen, vooral via de campagne die door de Noord-Amerikaanse landscommanderijen voor scholen werd opgezet. Daar zijn in totaal bijna 19.000 leerlingen voor ingeschreven, waarvan ongeveer 58% christen is. " De wanhoop verlichten ", is de slogan van het Patriarchaat. Deze doelstelling krijgt, zowel in Gaza als op de Westelijke Jordaanoever, optimale aandacht. Tegelijk streeft men ernaar de pastorale steun aan christenen in Jordanië en Israël te versterken omdat zonder deze inspanningen de verleiding om te emigreren te groot wordt. De pastorale activiteiten zoals de zomerkampen, zomeractiviteiten voor jeugdpastoraat en scoutinggroepen kenden inderdaad een aanzienlijke groei. Dhr. Bart McGettrick, Voorzitter van de Commissie voor het Heilig Land, bracht na een bezoek aan Jordanië door de leden van de Commissie hiervan verslag uit (lees het artikel in Nieuwsbrief 78 van het Grootmeesterschap d.d. oktober vorig jaar, pagina's 11-12). Daarin benadrukte hij het belang van de fysieke en menselijke wederopbouw van de bevolking na afloop van de vijandelijkheden. De Vice-Gouverneurs, Tom Pogge uit de Verenigde Staten, alsook John Secker via een schriftelijk verslag, Jean-Pierre de Glutz en Enric Mas hielden vervolgens een toespraak over de onderwerpen die intern nog bestudeerd worden. Vervolgens presenteerden zij hun standpunt over de ontwikkeling van de Orde in de aan hen toevertrouwde geografische gebieden. Hieruit blijkt dat er overal aanzienlijke vooruitgang is geboekt, zeker in Latijns-Amerika, waar Ecuador en Chili binnenkort groepen Ridders en Dames zouden kunnen zien ontstaan. Kanselier Bastianelli, verantwoordelijk voor de Commissie voor Benoemingen en Bevorderingen, toonde aan dat het aantal nieuwe leden in de Orde nog altijd het aantal sterfgevallen blijft compenseren. Tot nu toe zijn er reeds 1.051 nieuwe leden toegelaten, waarmee het aantal leden wereldwijd op bijna 30.000 komt. Ter afsluiting van de bijeenkomst benadrukte de Grootmeester nogmaals het belang van de spirituele begeleiding binnen de Orde, een item waaraan hij zijn nieuwe boek " I miei giorni sono nelle tue mani " (“ Mijn dagen liggen in Uw handen ”), wijdde. Daarin biedt hij een pad om in de voetsporen van de heiligen te treden. Het boek is voorlopig in het Italiaans uitgegeven en de opbrengst wordt aan de Orde geschonken ten behoeve van de werkzaamheden in het Heilig Land. In dezelfde geest kondigde hij de aanstaande publicatie aan van een boek over Sint Bartolo Longo. Dit werd door Monseigneur Tommaso Caputo, Aartsbisschop-Prelaat van Pompeii en Assessor van de Orde geschreven. Hij bevestigde tevens de oprichting van een ruimte voor  Vrienden van de Orde , waar mensen welkom zijn die geen lid willen of kunnen worden, maar die het Heilig Land wel met vrije giften willen steunen. Deze giften moeten in elke Landscommanderij transparant. en op afzonderlijke rekeningen worden beheerd. De volgende vergadering van het Grootmeesterschap is gepland voor 21 april 2026. François Vayne, avec Andreina Merheb et Livia Passalacqua Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

“ Ik heb nog nooit zo'n moeilijke tijd meegemaakt. ” Dit waren de woorden van de Latijns Patriarch van Jeruzalem, Z. Eminentie Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, die 35 jaar van zijn leven in het Heilig Land doorbracht en daar reeds tal van crises heeft meegemaakt. Inderdaad, het staakt-het-vuren van 13 oktober in Gaza lost de problemen in het Heilig Land niet op. Al doen er zich belangrijke ontwikkelingen voor, er blijft over de volgende stappen nog grote onzekerheid bestaan. “ We zijn gebroken, diep gewond, door al wat we meemaken, door het klimaat van haat dat dit geweld heeft aangewakkerd, Het geweld wakkert op zijn beurt nog meer haat aan,. Het is een vicieuze cirkel die niet kan doorbroken worden, ” zei de Patriarch Kardinaal Pizzaballa, Grootprior van onze Orde. Dit verklaarde hij in een videoboodschap vanuit Jeruzalem naar aanleiding van de gebedswake "Vrede voor Gaza", die op 22 september in Rome door de Gemeenschap van Sant'Egidio werd georganiseerd. Dit was nog vóór het staakt-het-vuren. Maar zijn analyses van destijds hebben ook nu nog een grote weerklank. “ We hebben aan beide zijden veel extremisten de vrije hand gegeven. Maar tegelijk zie ik ook veel aardige mensen. Zoveel mensen die zich inzetten, die gerechtigheid nastreven en dit vaak ten koste van persoonlijke offers. Dit gaat zowel om Israëliërs, Palestijnen, Joden, Christenen en moslims. Hier gaat het er niet om ergens bij te horen, maar vooral om menselijkheid te tonen. ” De nabijheid van de Orde In zo’n ernstige situatie kunnen de Ridders en Dames van het Heilig Graf alleen maar proberen hun missie om de Moederkerk van Jeruzalem te ondersteunen met blijvende standvastigheid en een vast geloof verder te zetten. Zo kunnen zij zich de hoop eigen maken waartoe dit Jubeljaar iedereen uitnodigt,. Men kan ondersteuning bieden in de vorm van gebed, door aandacht en nabijheid en door financiële bijdragen om in de aanzienlijke noden te voorzien. “ Dankzij hun vrijwillige maandelijkse giften hebben de Ridders en Dames van de Orde van het Heilig Graf het Grootmeesterschap van de Orde in Rome in staat gesteld om wekelijks naar het Heilig Land hulp te sturen. Voor 2024 alleen al ging het om een totaalbedrag van meer dan 16 miljoen. Het gemiddelde van vier miljoen per kwartaal is in dezelfde periode in 2025 al ruimschoots overschreden. De huidige behoeften hebben dus duidelijk tot een nog grotere vrijgevigheid van onze leden geleid, ” bevestigde de Gouverneur-Generaal van de Orde van het Heilig Graf, Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone. Gaza als middelpunt van onze zorgen “ Het overgrote deel van deze bijdragen, ongeveer 80% ," zo ging Ambassadeur Voiscont di Modrzone verder, “ is regelmatig bedoeld voor het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem dat dank zij deze bijdragen via haar parochies en instellingen humanitaire acties kon ondernemen. Dit betreft bijvoorbeeld het sturen van voedsel, water, medicijnen en brandstof naar Gaza, zo voor ongeveer 1,5 miljoen in 2024, een bedrag dat voor 2025 reeds ruimschoots is overschreden .” Gaza staat duidelijk in het middelpunt van onze bezorgdheid. Het is een tragedie waartegen wij machteloos staan. Tijdens de Israëlische aanval in juli op de kerk van de Heilige Familie, de enige Latijnse parochie in Gaza, verbleven in de kerk een paar honderd katholieken die in de Gazastrook waren achtergebleven en die daar samen met andere christenen reeds twee jaar lang een toevluchtoord hadden gevonden. Na die aanval gingen de Latijnse Patriarch en Patriarch Theophilos III samen op pad om deze kleine gemeenschap die rouwde om hun slachtoffers, te troosten. In de daaropvolgende maanden, waren we getuige van de evacuatieoperaties van het Israëlische leger uit Gaza-Stad. George Akroush, Directeur van het Ontwikkelingsbureau van het Latijns Patriarchaat, doet verslag van het besluit van de katholieke parochie van de Heilige Familie om de kerk niet te verlaten. “ Onze priesters en religieuzen hebben ervoor gekozen om daar te blijven en om alles wat ze hadden te delen. Degenen die na de evacuatiebevelen besloten om te vertrekken, werden daarna voortdurend vernederd en hadden niet echt een veilige plek om naartoe te gaan. Degenen die toch vertrokken, liepen het risico om bij elke stap die ze zetten gedood te worden. Bovendien zaten ze constant met een gebrek aan water, voedsel, tenten, medicijnen en elektriciteit (als dit er anders al was) en leefden in de constante angst voor bombardementen, sloop en ontheemding. Dit maakte immers allemaal deel uit van het dagelijks leven in Gaza. ” Laten we blijven bidden voor deze gemeenschap en voor alle inwoners van Gaza die nu de tijd van wederopbouw tegemoet gaan. Een crisis die de gehele Palestijnse bevolking treft In de overige Palestijnse gebieden en in Oost-Jeruzalem is de situatie nog helemaal niet rustig. “ Over deze gebieden wordt door de internationale media overigens vaak slecht geïnformeerd. En toch ,” zo stelt George Akroush van het Latijns Patriarchaat, “ Deze mensen lijden onder toenemende beperkingen, onder de wegversperringen en hun isolatie,. Hierdoor gaan hun mogelijkheden op levensonderhoud en alle hoop verloren. Momenteel zijn er alleen al op de Westelijke Jordaanoever meer dan 1.200 ijzeren hekken, versperringen en militaire posten neergezet met als doel de Palestijnse steden van elkaar te isoleren. Voor veel christelijke gezinnen, zeker voor de gezinnen die van toerisme en diensten voor pelgrims en bezoekers afhankelijk zijn, is de werkloosheid chronisch geworden en dat gaat naar schatting om meer dan 60% van de christen gezinnen. ” Omwille van deze kritieke situaties versterkt het Patriarchaat zijn dienstverlening en staat de Orde hen bij in de organisatie van het verstrekken van middelen voor de basisbehoeften van de bevolking, zo bijvoorbeeld door het creëren van banen en de steun aan kleine bedrijven voor werkloze christenen, door bij te dragen aan dringende medische operaties en het dragen van de kosten voor de verzorging van mensen die zich geen medische zorg kunnen veroorloven, alsook door het verstrekken van voedselbonnen en het verlenen van essentiële steun aan het netwerk van scholen dat door het Patriarchaat wordt beheerd. Dankzij de bijdrage van de Orde kon het Patriarchaat het jubileuminitiatief voor het kwijtschelden van schoolgeldschulden tot het jaar 2024/2025 verder zetten. Die dreigende schuld werd door veel gezinnen als gevolg van Covid, oorlog en werkloosheid met heel veel angst ervaren. Een kijk op de toekomst De weg is lang, maar de diplomatie boekt vooruitgang. Het is aan ons om met geloof voor de vrede te bidden. De kleine acties die wij als Orde van het Heilig Graf kunnen steunen, zijn concreet en direct. Zoals George Akroush het duidelijk stelt: “ Dit biedt geen oplossing voor de diepste politieke oorzaken van het lijden maar ze houden mensen in leven en geven gezinnen de waardigheid van een toekomst. ” En hij besloot door zich tot de strategische partners te richten, waarbij hij in de eerste plaats de Orde van het Heilig Graf vermeldde: " We zullen uw solidariteit nooit vergeten. Uw giften dragen direct bij aan het redden van mensenlevens, aan het onderwijs voor kinderen, aan het financieren van medische ingrepen, aan hulp voor ouderen en de steun voor mensen met hartaandoeningen .”    Elena Dini Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Drie dagen in Rome in de voetsporen van de Apostelen Petrus en Paulus De internationale jubileumbedevaart van de Orde van het Heilig Graf bracht van 21 tot en met 23 oktober 2025 ruim 3.600 Ridders en Dames vanuit alle continenten bijeen. De Gouverneur-Generaal, de vier Vice-Gouverneurs-Generaal (Europa, Azië-Pacific, Noord-Amerika en Latijns-Amerika) en talrijke Landscommandeurs begeleidden gedurende deze drie dagen de pelgrims van de Orde. Namens hen allen schonk de Grootmeester de Heilige Vader een icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Palestina, een icoon die hij speciaal voor de Heilige Vader in het Heilig Land had laten maken. “ Jullie zijn vanuit verschillende delen van de wereld naar Rome gekomen, hetgeen er ons aan herinnert dat een pelgrimstocht aan de oorsprong van jullie geschiedenis ligt. Jullie zijn inderdaad in de wieg gelegd om het Heilig Graf te bewaken, om voor de pelgrims te zorgen en de Kerk van Jeruzalem te ondersteunen ,” zo sprak Paus Leo XIV tot de meer dan 3.600 Ridders en Dames van de Orde van het Heilig Graf die naar Rome op bedevaart waren gekomen. De Heilige Vader ontving hen op 23 oktober in de Aula Paulus VI op de derde dag van hun bedevaart, vlak voor de misviering in de Sint-Pietersbasiliek. Daar waren zij rond hun Grootmeester, Kardinaal Fernando Filoni bijeen gekomen. De Heilige Vader dankte hen in het bijzonder voor de aanzienlijke hulp die zij aan de gemeenschappen van het Heilig Land verlenen, “ zonder veel omhaal van woorden of enige publiciteit,” “denk maar aan uw bijzondere steun aan de vele activiteiten van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem. Uw steun aan het seminarie, de scholen, aan tal van liefdadigheids- en noodhulpprojecten, uw steun aan humanitaire en educatieve projecten, aan de universiteit, uw hulp aan kerken en parochies, met speciale interventies in tijden van grote crisis, zoals de Covid-pandemie en de tragische oorlogsdagen. “ Namens de 30.000 leden van deze pauselijke instelling, mannen en vrouwen, voornamelijk leken, die uit alle continenten afkomstig zijn en in Rome door de aanwezige pelgrims uit een veertigtal landen vertegenwoordigd worden, schonk Kardinaal Filoni de paus een icoon van de Beschermheilige van de Orde, Onze Lieve Vrouw van Palestina die elk jaar op 25 oktober wordt gevierd. Deze icoon werd speciaal voor de Heilige Vader in het Heilig Land door een zuster van de Congregatie van de Zusters van Bethlehem vervaardigd. " We weten dat de Maagd Maria een Zoon had, die voor ons is gestorven maar uit de dood weer is opgestaan. Maar er was ook een klein meisje, dat ze op deze icoon in haar armen draag t", aldus de Grootmeester, terwijl hij de Maria-icoon aan de paus liet zien. " Dit kleine meisje wordt door de heilige stad Jeruzalem vertegenwoordigd en staat symbool voor de universele Kerk die wij met z’n allen vormen, ” en met deze aanvulling wist Kardinaal Filoni een brede glimlach op het gezicht van de opvolger van Petrus te toveren. De Heilige Vader had immers met zijn bemoedigende woorden de harten van alle aanwezige Ridders en Dames diep geraakt. “ De Kerk vertrouwt u opnieuw de taak toe om bewakers van het Graf van Christus te zijn. Vervul deze taak in het vertrouwen van de verwachting, in de ijver van de naastenliefde en in de vreugdevolle impuls van de hoop ”. Dit wist de Paus hen te vertellen alvorens hij hen in een vreugdevolle sfeer van broederschap en hernieuwd vertrouwen de pauselijke zegen gaf. Het was precies deze dynamiek van onbaatzuchtige dienstbaarheid, waar de Heilige Vader het over had, die de Ridders en Dames tijdens hun pelgrimstocht probeerden te cultiveren. De Ridders en de Dames vonden geestelijke vernieuwing in hun bezoek aan de vier pauselijke basilieken, waar zij volledige aflaten ontvingen doordat zij door de Heilige Deur gingen, een aflaat voor zichzelf of voor overledenen, en vervolgens door bij de aanwezige priesters te biechten. Paulus buiten de Muren Nadat de deelnemers aan de Jubileumbedevaart op dinsdag 21 oktober door de stafleden van het Grootmeesterschap in hun accommodatie in Rome werden onthaald, namen zij diezelfde middag in de Basiliek van Sint-Paulus buiten de Muren deel aan de openingsmis van de bedevaart, die door de Grootmeester werd voorgegaan. Na hun passage door de Heilige Deur, mediteerden ze in deze basiliek over de betekenis van hun engagement. In deze basiliek worden de relikwieën van de ketenen van de Apostel Paulus vereerd. Paulus was diegene die de missie onder de volkeren en de steun aan de Kerk van Jeruzalem ten zeerste ter harte nam. Tijdens de viering konden alle aanwezigen de homilie van Kardinaal Fernando Filoni beluisteren om vervolgens zijn of haar persoonlijke ontmoeting met de Heer te vernieuwen en zo in staat te zijn om als apostel van vrede, verzoening en mededogen hun engagement te blijven vervullen. De leden van de Orde hadden de wens om, samen met alle pelgrims van het jubileumjaar 2025, “ pelgrims van de hoop” te worden (1 Tim. 1,1), geworteld in de Liefde van Christus. Daarom hebben zij zich opnieuw verzameld om “ op pad te gaan, te verkondigen en getuigenis af te leggen ” (Mc. 16,14-18). Sint Jan van Lateranen De volgende dag, op woensdag 22 oktober, gingen de pelgrims van de Orde door de Heilige Deur van de Basiliek van Sint-Jan van Lateranen, waar zich volgens de traditie het houten altaar van de Apostel Petrus bevindt. Na zijn geloofsbelijdenis en de bevestiging door Christus van het Primaatschap van Petrus (Matteüs 16:13-19) heeft de Prins der Apostelen zijn leven voor de Kerk gegeven. De Kerk die, zoals Kardinaal Filoni in zijn preek opmerkte, “ een gemeenschap van mensen is die zich door het geloof in Jezus en zijn openbaring verenigd weten, en waarin het transcendente Mysterie van God ieder van ons en onze wereld ontmoet .” Vanuit deze gedachte drong de Grootmeester er bij de pelgrims op aan om God hun geloof, hoop en naastenliefde te laten hernieuwen, dit volgens de modaliteiten die in de statuten van de Orde worden beschreven. Dit houdt in: persoonlijke verzaking, vrijgevigheid jegens hun lokale Kerken en die van het Heilig Land, in een geest van deelname aan de zorg van de Paus voor het behoud van de christelijke aanwezigheid op de plaatsen waar Christus leefde en zijn leven heeft gegeven. Terwijl ze de mozaïeken in de apsis bewonderden, die het mysterie van het nieuwe Jeruzalem uitbeeldden, mediteerden de pelgrims over de onderrichtingen van de Grootmeester die erop wees dat de roeping van de leden van de Orde de bouw is van een spiritueel bouwwerk (1 Petr. 2, 4-5.9-10), dat door middel van dialoog en verzoening van alle volkeren van het Heilig Land (2 Kor. 5, 19) tot stand komt. Santa Maria Maggiore In de namiddag van 22 oktober werd de Jubileumbedevaart van de Orde van het Heilig Graf verder gezet met de passage door de Heilige Deur van de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Deze basiliek werd in de 4de eeuw volgens de wensen van de Maagd Maria gebouwd, zoals deze aan de toenmalige Paus Liberius werden toevertrouwd. Paus Sixtus III wijdde de kerk in nadat het Concilie van Efeze in 431 Maria's goddelijk moederschap had erkend, wat aangeeft dat het Mysterie van de Incarnatie ons de weg opent naar de Verlossing. Volgens de overlevering wordt in deze basiliek de relikwie van de kerstkribbe bewaard, waardoor de kerk ook wel het " Bethlehem van het Westen " wordt genoemd. De Dames en Ridders herinnerden zich dat zij kinderen en erfgenamen zijn uit de schoot van de Moeder (Psalm 22), dit dankzij de Geest die hen inspireert om in navolging van Christus en in Hem God “ Abba, Vader ” te noemen (Galaten 4:4-7). Gesterkt door deze bovennatuurlijke ervaring verenigden zij zich in gebed bij het "j a-woord" van de Moeder Gods. Dit deden zij vóór de mozaïeken van de Boodschap aan Maria, de Opdracht in de Tempel en de Aanbidding door de Wijzen. In een processie achter de Grootmeester en de Gouverneur-Generaal, baden de pelgrims in stilte de rozenkrans en hielden bij het icoon Salus Populi Romani even pauze om te mediteren. Deze icoon wordt toegeschreven aan de Heilige Lucas en het was zo dierbaar voor Paus Franciscus, wiens stoffelijk overschot in deze basiliek een laatste rustplaats heeft gekregen. Sint-Pietersbasisliek Op 23 oktober gingen de meer dan 3.600 dames en ridders na de pauselijke audiëntie die hun door Leo XIV was verleend, in processie van de Aula Paulus VI naar de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek, Daar zouden zij kunnen participeren aan de Eucharistieviering die door de Grootmeester werd voorgegaan. " Ubi Petrus, ibi Ecclesia " “ Waar Petrus is, daar is de Kerk ”: met deze uitspraak van de Heilige Ambrosius benadrukte Kardinaal Filoni nogmaals de actieve deelname van de leden van de Orde aan de zorg van de Paus voor de steun aan de Kerk in het Heilig Land. Alvorens de groepsfoto werd genomen, sprak Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone, Gouverneur-Generaal en de drijvende kracht achter deze historische gebeurtenis, alle deelnemers, collega's en vrienden van de Orde toe. “ Ik dank u voor de toewijding waarmee u aan de verschillende vieringen in de vier Romeinse basilieken hebt deelgenomen, alsook voor het geduld waarmee u de ongemakken het hoofd hebt geboden. Het was geen gemakkelijke opgave om de deelname van 3.700 pelgrims uit de hele wereld te organiseren, maar ik hoop dat u aan deze dagen in Rome mooie herinneringen zult koesteren. Ze hebben ongetwijfeld ons geloof en onze liefde voor het Heilig Land versterkt .’ Terwijl ze naar het majestueuze beeld van de Heilige Helena keken, riepen de pelgrims haar in alle stilte aan om bij de Maagd Maria haar voorspraak te doen, zodat de schijnbaar onoverkomelijke situaties in het Heilig Land een gelukkige oplossing zouden vinden. De Heilige Helena had destijds de bouw van de Basiliek van het Heilig Graf ten volle gesteund. Na deze drie dagen van wedergeboorte in God, gingen de pelgrims enthousiast uit elkaar. Ze wisselden contactgegevens uit en beloofden voor elkaar te bidden en met mekaar contact te houden om de Moederkerk van Jeruzalem verder te blijven steunen. Julio Menchú, een ridder uit Guatemala, was een van de pelgrims die op het einde van de bedevaart voor de televisiecamera’s een getuigenis aflegde. “ Ons voorbeeld is de Heilige Bartolo Longo die op 19 oktober l.l. door de paus heilig werd verklaard. Als Ridder van het Heilig Graf heeft hij dankzij zijn liefde voor Maria overvloedige weldaden in zijn omgeving bewerkstelligd. Dat is ons programma. ” François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

De Heiligverklaring van de Zalige Bartolo Longo vond plaats op 19 oktober 2025 op het Sint-Pietersplein te Rome. Leo XIV leidde de plechtige viering, waarin ook nog andere zaligen door de paus heilig werden verklaard. De betekenis van een heiligverklaring ligt in het feit dat de Kerk door middel van haar kinderen tot heiligheid wordt geroepen. Zij stellen het Mysterie van Jezus in hun leven centraal, met Zijn lijden, dood en Verrijzenis. Hierdoor geven zij vorm aan hun bestaan en worden zij een bron van inspiratie voor zoveel andere mannen en vrouwen. Bartolo Longo bereikte de heiligheid na een lange periode van spirituele dwaling. Hij keerde zicht terug tot God via het pad van de naastenliefde, de liefde voor Maria en het gebed van de Rozenkrans, een weg waarbij hij ook zijn vrienden en kennissen wist te betrekken. Net als de Apostel Johannes aan de voet van het kruis, bood Bartolo Longo de Maagd Maria een "thuis" aan, met name het heiligdom in Pompeii, gelegen in een desolate, arme en verwaarloosde streek. Dit was het pad dat hij dag in dag uit heeft bewandeld, totdat hij, ondanks misverstanden en onterechte laster, als Ridder in de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem werd opgenomen. Deze eer tekende hem tot aan zijn levenseinde en hij werd in zijn riddermantel begraven. Bartolo Longo werd geen ridder omwille van een adellijke erfenis of klinkende titel. Hij werd ridder omdat hij de onuitwisbare herinnering aan de Verlossing had bewaard, iets wat geen enkele Ridder en Dame van het Heilig Graf mag vergeten, zeker wanneer men in al te menselijke en oppervlakkige overwegingen zou verstrikt raken. In 1925, ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van de aankomst van het schilderij van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans in Pompeii, besloot Pius XI, Grootmeester van de Orde, hem de titel van Ridder Grootkruis te verlenen. Deze werd hem op 30 mei door Kardinaal Augusto Silj uitgereikt. Kardinaal Pietro Gasparri, Staatssecretaris, verklaarde bij het overhandigen van de ridderlijke insignes en de korte brief aan Kardinaal Silj: “ Ik ben ervan overtuigd dat deze hoge onderscheiding, die de grote verdiensten van deze illustere man erkent, hem ook zal aanmoedigen om zijn religieus en humanitair apostolaat voort te zetten, dit met de onvermoeibare en jeugdige energie die hem kenmerkt. ”   Tijdens de plechtige ceremonie bedankte Bartolo Longo Kardinaal Silj en verklaarde hij zichzelf arm. Hij bezat immers alleen nog de ridderlijke onderscheidingstekens die hij dankzij de welwillendheid van de paus had gekregen en die hij aan de wezen en kinderen van gevangenen naliet. (cf. Dicasterium De Causis Sanctorum – Pompeiana – Canonizationis Beati Bartolomeai Longo – Viri Laici – Positio Super Canonizatione, Romae 2024, p.787-788). Wij, Ridders en Dames van de Ridderorde, kunnen vandaag alleen maar gelukkig zijn. Velen onder u hebben aan de viering op het Sint-Pietersplein deelgenomen en wij verheugen ons allen over de genade die ons ten deel valt dat een van onze ordebroeders is heilig verklaard. Moge zijn voorspraak ons elke dag vergezellen en onze stappen inspireren. Moge door zijn voorspraak het zaad van verzoening en naastenliefde in deze zeer moeilijke tijd voor het Heilige Land worden uitgestrooid, het land dat Bartolo Longo als vurig christen en als Ridder van het Heilig Graf zo nauw aan het hart lag. Fernando Cardinal Filoni Grootmeester Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Tijdens hun voorjaarsbezoek aan Israël en Palestina werden de leden van de Commissie van het Grootmeesterschap voor het Heilig Land geraakt door de getuigenissen van de mensen die de administratieve staf van het Latijnse Patriarchaat uitmaken. George Akroush, Directeur van het Bureau voor de Ontwikkeling van het Latijns Patriarchaat, beantwoordde onze vragen. Wat kan u ons over de situatie in het Heilig Land vertellen? De situatie is uiterst kritiek. Nooit eerder werden wij met zulke uitdagingen met betrekking tot de aanwezigheid van christenen in het Heilig Land geconfronteerd. Helaas zijn de meesten van hen sinds het uitbreken van de oorlog in Gaza werkloos. De christen gemeenschap is voor een groot deel van het toerisme afhankelijk en juist dat maakt het huidige conflict in het bijzonder voor ons zo penibel. We kunnen zelfs stellen dat 70% van de christen gemeenschap direct of indirect van de toeristische sector afhankelijk is. Dezelfde mensen hebben bovendien al veel geleden tijdens Covid. Daarna konden ze amper een jaar werken voordat de oorlog in Gaza uitbrak. En nu lijden ze opnieuw onder een totaal gebrek aan inkomsten. De Israëlische autoriteiten sloten de controleposten en alle christenen die in Jeruzalem werkten, verloren meteen hun baan, op een klein aantal christenen na die voor christelijke organisaties en een paar scholen werken. Hoeveel controleposten zijn er op de Westelijke Jordaanoever? Dat zijn er ongeveer 900, inclusief wat wij de “ijzeren muren” noemen. Dit betekent dat je zelfs binnen eenzelfde stad niet eens van de ene plek naar de andere kunt gaan. Zo is het onmogelijk geworden om van Ramallah naar Jeruzalem te reizen. En van Bethlehem naar Ramallah gaan, is nog veel moeilijker, want je kunt wel drie tot zes uur lang bij een controlepost vastzitten. Welk deel van de christenen wordt hierdoor getroffen? Minstens de helft van de christenen op de Westelijke Jordaanoever is werkloos. En wat heel belangrijk is, is het feit dat dit niet alleen mensen treft die in hotels, restaurants, souvenirwinkels of in de ambachtswereld werken, zoals in de olijf- of parelmoerindustrie. Het heeft ook gevolgen voor andere sectoren die eveneens afhankelijk zijn van toerisme. Er zijn bijvoorbeeld veel banketbakkers in Bethlehem en al deze bedrijven zijn minstens 70% van hun vroegere inkomsten kwijtgeraakt. De kerk kampt met een verhoogde werkloosheid onder hun gelovigen. Geschat wordt dat 74% van de jonge christenen momenteel werkloos is. Dit legt een zware humanitaire last op de schouders van de Kerk, terwijl dit de enige plek is waar zij in deze moeilijke tijden nog terechtkunnen. Ondertussen is de Amerikaanse hulp stopgezet. Wat is de impact van deze maatregel? Na de verkiezing van Trump besloot de Amerikaanse regering om de USAID-programma's voor de Palestijnse bevolking te beëindigen. Daarbij hebben we het over belangrijke sectoren die van deze Amerikaanse hulp afhankelijk zijn, zoals gezondheidszorg, onderwijs en infrastructuur. Duizenden mensen zijn hun baan kwijtgeraakt, waaronder veel christenen – zo’n 300 – die voor de Amerikaanse hulporganisaties in Jeruzalem of op de Westelijke Jordaanoever werkten. Het Patriarchaat is de drijvende kracht in het Heilig Land als het om het creëren van werkgelegenheid, humanitaire hulp, medische benodigdheden, operaties en medische procedures gaat, en dit allemaal dankzij de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Welke andere organisaties helpen verder nog het Patriarchaat? Veel organisaties, kerken en parochies over de hele wereld helpen ons, maar natuurlijk niet in dezelfde mate als de Orde. Ik denk dat de op één na grootste sponsor van het Patriarchaat het ACN is, Hulp aan de Kerk in Nood. Wat kan u tegen onze leden over de hele wereld zeggen om hen aan te moedigen de Kerk nu te helpen? Wat zijn de concrete prioriteiten? In de eerste plaats denk ik dat zonder de inzet van de Ridders en Dames de plaatselijke Kerk haar activiteiten niet kan voortzetten. Deze worden beschouwd als de enige levensader voor de plaatselijke christenen. Zonder de Orde zouden wij onze educatieve missie, ons pastoraal werk of onze humanitaire interventieprogramma’s zoals jobcreatie niet kunnen voortzetten. Veel gezinnen zitten al zestien maanden zonder inkomen. Wij zijn afhankelijk van de Orde voor de betaling van medicijnen voor mensen met chronische ziekten en voor het dekken van de kosten van medische operaties. We ondersteunen bijvoorbeeld meer dan 50 christen studenten geneeskunde. Deze operatie is weliswaar heel duur, maar het is ook een levensveranderende ervaring voor hen. Ze worden namelijk onafhankelijk en kunnen in de nabije toekomst andere mensen helpen. Dankzij de Orde konden we voor dit belangrijke initiatief geld inzamelen. Vertel ons eens iets over uw eigen leven. Wat is je hoop? Ik ben Palestijn en ben in Jeruzalem geboren. Als man en vader van drie kinderen, twee meisjes en een jongen van 21, 18 en 11 jaar oud, heb ik zoiets nog nooit beleefd. Zo'n uitdaging heb ik nog nooit meegemaakt. Volgend jaar word ik 50 jaar oud. Ik overleefde verschillende oorlogen die onze regio hebben getroffen, van de eerste Intifada tot de Golfoorlogen, van de tweede Intifada tot meer dan zes oorlogen in Gaza. Ik werk al 27 jaar voor kerkelijke instellingen, maar ik heb nog nooit een situatie als deze meegemaakt. Daarom doen wij een beroep op hen die willen getuigen van de blijvende aanwezigheid van christenen in het Heilig Land. Wij vragen hen om ons nog meer te helpen. Het zou namelijk te pijnlijk zijn om het Heilig Land, het land van de Incarnatie en de Verlossing, zonder christenen te zien. Wij willen dit land niet tot een museum herleiden maar wij willen de levende stenen blijven van het land van onze Heer Jezus. Paus Johannes Paulus II hielp de Berlijnse Muur te laten vallen. Denk je dat een paus de oorlog hier zou kunnen doen beëindigen? Paus Franciscus zei net als Paus Leo dat hoop op acties bestaat uit het herbouwen van bruggen en het afbreken van muren. Het is voor ons een grote droom om op een dag in het Heilig Land te kunnen leven zonder de aanwezigheid van muren en zonder al die complicaties voor Israël, Palestina en Jordanië. Wij delen dezelfde geschiedenis en we zullen ook dezelfde toekomst hebben. De enige oplossing is dus vrede en gerechtigheid, zodat onze kinderen in hun thuisland kunnen blijven, in het Heilig Land. Dan kunnen ook alle christenen die naar Latijns-Amerika, Europa en de rest van de wereld zijn geëmigreerd, terugkeren. Zo leven er in Chili, in Santiago, bijvoorbeeld meer dan 500.000 Palestijnse christenen die het Heilig Land hebben verlaten vanwege de moeilijke politieke en sociaal-economische situatie. Een eventuele vredesovereenkomst tussen Israël en Palestina zou vooral de christenen ten goede komen die in dit afschuwelijke conflict vastzitten. Daarom bid ik dat er een paus komt die ook hier de muren kan slechten. Interview door François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

De Heilige Vader heeft de verkiezing van de Zeer Eerwaarde Pater Francesco Ielpo tot Custode van het Heilig Land en Bewaker van de Berg Sion bevestigd. Zijn verkiezing gebeurde door de Generale Overste van de Orde der Minderbroeders met zijn definitorium. Pater Francesco Ielpo heeft de Italiaanse nationaliteit en werd op 18 mei 1970 in Lauria (provincie Potenza) geboren. Hij legde in 1998 zijn plechtige geloften af en werd in 2000 tot priester gewijd. Hij bekleedde onder meer de functie van Commissaris voor het Heilig Land, was lid van de Raad van Bestuur van de Vereniging Pro Terra Santa en is sinds 2022 voorzitter van de Stichting Heilig Land, Hij was tevens afgevaardigde van de Custode van het Heilig Land voor Italië en algemeen afgevaardigde voor de herstructurering van de provincies van de orde in Campanië, Basilicata en Calabrië. Aan Broeder Francesco Ielpo sturen wij onze oprechte wensen voor een vruchtbare missie in dienst van de “Parel van Missies” en aan Fr. Francesco Patton richten wij onze diepe dankbaarheid voor de negen jaar genereuze dienst in het Heilig Land. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Met de woorden “ Ik ben blij u te ontmoeten en een van de eerste audiënties van mijn pontificaat aan de gelovigen uit het Oosten te mogen wijden ”, begon Paus Leo XIV zijn toespraak en toonde hiermee meteen dat hij de brandende vragen niet uit de weg zou gaan en wist hij tevens de harten van de Oosterse Kerken te raken. De Oosterse Kerken die net in deze dagen hun jubileum vierden. Ten aanzien van de schoonheid en de rijkdom van het volk van God dat voor hem verzameld was, vervolgde de Heilige Vader: " U bent zo kostbaar. Als ik naar u kijk, denk ik aan de diversiteit van uw afkomst, aan uw glorieuze geschiedenis en aan het zware lijden dat veel van uw gemeenschappen hebben doorstaan of nog steeds doorstaan .” Hij verwees naar de belangrijke bijdrage van de paus die dezelfde naam droeg als hij, Leo XIII, en hij herinnerde eraan dat laatstgenoemde een specifiek document wijdde aan het bijzonder belang van uw Kerken, omdat “ het werk van de menselijke Verlossing in het Oosten begon ” (vgl. Lett. ap. Orientalium dignitas, 30 november 1894). Hij merkte tevens op dat “ het behoud van Oosterse riten belangrijker is dan men denkt ”. Ten aanzien van de actuele gebeurtenissen benadrukte Leo XIV het woord waarmee hij zijn pontificaat begon: “ VREDE ”. Een vrede die in de context waarin de Oosterse Kerken zaaien, leven en getuigen helaas vaak ontbreekt. “ Wie zou, zo benadrukte de Paus, beter dan jullie woorden van hoop in een afgrond van geweld kunnen zingen? Wie zou beter dan jullie, die de verschrikkingen van de oorlog zo goed kennen, verdienen dat Paus Franciscus uw Kerken zelfs ‘martelaren’ heeft genoemd? Het is waar: van het Heilig Land tot Oekraïne, van Libanon tot Syrië, van het Midden-Oosten tot Tigray en de Kaukasus, wat een geweld moet u doorstaan! Te midden van al deze gruwel, te midden van de massamoorden op zoveel jonge mensen, hetgeen verontwaardiging zou moeten opwekken omdat dit mensen zijn die sterven in naam van militaire veroveringen, moet een oproep centraal staan. Het is niet zozeer een oproep van de Paus, maar een van Christus zelf, die steeds weer zegt: “Vrede zij met u!” (Joh. 20, 19.21.26). De vrede van Christus is niet de doodse stilte na een conflict, ze is evenmin het resultaat van onderdrukking, maar het is een geschenk dat mensen bereikt en hun bestaan nieuw leven inblaast. Laten we bidden om deze vrede, om verzoening, om vergeving en om de moed die nodig is om een bladzijde om te slaan en opnieuw te beginnen .”   De Heilige Vader engageerde zich meteen in de voorhoede: “ Ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt om ervoor te zorgen dat deze vrede zich verspreidt. De Heilige Stoel is bereid om vijanden elkaar te laten ontmoeten en in de ogen te kijken, zodat volkeren de hoop en waardigheid die hun toekomen, de waardigheid van vrede, kunnen herontdekken. Volkeren willen vrede en, met mijn hand op het hart, zeg ik tot de leiders van de volkeren: ‘laten we elkaar ontmoeten, laten we in dialoog gaan, laten we onderhandelen!’ ” Naast de uitnodiging aan degenen die gedwongen werden hun land te verlaten en in de diaspora te leven " hun tradities te bewaren zonder ze te laten verwateren ", richtte Leo XIV ook een dankwoord aan de geloofsgetuigen, onder wie ook wij, de Orde van het Heilig Graf. Hij dankte in het bijzonder de vele christenen in het Heilig Land die, de levende stenen, die in het Land van Jezus blijven leven en soms " tegen alle hoop in blijven hopen ", zoals de Apostel Paulus dit reeds over Abraham zei (Rom. 4:18). “ Ik wil God danken voor al diegenen die in stilte, in gebed en in zelfgave banden van vrede smeden, evenals voor de christenen – Oosterse en Latijnse – die, vooral in het Midden-Oosten, in hun land stand houden, weerstand bieden en weerstaan aan de verleiding om dit land te verlaten. Christenen moeten de kans krijgen, en niet alleen met woorden, om in hun land te blijven met alle rechten die nodig zijn voor een veilig bestaan. Ik smeek u, zet u hiervoor in! ” Wij sluiten ons bij de dank van de Heilige Vader aan voor het getuigenis van de christenen in het Oosten, die wij, de Orde van het Heilig Graf, van nabij hebben mogen leren kennen en in hun behoeften hebben mogen steunen, in het bijzonder door de projecten van de R.O.A.C.O. Wat wij ontvangen is veel meer dan wat wij geven. Elena Dini Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Een internationale bedevaart van de Orde in het jubeljaar brengt 3.000 vooraf ingeschreven Ridders en Dames van 21 tot 23 oktober 2025 in Rome samen. Het programma bevat een bezoek aan de Heilige Deuren van de vier pauselijke basilieken en een pauselijke audiëntie. Als onderdeel van de voorbereiding op deze spirituele gebeurtenis legt Kardinaal Angelo De Donatis, lid van de Ridderorde van het Heilig Graf en Grootpenitentiaris van de Katholieke Kerk, ons uit wat de “aflaat”, gekoppeld aan dit jubileumjaar 2025 inhoudt. In dit jaar staat dat het thema van de hoop centraal. Eminentie, wat is de rol van de Apostolische Penitentiarie, waarvoor u namens de Paus verantwoordelijk bent? De Apostolische Penitentiarie is het orgaan van de Romeinse Curie dat verantwoordelijk is voor het verlenen van Gods barmhartigheid in naam van en voor rekening van de Heilige Vader. Juridisch gezien is de Penitentiarie als een rechtbank georganiseerd, al is het dan een heel bijzondere rechtbank. Hier wordt niemand veroordeeld en het enige vonnis dat hier kan worden uitgesproken is dat van de vergeving, de zogenaamde dispensatie of genade. Ze heeft bovendien nog een andere bijzondere eigenschap. Haar jurisdictie strekt zich uit tot het interne forum van de Kerk, dat wil zeggen dat zij betrekking heeft op het intieme kader van de betrekkingen tussen de gelovigen en God. Daarin is de bemiddeling van de Kerk er niet om de maatschappelijke gevolgen van deze betrekkingen te regelen, maar om voor het welzijn van de gelovigen en het herstel van hun staat van genade te zorgen. Precies om die reden doet iedereen, die met de Penitentiarie contact opneemt dat in de regel via zijn of haar biechtvader. Het hele proces is door absolute en onschendbare vertrouwelijkheid beschermd. Zo behoort het in het bijzonder tot de bevoegdheid van de Penitentiarie om absolutie te verlenen voor specifieke bestraffingen, dispensatie te verlenen voor onregelmatigheden bij het ontvangen of uitoefenen van de Heilige Wijding, genade verlenen voor de radicale sanering van een nietig verklaard huwelijk en vermindering van kosten toe te kennen voor niet-opgedragen missen. Daarnaast houdt de Penitentiarie zich in het algemeen bezig met het onderzoeken en wegnemen van morele twijfels en met het behandelen van gewetensbezwaren die aan haar worden voorgelegd. Tot de bevoegdheden van de Apostolische Penitentiarie behoren ook de religieuzen die in de pauselijke basilieken van Rome biecht horen. Deze worden de kleine penitentiaire inrichtingen genoemd. Ten slotte is de Penitentiarie verantwoordelijk voor alles wat met het verlenen en het toepassen van aflaten te maken heeft. Wat houdt de “aflaat” die de Kerk aan de gelovigen voorhoudt precies in? We kunnen de aflaat definiëren als de totale en volledige toekenning van Gods barmhartigheid, als bekroning, op de vergeving van zonden, een vergeving die we door de absolutie in het sacrament van de verzoening ontvangen. Als we inderdaad door de biecht vergeving van zonden verkrijgen, wist de aflaat ook alle "onreinheden" uit die we met ons meedragen en die het gevolg zijn van de zonden die we eerder hebben begaan. Deze zijn wat de Kerk " de tijdelijke straffen " voor begane zonden noemt. In de praktijk is het voor de gelovigen die de aflaat ontvangen precies op dat moment alsof ze de doopvont opnieuw verlaten en zo naar de oorspronkelijke staat van genade van het doopsel terugkeren. Dit is een waar wonder van genade! Wij begrijpen dan dat wij deze kans die ons door de tussenkomst van de Kerk geboden wordt, met oprecht enthousiasme en diepe dankbaarheid moeten benaderen. De praktijk van de aflaten is allesbehalve een erfenis uit de Middeleeuwen maar een waardevolle schat die geworteld is in het mysterie van de Verlossing die Christus tot stand heeft gebracht,. Bovendien zijn de werken die nodig zijn om de aflaat te verkrijgen – gebeden en devotionele praktijken, boetedoeningen, daden van liefdadigheid – reeds tekenen en middelen om de roep tot persoonlijke en gemeenschappelijke bekering te bevorderen en vooruitgang op weg naar heiligheid op te wekken en te concretiseren. In het kort gezegd: ik zie aflaten als een middel om de tederheid van Gods liefde voor ieder van ons volledig tot uiting te laten komen en deze te realiseren. Op 13 mei 2024 is de tekst over de verlening van aflaten tijdens het gewone jubileumjaar 2025 gepubliceerd. Wat houdt deze nota in? Het Heilig Jaar biedt een bijzondere kans voor bekering en vernieuwing om volledige verzoening met God en met onze broeders en zusters te bereiken. En door het Jubeljaar lijkt de Kerk van haar kant een maximale bereidheid tot voorspraak te tonen en alles te doen wat haar door haar “ sleutelpositie” wordt verleend om haar kinderen op hun zoektocht naar innerlijke zuivering en vergeving te helpen. In de door de Penitentiarie uitgegeven nota voor het verkrijgen van de Jubileumaflaat staan de modaliteiten, praktijken en plaatsen beschreven waar men dit geschenk van Gods barmhartigheid kan ontvangen. Bondig samengevat kan men stellen dat de gelovigen tijdens dit Heilig Jaar de volle aflaat kunnen verkrijgen door aan de voorwaarden die voor alle volle aflaten gelden te voldoen. Dit betekent uitsluiting van elke neiging tot zonde, de sacramentele biecht, een eucharistische communie en de gebeden volgens de intenties van de paus, alsook door bepaalde werken te verrichten die de geest en het thema van het jubileum in herinnering brengen. Voor de details verwijzen we naar de eigenlijke tekst. Voor de bedevaarders betekent dit: Het houden van een bedevaart naar Rome en er minstens één van de vier pauselijke basilieken te bezoeken; een bedevaart naar het Heilig Land of naar één van de heilige jubileumplaatsen die door de bisschoppen in hun respectieve bisdommen zijn aangewezen. Het verrichten van bepaalde werken van barmhartigheid die het moederlijk gelaat van de Kerk aan de behoeftigen tonen. De praktijk van boete-initiatieven beoefenen. “ Hoop ” is het thema van het Jubeljaar 2025. Hoe kunnen leden van de Orde die aan dit spirituele evenement deelnemen, deze deugd herontdekken? Als het verkrijgen van aflaten en, meer algemeen, bekering, geestelijke vernieuwing en de vooruitgang van de maatschappij op het gebied van rechtvaardigheid en liefdadigheid de doelstellingen zijn die de paus ertoe aanzetten heilige jaren uit te roepen, dan heeft elk jubeljaar zijn eigen fysionomie. Deze wordt gedefinieerd door de betreffende indictiebul die deze algemene doelstellingen met de specifieke behoeften van de Kerk en de hedendaagse maatschappij verbindt. Paus Franciscus wou de gelovigen tijdens het Heilig Jaar oproepen om vooral de deugd van de hoop te herontdekken en “pelgrims van hoop te worden”. Dit was mede geïnspireerd doordat de politieke en sociale gebeurtenissen die we momenteel op wereldniveau meemaken op de een of andere manier de hoopvolle wens die in het hart van ieder mens sluimert, lijken tegen te spreken en te onderdrukken. Ik denk hierbij aan al die oorlogen, dichtbij en ver weg, die elke dag hun horizon lijken te verbreden, ik denk aan het geweld dat op onschuldige slachtoffers wordt gepleegd, maar evenzeer aan de economische moeilijkheden die het gevolg zijn van uitbuiting en sociale onrechtvaardigheden. Dat alles lijkt op de een of andere manier het verlangen naar hoop, dat in het hart van elke mens sluimert, tegen te spreken en te onderdrukken. Ook op persoonlijk vlak worden velen van ons door meervoudige zorgen, werkloosheid, emotionele en familiale problemen onderdrukt. In sommige gevallen brengt dit mensen op het punt dat de hoop om weer overeind te komen, wordt vernietigd. Moge het Heilig Jaar voor ons allen een jaar van genade en diepgaande persoonlijke en gemeenschappelijke vernieuwing zijn. Maar dit alles kunnen we pas bereiken als we in ons leven de ontmoeting met “Christus Jezus, onze hoop” ervaren (1 Timoteüs 1:1). Een andere wereld is slechts mogelijk als we Jezus in ons hart dragen en als Hij het kompas wordt dat ons hele leven leidt, de rots waarop we onze hoop baseren. * De inschrijvingen voor deze bedevaart zijn afgesloten. Interview door François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Jeruzalem: voor miljoenen gelovigen over de hele wereld een Heilige Stad. Een plaats waar het christelijk geloof zijn diepste wortels vindt, zeker tijdens de Goede Week, de kern van de vastentijd. Het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem heeft bekendgemaakt dat het vanwege de oorlog en de instabiliteit in de regio niet mogelijk zal zijn om de traditionele feestdagen in de Heilige Plaatsen zoals gebruikelijk te vieren. In een officiële verklaring legde Kardinaal Pierbattista Pizzaballa uit dat de situatie voortdurend wijzigt en dat daardoor onmogelijk is een definitief tijdschema voor de komende dagen vast te leggen. Een van de reeds bevestigde beslissingen is het annuleren van de processie op Palmzondag. Deze brengt elk jaar duizenden gelovigen samen op de Olijfberg, op weg naar de Heilige Stad. De Chrisma-mis op de vooravond van Witte Donderdag is eveneens uitgesteld, dit in afwachting van veiligere omstandigheden voor een serene viering ervan te waarborgen. Ondanks alle beperkingen blijven de kerken open. Priesters en religieuze gemeenschappen blijven het geestelijk leven ondersteunen door het gebed aan te moedigen en de deelname van de gelovigen aan het Paasmysterie te bevorderen. De onmogelijkheid om samen te vieren wordt als een diepe wonde ervaren, een van de vele vormen van leed die door het conflict worden veroorzaakt. Maar in heel deze context blijft de boodschap duidelijk: “ verlies de hoop niet ”. De Patriarch nodigt de gelovigen uit om zich op 28 maart geestelijk te verenigen door de rozenkrans voor vrede te bidden – ieder op zijn eigen locatie, maar één van hart. Want de boodschap van Pasen blijft overeind: “ Zelfs de duisternis zal het licht niet doven. ” En vanuit Jeruzalem klinkt één zekerheid in de hele wereld nog steeds onverkort door: “ het leven is sterker dan de dood .” Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling :  Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Het Museum van de Bijbelse Landen in Jeruzalem opende op 19 februari een tentoonstelling getiteld "De zesde dag na de oorlog". Deze titel is ontleend aan een werk van een Tsjechische auteur die de terugkeer naar routine en normaliteit na een periode van conflict beschrijft. De tentoonstelling biedt aan de hand van verschillende historische bronnen een blik op oorlog doorheen de Oudheid. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “De tentoonstelling bestaat uit drie grote onderdelen, die elk niet alleen een historisch of literair verhaal vertellen, maar dit ook met een breder maatschappelijk thema verbinden. Het eerste deel van de tentoonstelling behandelt de Slag bij Qadesh en gaat bijvoorbeeld in op de vraag wat een overwinning precies inhoudt en wie dit bepaalt.” Egyptische beeldhouwwerken tonen de overwinning van de Egyptische Farao Ramses II op de Hittieten in de Slag bij Qadesh, in het huidige Qadesh in Syrië, dit in de 13de eeuw voor Christus. Maar Hittitische documenten onthullen echter een andere werkelijkheid. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Deze documenten specificeren dat, indien er in de Slag bij Qadesh al een overwinnaar was, dit de Hittieten moeten zijn geweest. Het was namelijk het Hittitische leger dat er na de slag in slaagde de regio Damascus te bereiken, die ten zuiden van Qadesh ligt .” Het tweede deel van de tentoonstelling behandelt het ballingschapsbeleid van de Assyrische koningen en dit aan de hand van een inscriptie uit het paleis van Sennacherib, de Koning van Assyrië. Het werk toont vier gevangenen, die mogelijk uit het koninkrijk Juda afkomstig waren. Zij zitten in een smekende houding met een Assyrische soldaat achter hen. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ In de inscriptie stelt zich de vraag wat er tijdens de veldtocht van Sennacherib gebeurde? Kwam Koning Hizkia door met andere koningen een verbond te sluiten, in opstand tegen Sennacherib? Maar het Bijbels verhaal rept met geen woord over andere koningen.” We merken op dat deze inscriptie van hand tot hand is gegaan voordat ze in het museum van Jeruzalem terechtkwam, alsof ze het verhaal van de ballingschap van de gevangenen dat ze vertelt, weerspiegelt. De tentoonstelling richt zich vervolgens op de Trojaanse Oorlog. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Volgens de Griekse traditie gaat het hier eerder om een bijna mythische oorlog, omdat de goden er een belangrijke rol in spelen. ” Het verhaal dat hier verteld wordt, vormt een culturele bron die een andere kijk op oorlog biedt. Het laat zien hoe een samenleving zichzelf een verhaal van een conflict voorspiegelt. De oorlog eiste veel slachtoffers aan beide zijden en iedereen was in bittere rouw om het pijnlijke verlies en de verwoestingen die deze oorlog had aangericht. Dit element wordt ook in dit deel van de tentoonstelling benadrukt. De Pax Romana, het laatste deel van de tentoonstelling is aan de Romeinse Vrede gewijd. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “Ook in de Romeinse wereld vinden we symbolen van vrede. De olijftak werd met Pax, de Romeinse godin van de vrede, geassocieerd. De duif was in de Oudheid immers het symbool van verschillende godinnen van de liefde. Dankzij dit beeld en het Bijbelse verhaal van de zondvloed waarin Noach een duif uitzond die met een olijftak terugkeerde, werd de duif met een olijftak vanaf de 2de eeuw na Christus in de christelijke wereld een symbool van vrede.” Een ander symbool voor de vrede wordt met de Griekse god Hermes geassocieerd, met name een gevleugelde staf met twee slangen eromheen gekronkeld. Dit beeld doet denken aan de staf van Mozes en de bronzen slang als symbool van genezing. In dit gedeelte is er ook een gebroken of verbogen zwaard te zien, hetgeen aan de profetie van Jesaja doet denken. “Zij zullen hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeihaken” (Jesaja 2, 4), hoewel de betekenis anders is. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “De zwaarden weerspiegelen in het tweede millennium voor Christus een gebruik dat zowel in Kanaän als in Griekenland bestond. Het vertelt dat, wanneer een krijger stierf, zijn wapens bij hem in het graf werden gelegd, soms zelfs geplooid.” Na de ondertekening van het vredesverdrag tussen de twee landen schonk Israël aan Egypte een replica van een van deze zwaarden, met een inscriptie die 3.300 jaar oud is: “Dit zwaard is geplooid, zodat het niet in de oorlog gebruikt kan worden.” Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Wij worden nu met problemen geconfronteerd waarmee mensen drieduizend jaar geleden ook al te maken hadden. Het betreft grootschalige bevolkingsbewegingen en migratiegolven, die niet letterlijk als verdrijvingen, maar eerder als migratiestromen moeten worden opgevat. En natuurlijk speelt ook de kwestie van het rouwen een rol. Uiteindelijk overstijgt elke oorlog vaak zijn oorzaken. Aan beide kanten vallen er doden en wat overblijft is het verdriet om de doden en de hoop dat de vrede uiteindelijk zal zegevieren. ” Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

https://youtu.be/qANI5haJT8Q De documentaire " De oorlog zal niet het laatste woord hebben ", die door KTO Katholieke Televisie werd geproduceerd, volgt het leven van christelijke gemeenschappen in de Gazastrook, in Jenin en in Taybeh, dit tijdens de recente oorlog in Gaza. Dit doen ze aan de hand van getuigenissen van degenen die ter plaatse zijn gebleven, maar ook van leden van de gemeenschap die nu buiten Gaza wonen. De kijker wordt ondergedompeld in een landschap van verwoesting, waar de gevolgen van geweld en kwaad op de gezichten te lezen staat en in de stemmen kunnen herkend worden. Midden dit verwoeste landschap staat echter de Kerk van de Heilige Familie, die zowel een toevluchtsoord als een plek van leven is geworden. Het is een plek waar het brood wordt gedeeld, waar kinderen samenkomen en waar het gebed koppig boven de rook van de verwoesting opstijgt. Aan de hand van getuigenissen van de geestelijkheid laat de documentaire zien dat de kerk nog steeds in de regio aanwezig is en hoe christelijke gemeenschappen met de huidige omstandigheden omgaan. De film weerspiegelt ook de bredere roeping van de Kerk in het Heilig Land, in het bijzonder in tijden van crisis. Men laat de kijker zien hoe de geloofsbeleving, de steun van de gemeenschap en het liturgische leven, ondanks de zich omringende moeilijkheden, voor veel gelovigen centrale elementen van het dagelijks leven zijn gebleven. Een van de centrale figuren in de documentaire is Pater Gabriel Romanelli, die aanwezigheid boven veiligheid verkiest, loyaliteit boven het vluchten. Zijn woorden zijn eenvoudig maar vol betekenis. “ Bij je eigen volk blijven is het Evangelie in zijn meest concrete vorm belichamen. ” De documentaire vermeldt ook de oproepen van Paus Franciscus en de pastorale bezoeken van Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem, die de gemeenschap begeleidt en steunt. Tot slot biedt de film geen naïef optimisme of politieke oplossingen, maar een vorm van theologische uitdaging. Oorlog kan de aarde verwoesten, maar heeft niet het laatste woord. De documentaire eindigt met gelovigen die een hymne zingen: “ Liefde doet harten herleven, liefde dooft de vlammen van de oorlog... Samen lopen we hand in hand het leven tegemoet .” Bron : Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Sinds de confrontatie tussen Iran enerzijds en Israël en de Verenigde Staten anderzijds op 1 maart tot een direct conflict escaleerde, is het leven van de inwoners van het Heilig Land ingrijpend ontwricht. Psychische druk en collectieve angst, economische ineenstorting, beperking van de bewegingsvrijheid en het reisverkeer, alsook een algemene verlamming van de dienstverlening en het onderwijssysteem zijn een dagelijkse werkelijkheid geworden. P. ISSA THALJIEH Grieks-Orthodoxe pastoor van Bethlehem “ Hoelang nog? Die vraag blijven de mensen zich stellen. In de stad Bethlehem, de geboorteplaats van de Heer Jezus Christus, zien we een lege Geboortekerk. Ze blijft zonder pelgrims of gelovigen die hier normaal tijdens deze heilige vastentijd komen bidden. Wat zal er morgen met ons gebeuren? Wat zal er met ons, christenen die in het Heilige Land wonen, gebeuren? Helaas leven velen onder ons in angst en terreur, verbijsterd en zonder te weten wat ze moeten doen. Laat u niet ontmoedigen. Geduld en doorzettingsvermogen zijn hetgeen we vandaag in dit Heilig Land nodig hebben. De gebeden die we in deze heilige tijd tot de almachtige God richten, vragen Hem om ons innerlijke vrede en ware liefde te schenken, vragen om een liefde die we met onze medemensen en met onze families opbouwen. ” Fr. IBRAHIM FALTAS, ofm Custode van het Heilig Land “ Het geluid van de sirenes doet iedereen schrikken, hoewel het voor velen niet nieuw is. Op zulke momenten weten we nooit precies wat er gebeurt. We horen niet alleen het gehuil van de kinderen maar voelen vooral hun angst. Onze eerste reflex is er een om hen te beschermen, in afwachting van het moment dat we ze aan hun ouders kunnen overdragen, en dit terwijl de zorgen en de spanning toenemen. Jeruzalem loopt plots leeg, scholen en winkels worden gesloten, evenals de deuren van gebedshuizen .” Nu de oorlog het Heilig Land blijft teisteren, krijgt de vastentijd wel een heel bijzondere en diepgaande betekenis. Het is meer dan ooit een dringende oproep tot gebed voor vrede, tot volharding in de hoop en tot toenadering tot God. Pastoor BRAD STRAIGHT Verenigde Staten van Amerika “ We hebben in Galilea een fantastische tijd beleefd en zijn er een week gebleven. Daarna trokken we naar Jeruzalem en zagen we de Rotskoepel maar ook de raketten, en ik denk dat dit de mensen een beetje nerveus maakte. Nu verlaten we Bethlehem en trekken via de Sinaï richting Caïro, want daar moeten we onze vlucht halen. Alle luchthavens in de omgeving zijn immers gesloten. Dat maakt het voor ons wel wat ingewikkelder maar voor de bewoners is alles bijzonder gecompliceerd. Ik weet het en dat spijt me zeer. Maar we blijven in onze aanwezigheid hier geloven en we zijn nooit bang geweest. Wij zeggen eenvoudigweg dat God met ons is. God waakt over ons. Hij is onze kracht, onze burcht.” In deze heilige tijd weerklinken de gebeden, onze smeekbeden voor de langverwachte vrede in het land waar de Vredevorst werd geboren. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Het project " Samen communiceren we " wordt in samenwerking met diverse instellingen door de Focolare Beweging in het Heilig Land geleid. Het is een driejarig educatief programma voor jongeren. Het heeft tot bedoeling om actief burgerschap te versterken en een cultuur van zorgzaamheid, inclusie, participatie en samenwerking te bevorderen. De leerlingen die eraan deelnemen ontwikkelen geleidelijk hun persoonlijkheid, terwijl ze de leerstof gedurende drie schooljaren op een steeds grondiger en effectievere manier persoonlijk verwerken. MARCO DI SALVO Focolari-Beweging “ Elke week bespreken we met hen verschillende onderwerpen, zoals het voorkomen van intimidatie, conflicthantering of het voorkomen van drugs- of alcoholmisbruik. Naast deze vorming proberen we ook andere activiteiten zoals kunst, muziek of dans aan te bieden. Vandaag is het juist de bedoeling om deze waarden via sport over te brengen, zodat ze deze vervolgens in hun dagelijks leven kunnen toepassen en hopelijk zo aan de verandering van de maatschappij om hen heen een bijdrage kunnen leveren .” Marco vermeldt ook de uitdagingen waar deze jongeren mogelijk mee te maken krijgen, maar de vooruitgang die reeds is geboekt, is duidelijk zichtbaar. Het uiteindelijk doel van dit programma bestaat erin om toekomstige leiders op te leiden die in staat zijn nieuwe generaties te begeleiden. NADER AL QASS Talitha Kumi School “ We kwamen meerdere keren samen om dit sportief gebeuren te organiseren. We bedachten verschillende activiteiten die op teamsport, sportiviteit en samenwerking gebaseerd waren om uit te maken welke groep het mooiste spel zou creëren. We waren zeker niet op zoek naar een ploeg die overwinningen zou in de wacht slepen. Het was er ons eerder om te doen om een geweldige teamgeest te bevorderen, nieuwe ontmoetingen en positieve energie te ontwikkelen, en vreugde en rust in het leven van deze studenten te brengen, en dit ondanks de moeilijke omstandigheden waarin ze leven. ” AROUBA HAMID School van het Heilig Land in Bethlehem “We kwamen naar de Talitha Kumi-school voor deze activiteiten als onderdeel van het programma "Samen communiceren we". Het afgelopen anderhalf jaar hebben we al deze dingen geleerd en ook vorig jaar waren we in het programma erg actief betrokken. We leerden onszelf te ontdekken en zo ontdekte ik aspecten van mijn persoonlijkheid waarvan ik het bestaan ervan niet in het minst vermoedde. We zijn allen heel verschillend, ieder is uit een andere stad afkomstig, maar we hebben samengewerkt, we hebben samen gespeeld, prachtige vriendschappen gesloten en een aantal echt bijzondere mensen ontmoet.” YOUSEF HORANI School van het Latijns Patriarchaat te Beit Jala “ We namen aan heel wat activiteiten deel en leerden leerlingen van verschillende scholen kennen. Hierdoor werden we steeds socialer. We kenden elkaar al eerder maar dankzij deze activiteiten is onze relatie er sterker op geworden. We leerden ook wat intimidatie is en hoe dit soms tot ernstige gevolgen of psychische problemen kan leiden. We leerden wederzijds respect en het respect voor ouderen op te brengen. We leerden het vermijden van beledigende taal en actief en sportief te zijn. ” Ook voor de leiders is het organiseren van deze dagen een bron van vreugde. Deze editie die specifiek aan sport was gewijd, belichtte fundamentele thema’s: teamwork, respect voor anderen en natuurlijk de smaak van een overwinning. NICOLE QUMSIEH Beit Sahour “ We hebben ons tijdens de activiteiten op drie speerpunten gericht. Het eerste is "ik", dit wil zeggen of ik een essentiële en zeer belangrijke rol binnen het team speel en of en ik een bijdrage aan de groep kan leveren. Het tweede is “jij”, in de zin dat iedereen deel uitmaakt van het team en dat we moeten samenwerken. Het derde is “wij”. We mogen immers nooit vergeten dat jij en ik deel uitmaken van een groep en dat we moeten samenwerken en elkaar moeten steunen. ” Het project " Samen communiceren we " versterkt het zelfvertrouwen, het stimuleert deelname aan gemeenschapsactiviteiten en bevordert de dialoog als instrument voor het oplossen van conflicten, hetgeen vrede en samenwerking stimuleert. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Een pelgrimstocht van slechts enkele dagen, maar zeer intens en rijk aan ontmoetingen en gebed. Z. Exc. Kardinaal GUALTIERO BASSETTI Aartsbisschop Emeritus van Perugia – Città della Pieve (Umbrië, Italië) “ Ik had hetzelfde gevoel als toen ik kind was aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Alles was verwoest en we moesten helemaal opnieuw beginnen .” Kardinaal Bassetti herinnert aan de kerkelijke verantwoordelijkheid die zich met name in de moeilijkste tijden manifesteert. Zij moet de hoop koesteren, de rechtvaardigheid verdedigen en de armen bijstaan. Z. Exc. Kardinaal GUALTIERO BASSETTI Aartsbisschop Emeritus van Perugia – Città della Pieve (Umbrië, Italië) “ Als kerk moeten we de rechtvaardigheid herbevestigen. We moeten vooruitgang brengen en geen vernietiging; we moeten liefde en broederschap brengen en geen oorlog .” Voor de bisschoppen was deze pelgrimstocht in de eerste plaats een gebaar van aanwezigheid, een concreet teken van verbondenheid met een door conflicten getekend land en met zijn christelijke gemeenschappen. Z. Exc. Mgr. RENATO BOCCARDO Voorzitter van de Bisschopsraad van Umbrië “ We zijn gekomen om te zeggen dat jullie niet alleen staan. Onze aanwezigheid geeft hen een sprankeltje hoop .” De afwezigheid van pelgrims is niet slechts een symbolisch gegeven. Voor Bethlehem en Palestina vertegenwoordigt de afwezigheid van pelgrims ook een economisch probleem en een reëel probleem voor het voortbestaan van de christelijke gemeenschappen. Z.. Exc. Mgr ANDREA BELLAND Bisschop van Salerno-Campagna-Acerno “ Ik ging de Geboortegrot binnen zonder in de rij te moeten staan... er was gewoon niemand. Dat was een pijnlijke ervaring. Z. Exc. Mgr MICHELE AUTUORO Hulpbisschop van Napels “ Ondanks de afwezigheid van pelgrims ervaarden we hier in Jeruzalem een gevoel van sereniteit en rust. We baden de psalmen voor de vrede van Jeruzalem .” Z. Exc. Mgr FILIPPO SANTORO Bisschop van Tarente “ Het is van onschatbare waarde om de plaatsen te bezoeken waar Jezus geboren is, waar Hij is opgestaan en de Eucharistie heeft ingesteld. In tijden van een conflict opent zich daardoor een nieuw hart. ” Z.. Exc. Mgr ANDREA BELLAND Bisschop van Salerno-Campagna-Acerno “ Mensen kunnen vernietigen, maar waar de kracht van de Geest aanwezig is, is er altijd wederopbouw. ” Terwijl de bisschoppen naar Italië terugkeerden, maakte een andere delegatie een rondreis door het Heilig Land. Een groep Italiaanse burgemeesters, onder leiding van Adriana Sigilli, maakten op hun beurt een eigen bedevaart. Deze reis werd gekenmerkt door ontmoetingen, luisteren en verantwoordelijkheid voor het algemeen belang. MAURO GATTINONI Burgemeester van Lecco – Italië “Dit is hier een gemeenschap die op de knieën is gedwongen maar die weigert zich over te geven! We hebben een bezoek gebracht aan Bethlehem en hebben hier diep ontroerende ervaringen opgedaan. Dit betrof zowel de verhalen die werden verteld als door de ongelooflijke veerkracht die werd getoond.” De burgemeester van Lecco spreekt van een nieuwe vorm van relatie tussen regio's, een zogenaamde "stadsdiplomatie", waarbij overheden er niet toe komen om in te grijpen. MAURO GATTINONI Burgemeester van Lecco – Italië “ We hopen op een stedenband tussen Lecco en Bethlehem, in de hoop dat lokale en concrete initiatieven dicht bij de mensen zich zullen vermenigvuldigen. ” Voor veel burgemeesters was het een eerste bezoek aan het Heilig Land. Het werd een menselijke en spirituele ervaring die hen ook uitnodigt om hun politieke aanpak te herzien. LORENZO RADICE Burgemeester van Legnano – Provincie Milaan “ Als burgemeesters hebben we vaak de taak om de instelling te zijn die het dichtst bij de burgers staat. Naast de belangrijke politieke overwegingen, die uiteraard essentieel zijn, moeten we daarom concrete alledaagse beleidsmaatregelen implementeren die de gemeenschappen dichter bij elkaar brengen en bruggen tussen hen bouwen .” De burgemeester van Legnano, Lorenzo Radice, benadrukt het belang van het ondersteunen van degenen die al ter plaatse aan het werk zijn en dit zelfs onder moeilijke omstandigheden. LORENZO RADICE Burgemeester van Legnano – Provincie Milaan “ We hebben een belangrijke zending. We moeten manieren vinden om hoop te koesteren, maar ook de mogelijkheden en capaciteit versterken om het goede werk dat vandaag al door de mensen ter plaatse wordt gedaan, verder uit te bouwen. ” Sommige burgemeesters hebben een intense persoonlijke band met dit gebied,. Dit is bijvoorbeeld het geval voor de jonge Alberto Rossi, Burgemeester van Seregno, die hierover in 2018 zijn bachelorscriptie verdedigde. Op basis van haar ervaring kreeg de Burgemeester van Gorgonzola, vlakbij Milaan, de idee om andere gekozen functionarissen mee te nemen op een reis die een echte gelegenheid bood voor uitwisselingen, voor het versterken van de onderlinge banden en het delen van verantwoordelijkheden. ILARIA SCACCABAROZZI Burgemeester van Gorgonzola - Milaan “ Het doet me beseffen hoe geweldig het is om burgemeester in Italië te zijn, vergeleken dan met de situatie hier, waar het veel ingewikkelder is. Maar deze tijd geeft ons veel ideeën over hoe we aanwezig kunnen zijn in de gemeenschappen waartoe we behoren. ” Een burgerlijke pelgrimstocht, evenzeer als een spirituele: luisteren, een nabijheid en concrete inzet om tussen steden en gemeenschappen bruggen van vrede te bouwen. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Op de Herdersvelden van de Custode van het Heilig Land in Beit Sahour is een nieuwe archeologische zone bewerkt. Dit is het resultaat van een wetenschappelijke samenwerking tussen de Custode en het Pauselijk Instituut voor Christelijke Archeologie in Rome, dit als gevolg van een overeenkomst die in 2022 is afgesloten. Het project heeft als doel het voormalig woongebied van de monniken uit de 6de en de 7de eeuw na Christus op te graven en te bestuderen. Hiermee worden belangrijke historische en archeologische gegevens over het kloosterleven in de regio verkregen. P. SIMONE SCHIAVONE Pauselijk Instituut voor Christelijke Archeologie “ We bevinden ons in een klooster dat 70 jaar geleden door Pater Virginio Corbo werd ontdekt. Dit klooster was tussen de 4de en 6de eeuw bewoond. In de zone die we opgraven, wijzen de resultaten duidelijk op twee perioden van bewoning. Deze speelden zich duidelijk in de latere fasen van het complex af, en dit tussen de 6de en 7de eeuw, hetgeen door archeologische elementen, waaronder aardewerk, wordt bevestigd. Deze twee fasen die uit de 6de en 7de eeuw dateren, worden door een periode gescheiden waarin het klooster verlaten achter bleef. Deze onderbreking wordt door een brand gekenmerkt, die de gehele noordelijke helft van het opgegraven gebied heeft getroffen. De monniken bewoonden precies deze ruimten die later, als gevolg van de brand, werden verlaten. Dit deel werd echter nog één keer opnieuw bewoond voordat het definitief werd verlaten. ” In de jaren vijftig van de vorige eeuw leidde Fr. Virgilio Corbo, een Franciscaanse archeoloog, belangrijke opgravingen ten noorden van de Herdersvelden nabij Beit Sahour. In nauwelijks een paar jaar tijd ontdekte hij de restanten van een klooster uit de Byzantijnse tijd. De opgegraven ontdekkingen omvatten de ingang van het klooster en met bijbehorende toegangen, alsook het productiegebied, met onder meer olie- en wijnpersen, waterreservoirs en een complex netwerk van kanalen voor het opvangen en distribueren van het water. P. SIMONE SCHIAVONE Pauselijk Instituut voor Christelijke Archeologie “ We bevinden ons in de archeologische site die het Pauselijk Instituut voor Christelijke Archeologie op 18 januari heeft geopend. Het werk is nu voltooid en wat we in deze ruimte kunnen zien, zijn verschillende muren met een opmerkelijke schikking van muurconstructies die tot verschillende bouwfasen behoren. Deze worden afgewisseld met geplaveide niveaus die van de aanwezigheid van monniken in dit gebied getuigen. Het gevonden archeologische materiaal, met name het aardewerk, stelt ons in staat de bewoning van deze locatie tussen de 6de en uiterlijk de 7de eeuw na Christus te dateren. ” P. SIMONE SCHIAVONE Pauselijk Instituut voor Christelijke Archeologie “ Op deze precieze locatie zijn duidelijk de overblijfselen van een vloer te zien die uit stenen platen bestond die op een laag gele mortel waren aangebracht. In een ander gedeelte ontbreekt echter de stenen bestrating, maar de bewaard gebleven restanten stellen ons in staat een vloer van aangestampte mortel te herkennen. Die moet destijds in de Oudheid als loopvlak dienst hebben gedaan. Het gaat hier ongetwijfeld om twee kamers waarvan we de exacte afmetingen nog niet kunnen vaststellen, aangezien de opgraving tot het zichtbare gedeelte beperkt bleef en er nog verder onderzoek nodig is om preciezere en completere gegevens te verkrijgen. ” Deze opgravingen beperken zich niet tot de ontdekking van nieuwe archeologische vindplaatsen, maar ze helpen ook om historische plekken opnieuw tot leven te brengen en dragen bij tot een beter begrip van de geschiedenis van de locatie. Ze bieden pelgrims nieuwe perspectieven, ze benadrukken het historische belang van deze locatie en bevestigen de voortdurende aanwezigheid van de Franciscanen. Zij zijn het immers die een essentiële rol spelen in de bescherming van het erfgoed van het Heilig Land. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling :  Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

In Jeruzalem loopt reeds twintig jaar een tentoonstelling rond een replica van de Heilige Lijkwade, dit dankzij de inzet van het hele team van de Notre-Dame en de priesters van de Congregatie van de Legionairs van Christus. Projectmanager Bianca Matos, legt uit dat de ruimte al lange tijd aan renovatie toe was en er drong zich teven een herschikking van de route op. Zo zou men beter aan de verwachtingen van de bezoekende groepen pelgrims en de individuele bezoekers tegemoet kunnen komen. Reservaties, en dit zowel voor groepen als voor individuele bezoekers, kunnen rechtstreeks via de website van het Notre Dame Center Guest House (https://www.notredamecenter.org) gebeuren. De uitleg kan zowel in het Engels, het Russisch, het Spaans als in het Portugees worden verstrekt. Een bezoek neemt ongeveer 45 minuten in beslag en is opgebouwd rond drie “onderdelen” gewijd aan geschiedenis, wetenschap en geloof. BIANCA MATOS Verantwoordelijke voor de tentoonstelling Wat we in eerste instantie proberen te doen, is uitleggen waarover het gaat. Dit doek, de Heilige Lijkwade, is ongeveer vier meter lang en iets meer dan een meter breed. Het staat symbool voor een man die heel wat gewelddaden heeft ondergaan. Deze een man moet ongeveer 1,80 meter groot zijn geweest. Daarna bespreken we ook kort de geschiedenis van de lijkwade, de tocht die de Heilige Lijkwade heeft afgelegd, de plaatsen waar deze bewaard is geworden, de vraag of het verhaal hier in Jeruzalem begon of eindigde en de redenen waarom de Heilige Lijkwade zich nu in Italië, in Turijn, bevindt. Kortom, we vertellen het hele verhaal van het parcours dat de Heilige Lijkwade door verschillende landen heeft afgelegd. Het derde, volledig gerenoveerde gedeelte van de tentoonstelling bevat panelen die aan wetenschappelijke studies zijn gewijd, met name de botanische studies, zoals een pollenanalyse, de analyse van de bloedgroep, een vlekkenanalyse en de datering van het linnen. Hetgeen wetenschappers tot op de dag van vandaag nog steeds blijft verbazen, zo benadrukt Bianca, is het driedimensionale beeld, zoals dit tot in het detail op de panelen wordt voorgesteld. Deze staan vlakbij de bronzen sculptuur die in het midden van de tentoonstelling is opgesteld. BIANCA MATOS Verantwoordelijke voor de tentoonstelling Tot slot baseren we ons ook op de Heilige Schrift, in het bijzonder dan op de passages die het lijden, de geseling, de kruisiging en de doornenkroon beschrijven. De ruimte biedt ook plaats aan kleinere evenementen. Zo zal tijdens deze vastentijd Fr. Alessandro Cavicchia, hoogleraar aan het Studium Biblicum Franciscanum, in verband met het mysterie van Christus’ lijden een diepgaande beschouwing geven over Psalm 22 uit de Heilige Schrift. BIANCA MATOS Verantwoordelijke voor de tentoonstelling Iedereen die Jeruzalem bezoekt, de pelgrim en elkeen die zich in de stad bevindt, wordt uitgenodigd om naar het Notre-Dame Instituut te komen en de tentoonstelling over de Heilige Lijkwade te bezoeken om zich zo in onze geschiedenis en in die van de Heilige Lijkwade te verdiepen, maar om bovenal een intense spirituele ervaring te beleven. Het is geen toeval dat deze tentoonstelling in Jeruzalem wordt gepresenteerd. Het is dé stad waar het lijden, de dood en de Verrijzenis van onze Heer heeft plaats gevonden. Tijdens hun verblijf in Jeruzalem wilde een groep uit de Verenigde Staten de tentoonstelling bezoeken. Hun bedevaart was georganiseerd door een priester uit een plaatsje in Michigan. Voor Luz, die het Heilig Land voor het eerst bezocht, betekende dit bezoek de verwezenlijking van een droom. LUZ BALMADRID Pelgrim – Winconsin – Verenigde Staten Het is gewoon schitterend. Het is iets waar ik al altijd van gedroomd heb. Ik kan het niet eens onder woorden brengen. Het is alsof je het in een boek of in de Bijbel hebt gelezen en men zich dan ineens precies op de plek bevindt waar het allemaal is gebeurd. Het is ontzettend ontroerend. Ik krijg mijn gevoelens niet eens verwoord. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video:  Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Om met ons over de derde Persoon van de Heilige Drievuldigheid te praten, met name over de Heilige Geest, hebben we midden maart 2026 Pater Joël Spronck uitgenodigd. Sinds 2019 is P. Spronck Rector van het Franstalige Grootseminarie van België. Hij is afgestudeerd in de Filosofie (UCL Leuven) en promoveerde in de Dogmatische Theologie aan de Gregoriana in Rome. De Heilige Geest wordt soms omschreven als de " Goddelijke Onbekende ", maar desondanks is Hij in de Bijbel alomtegenwoordig. Van in het boek Genesis, waar Hij " over de wateren zweeft ", via Jezus' belofte aan zijn leerlingen: " Als Ik wegga, zal Ik jullie de Trooster, de Pleitbezorger, sturen ", tot in de Openbaring, waar Hij het verlangen naar de uiteindelijke wederkomst van Christus aanwakkert. Met enige zin voor humor maar tegelijk met een methodische precisie legde E. P. Spronck ons uit dat de Geloofsbelijdenis van Nicea in de eerste plaats een symbool van eenheid is. De concilievaders wilden "Wij geloven" voor het eerst gebruiken om te getuigen dat alle Kerken in gemeenschap leefden en dat alle christenen hetzelfde geloof beleden. Maar het was het Concilie van Constantinopel en niet dat van Nicea dat de goddelijkheid van de Heilige Geest in zijn volheid heeft behandeld. Pater Spronck legde het verloop van het Concilie uit en wees op de toevoeging van elementen aan de Geloofsbelijdenis. Daarin wordt duidelijk gestipuleerd dat de Geest gelijk is aan de Zoon en de Vader, aangezien hij " dezelfde aanbidding en dezelfde glorie ontvangt " en dat hij " uit de Vader voortkomt ", hetgeen wil zeggen dat hij van de Vader komt. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Naar jaarlijkse traditie organiseert de VZW van de Belgische leden van onze Orde in maart haar Algemene Vergadering. Bij die gelegenheid wil de VZW een actuele schets presenteren van de situatie van de christenen in het Heilig Land. Tegelijk wil ze een beeld ophangen van de vooruitgang van onze projecten en van de financiën van onze non-profitorganisatie. Het jaar 2025 kon een prachtig resultaat voorleggen, dit dankzij de vrijgevigheid van onze leden, maar evenzeer van enkele externe donateurs die onze doelstellingen genegen zijn. Een delegatie van onze Landscommanderij bracht begin februari 2026 een bezoek aan het Heilig Land en de vertegenwoordigers konden op de Algemene Vergadering enkele aangrijpende getuigenissen over het leven van Palestijnse christenen met de aanwezigen delen in de vergadering. Talrijke foto's illustreerden de voltooiing van de projecten van 2025. Deze werden met ingezamelde donaties gefinancierd. Zo was er de opening van de kindercrèche in Aboud en de productie van Jameed-kaas in Kerak. Deze laatste levert momenteel een inkomen aan 15 jonge christen gezinnen die voorheen geen middelen van bestaan hadden. Tenslotte bracht de vergadering ook hulde aan Mgr. Dirk Smet. Hij mocht met name de Zilveren Palm van Jeruzalem in ontvangst nemen, een welverdiende onderscheiding voor zijn jarenlange toewijding in Rome, waar hij onder meer van 2009 tot 2024 rector was van het Belgisch Pauselijk College. Als vertegenwoordiger van de Belgische geestelijkheid bij de Heilige Stoel genoot Mgr. Smet tevens het voorrecht om Zijne Heiligheid Paus Franciscus tijdens zijn laatste bezoek aan België overal te vergezellen. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Begin maart 2026 kwamen de elf kandidaten, vergezeld door hun peters/meters, zoals gebruikelijk in de abdij van Grimbergen bijeen. Deze informatiedag maakt deel uit van de vorming van de kandidaten voorafgaand aan hun toetreding tot de Orde. Later komen de kandidaten in mei opnieuw bijeen voor een tweedaagse retraite in de abdij van Maredsous, waarna ze in juni in de Orde worden opgenomen. Tijdens deze informatiedag komen tal van onderwerpen aan bod, onder meer de nationale en internationale structuur van de Orde, het Heilig Land, de verschillende projecten die de Landscommanderij ter plaatse ondersteunt, de vele mogelijkheden om zich binnen de Orde dienstbaar te maken, enzovoort. Het spirituele aspect wordt evenmin verwaarloosd. Vragen als “ wat is de betekenis van het dragen van de liturgische mantel? ” of “ Wat is de specifieke spiritualiteit van onze Orde ?” komen evenzeer aan bod. Wat motiveert elke kandidaat om dit levenslang engagement aan te gaan? De dag omvat dan ook tal van uitwisselingen en gezellige momenten, maar eindigt steevast met een Eucharistieviering, de bron en het hoogtepunt van ons geloof. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Op 13 februari 2026 werd in de Latijnse parochie van Aboud een nieuwe kinderkribbe officieel ingewijd. Deze plechtigheid werd door Mgr. William Shomali, Vicaris-Generaal van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem geleid. Deze nieuwe instelling " Les Bourgeons d'Espérance " voor de opvang van baby’s en heel jonge kinderen is opgericht om in een reële behoefte in het dorp te voorzien en vanuit de diepe overtuiging dat kwalitatief goede opvoeding in een veilige en zorgzame omgeving de sleutel is tot een veelbelovende toekomst. De crèche biedt een veilige en stimulerende omgeving waar kinderen uit de parochie en de ruimere gemeenschap kunnen opgroeien en zich ontwikkelen. Ze kwam tot stand dankzij de genereuze steun van de Belgische Landscommanderij van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Voorafgaand aan de aanvang van de viering verwelkomde P. Remon Haddad, parochiepriester van Aboud, de delegatie van de Belgische Landscommanderij: met name dhr. Damien de Laminne, Mevr. Véronique Massimo en dhr. Fabrizio Massimo. Ze hadden een ontmoeting met de parochieraad en brachten een bezoek aan de parochie en aan de school. Hierdoor konden ze hun essentiële rol in hun steun aan de gemeenschap van Aboud beter begrijpen. Dit bezoek bood hen ook tevens de kans om de rijke geschiedenis van het dorp en het dagelijks leven van de parochiegemeenschap beter te leren kennen. De officiële plechtigheid vond plaats in aanwezigheid van P. Emmanuel Awwad van de Grieks-Orthodoxe Kerk, evenals van dhr. Sami El-Yousef, Directeur-Generaal van het Latijnse Patriarchaat van Jeruzalem, alsook van leden van het projectmanagementteam van het Patriarchaat en dhr. Elias Azar, Voorzitter van de dorpsraad, die zich omringd wisten door de parochianen en door tal van leden van de lokale gezinnen. Namens de parochieraad benadrukte Dr. Hadeel Fawadleh dat de opening van de crèche een strategische investering is voor de toekomst van de kinderen van Aboud en voor de duurzame ontwikkeling van de lokale gemeenschap. Ze legde uit dat de kinderopvang in de vroege kinderjaren met name voor gezinnen met werkende ouders een veilige en zorgzame omgeving zal bieden die onder toezicht van professionele krachten zal functioneren. Dit nieuw initiatief zal tegelijk nieuwe werkgelegenheid en mogelijkheden voor professionele ontwikkeling binnen het dorp creëren. Namens de pastoor P. Remon Haddad, de Zusters van de Rozenkrans, de Latijnse parochiegroepen, lokale verenigingen, alsook namens alle families en kinderen van Aboud, sprak zij haar diepe dankbaarheid uit aan de weldoeners voor hun vertrouwen en onvoorwaardelijke steun. Zij bevestigde bij deze dat hun vrijgevigheid voor de toekomstige generaties een blijvende erfenis zal achterlaten. In zijn toespraak beschreef Bisschop Shomali deze inauguratie als een stralend symbool van eenheid en gedeelde betrokkenheid. Hij benadrukte dat dit project de broederlijke samenwerking tussen de Latijnse priester en de priester van de Grieks-Orthodoxe kerk weerspiegelt, evenals de nauwe samenwerking met het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem, waardoor deze droom werkelijkheid is geworden. Hij zag in de nieuwe crèche een zichtbaar teken van eenheid en vitaliteit binnen de gemeenschap. " Wij zijn er stellig van overtuigd dat de steun aan onze kinderen vanaf hun vroegste kindertijd de basis vormt voor een sterkere, een beter opgeleide en welvarendere gemeenschap," zo zei hij. Hij richtte zich tot de donateurs en voegde eraan toe : "Uw vrijgevigheid heeft een cruciale rol gespeeld bij het verwezenlijken van deze toekomstvisie. Uw engagement getuigt van een ware geest van solidariteit en medemenselijkheid. Dankzij uw steun kunnen we de kinderen van ons dorp een veilige, gastvrije en stimulerende omgeving bieden ." De viering werd afgesloten met de inzegening en officiële inhuldiging van de crèche, waarmee een nieuw hoofdstuk voor de kinderen van Aboud kon beginnen. Het is een stap voorwaarts die door geloof, hoop en gedeelde verantwoordelijkheid voor de toekomst wordt gekenmerkt. Bron : Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Begin februari 2026 kwamen zo'n twintigtal mensen in de basiliek van Koekelberg samen, dit op uitnodiging van de afdeling Mechelen-Brussel van het Aartsbisdom. De geschiedenis van dit gebouw is niet alledaags vermits men al snel de neiging heeft om aan de basiliek in Montmartre te denken. Wist je dat Leopold II reeds het oorspronkelijk idee koesterde maar dat de basiliek pas in 1970 werd ingewijd. Dat was méér dan 65 jaar na het leggen van de eerste steen? Zelfs voor de inwoners van Brussel is de basiliek doorgaans een verborgen parel gebleven. Het feit dat het kerkgebouw buiten het stadscentrum ligt en met het openbaar vervoer niet zo best te bereiken is, zal daar ook wel niet vreemd aan zijn. En toch, wat een schatten herbergt deze niet... Na de Eucharistieviering die samen met de aanwezige gelovigen werd gevierd en een boeiende rondleiding doorheen het gebouw, had onze groep een ontmoeting met Mevr. Marie-Agnès Misonne, een Godgewijde maagd. Zij is verantwoordelijk voor de coördinatie van de Gedurige Aanbidding (7 dagen per week, 24 uur per dag, en dit sinds 2012). Voor ons getuigde ze over haar roeping en het spirituele leven in de basiliek, dat door de culturele en religieuze diversiteit van de hoofdstad wordt gekenmerkt. In de editie van Pasen 2026 van Deus lo Vult kunnen geïnteresseerden het volledige verslag van deze gedenkwaardige dag terugvinden. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Aboud is een van de vier scholen die al jarenlang door het Belgische Landscommanderij financieel worden ondersteund. Aboud ligt op de Westelijke Jordaanoever, zowat 30 km ten noorden van Jeruzalem, en wordt door steeds meer Israëlische nederzettingen omsingeld. Een van de projecten voor 2025 was het financieren van de uitbouw van een kinderdagverblijf in de buurt van de school, zodat de gezinnen hun kinderen daarheen konden brengen en de moeders konden gaan werken. Tijdens ons bezoek aan het Heilig Land heeft een delegatie van het Latijns Patriarchaat de kindercrèche officieel ingewijd, dit in aanwezigheid van de Vicaris-Generaal, Zijne Exc. Mgr. Shomali, de CEO van het Patriarchaat, Fr. Sami El-Yousef, en de burgerlijke en religieuze autoriteiten. Het werd een feestelijke gebeurtenis, een mooi teken van hoop voor de toekomst! Wij danken bij deze gelegenheid volop de vele vrijgevige leden van de Orde en tal van andere donateurs voor hun onschatbare inbreng! Zonder hen was dit initiatief niet mogelijk geweest. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

AFAQ betekent "Horizon". Het is de naam van een project dat in 2021, na de COVID-19-pandemie, door de Latijnse Patriarch werd gelanceerd om de werkloosheid onder de christenen in Palestina aan te pakken. Eind 2024 waren er onder de christenen namelijk 313.000 jongeren werkloos. In Jenin bedroeg de werkloosheidsgraad onder de bevolking 41,3%, in Bethlehem 40,2% en in Ramallah 25,5%. De Belgische Landscommanderij ondersteunt deze prioriteit van (re)integratie in de arbeidsmarkt via het AFAQ-project. We wilden nu graag nagaan welke resultaten behaald zijn. Dit zijn de resultaten van AFAQ van september 2021 tot augustus 2023:. Er werden 19 start-ups gelanceerd en 29 bestaande kleine bedrijven kregen ondersteuning. 69 jongeren profiteerden van de aangeboden beroepsopleidingen, 47 jongeren kregen een baan aangeboden en 123 jongeren ontvingen vorming om hun inzetbaarheid op de arbeidsmarkt te vergroten. Een 40-tal docenten op de scholen zijn nu bevoegd om cursussen te geven in loopbaanbegeleiding en ondernemerschap. En dan brak de oorlog in Gaza uit en deze bracht nieuwe uitdagingen met zich mee! Maar AFAQ is nog steeds actief en behoudt onze volledige aandacht om het project te blijven helpen. Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Fotoarchief van de Landscommanderij Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Van 9 tot en met 14 februari bracht een delegatie van de Belgische Landscommanderij diverse bezoeken in het Heilig Land. Na een gesprek met Zijne Excellentie Kardinaal P. Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem, en met enkele van zijn naaste medewerkers, had de delegatie ook gesprekken met enkele functionarissen van het AFAQ-project. Dit is een project dat christenen helpt om weer aan het werk te gaan. Ze bezochten ook de school in Aboud en waren aanwezig bij de opening van de crèche in Aboud. Dankzij de vrijgevigheid van de leden van de Landscommanderij alsook van andere individuele donateurs kon deze crèche ten behoeve van de gezinnen in Aboud worden geopend. Mabrouk Mabrouk ! Bron: Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Het eerste apostolische bezoek van Paus Leo XIV aan Turkije en Libanon, dat plaats vond van 27 november tot 2 december, stond in het teken van de viering van het 1700-jarig jubileum van het Concilie van Nicea. Het was tevens door ontmoetingen van de paus met burgerlijke en religieuze autoriteiten een hernieuwde oproep tot vrede,. Een van de meest ontroerende momenten was het reciteren van de Geloofsbelijdenis en het gezamenlijke gebed dat Zijne Heiligheid in de Turkse stad İznik, voorheen bekend als Nicea, samen met vertegenwoordigers van de Oosterse en Westerse Kerken heeft uitgesproken. Zijne Heiligheid en de Oecumenisch Patriarch Bartholomeus riepen alle christenen op om de weg van broederschap en onderlinge dialoog te bewandelen. De herdenking van het Concilie van Nicea ging hier niet enkel over het in herinnering brengen van de historische betekenis van dit gebeuren, maar vooral ook over het aanmoedigen en uitnodigen van ons allen om voor dezelfde Heilige Geest in Nicea open te blijven staan die, terwijl we de vele uitdagingen van onze tijd het hoofd bieden. In Istanbul bezocht de Heilige Vader de Patriarchale Kerk van Sint-Joris, de Kathedraal van de Heilige Geest, de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Sint-Ephrem en de Armeense kathedraal van de stad. Eenheid en respect voor de verschillen, gecombineerd met trouw aan het Evangelie, dat was de leidraad van zijn boodschap als Paus. Het bezoek van Zijne Heiligheid aan de Sultan Ahmed-Moskee maakte deel uit van de voortdurende dialoog tussen de Kerk en de gelovigen van andere religies. Het bevestigde tevens dat moslims en christenen als vredestichters kunnen samen werken. In Libanon hadden veel belangrijke momenten met jongeren, ouderen en religieuze leiders plaats. Dit bezoek getuigde van de nauwe band tussen de Kerk en het Land van de Ceders alsook van de inzet van de Paus in het bevorderen van eenheid en hoop. Tijdens zijn reis ontmoette de Paus verschillende religieuze en burgerlijke autoriteiten en benadrukte hij dat de dialoog onder de Libanezen de beste manier is om samen te leven en de rechtvaardigheid en vrede te versterken. Een bijzonder ontroerend moment was het bezoek aan de plaats van de explosie in de haven van Beiroet. Daar bad Zijne Heiligheid in stilte om de slachtoffers te herdenken. Luisteren naar de Heilige Geest die in Nicea sprak en het bevorderen van de vrede tussen de volkeren, dat waren de twee thema’s die de kern vormden van de boodschap van Paus Leo XIV bij zijn apostolische bezoek aan Turkije en Libanon. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

In een flagrante schending van alle menselijke en religieuze principes werd de kerk van de Heilige Familie in Gaza, behorend tot het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem, op donderdag 17 juli door een Israëlische tankgranaat getroffen. Hierbij kwamen drie onschuldige burgers om het leven. Het betreft Najwa Abu Dawood, Saad Salama en Fumia Ayyad. Negen andere mensen raakten gewond, onder wie Fr. Gabriel Romanelli, de pastoor van de gemeenschap. SHADI ABU DAWOOD Inwoner uit Gaza Vroeg in de ochtend werden we gebombardeerd. Ze raakten de kerk en de binnenplaats, een plek waar gelovigen – vooral ouderen – na de mis graag samen zitten. Mijn moeder was erbij. We zijn allemaal onschuldige burgers, los van welke activiteit dan ook. We zochten onze toevlucht in de kerk. Het aanvallen van burgers en kerken is een criminele daad, onaanvaardbaar en onrechtvaardig. Z.E. KARDINAAL PIERBATTISTA PIZZABALLA Latijns Patriarch van Jeruzalem Wij zullen niet vernietigd worden. Wij zullen hier blijven. Hier zijn we geworteld. Wij zijn nu eenmaal gedoemd op te blijven. Natuurlijk zullen er wel enkelen vertrekken, maar wij blijven hier. Wij zullen nooit opgeven, wij zijn niet bang. Uiteraard zijn we bezorgd, maar we zijn niet bang. Wij zullen het met absolute duidelijkheid blijven zeggen: na wat er is gebeurd, is onze vastberadenheid om hier te blijven groter dan ooit. Z.E. KARDINAAL PIERBATTISTA PIZZABALLA Latijns Patriarch van Jeruzalem Wij werken op alle fronten: via diplomatie, via de media en nog op zoveel domeinen meer om aan deze absurditeit een einde te maken. Dit is moreel en menselijk niet te rechtvaardigen. Wij willen onze stem laten horen, zodat de publieke opinie zich bewust wordt van wat er gebeurt. Tegelijk werken we samen en organiseren we ons met alle verantwoordelijken voor deze kwestie, om voedsel en medische benodigdheden te leveren. Daar werken we aan en het zal ons lukken, omdat we in het verleden steeds succesvol zijn geweest en omdat we in de toekomst succesvol zullen blijven. Hoe kunnen we aanvaarden dat ongewapende burgers, die hun toevlucht binnen de muren van het Huis van God hebben gezocht en die alles al hebben verloren, toch worden gedood? Het bestoken van de kerk van de Heilige Familie is een boodschap gericht aan elkeen met een levend geweten, aan alle politieke leiders en besluitvormers: stop deze waanzin. Dergelijke schending van de heiligheid van het menselijk leven en van de heilige plaatsen valt op geen enkele manier te verrechtvaardigen. Kardinaal Pizzaballa herhaalde in een boodschap aan de christenen in Gaza: wij zullen jullie nooit in de steek laten. Z.E. KARDINAAL PIERBATTISTA PIZZABALLA Latijns Patriarch van Jeruzalem Wij zijn trots op u. Vooreerst danken wij u voor het getuigenis dat u aan de wereld geeft. Zoals ik reeds herhaaldelijk heb gezegd: jullie zijn ons licht. Jullie onthullen de ware kracht van de christen door de manier waarop jullie leven, door de omstandigheden waarin jullie leven maar vooral door de waardigheid waarmee jullie dit conflict tegemoet treden. Jullie tonen de ware kracht van de christen, die geen externe macht of fysieke kracht is, maar een menselijke kracht. Te midden van de conflicten en de spanningen in het Midden-Oosten blijven wij christenen kinderen van hoop. Wij geloven in Hem die het pad van het lijden is gegaan, die gekruisigd werd en gestorven is, maar die vervolgens is opgestaan uit de dood en zo ons het geschenk van zijn Verlossing heeft aangeboden. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Wat is het verhaal van Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel? De Berg Karmel is al sinds de tijd van de profeet Elia in de 10^de eeuw voor Christus een plaats van gebed en Goddelijke nabijheid (vgl. 1 Kon. 18, 41 e.v.). Het was ook hier dat christen kluizenaars volhardden in gebed. Hier werd in de 12^de eeuw officieel de Orde van de Broeders van de Heilige Maagd van de Karmel gesticht. De 13de eeuw was voor de Karmelieten echter een tijd van vervolging en midden deze beproeving verscheen op 16 juli 1251 de Heilige Maagd aan de Heilige Simon Stock, toenmalige Prior van de Karmelieten. Zij overhandigde hem toen het bekende bruine scapulier. Zij sprak tot hem: " Dit scapulier is voor u en voor de hele orde een waar privilege: wie sterft terwijl hij het scapulier draagt, zal gered worden. " Het dragen door anderen van een miniatuurversie van het scapulier van de Karmelieten, eenvoudigweg  "bruin scapulier " genoemd omwille van de kleur van hun habijt, is voor hen een symbool geworden omdat zij zich spiritueel bij hen aansluiten. Zij aanvaarden net als de karmelieten de Liefde tot de Heilige Maagd, zij willen zich eveneens toewijden aan de spiritualiteit van de Karmelieten en vertrouwen erop dat Onze Lieve Vrouw hen zal beschermen in leven en dood. De Heilige Maagd is niet enkel de beschermheilige van de Karmelieten, maar eveneens van de landen Chili en Bolivia. Zij staat voor bescherming tegen gevaren en voor bevrijding uit het vagevuur. Wat is er met Elia op de Berg Karmel gebeurd? De Berg Karmel was sinds mensenheugenis een heilige plaats waar de Kanaänitische god Baäl werd aanbeden. In het eerste boek Koningen (vs 18) organiseerde Elia een wedstrijd met 450 van Baäls priesters om te bepalen welke " god " de ware was: Baäl of de God van Israël. De ware god zou diegene zijn die het vuur onder een offerdier kon ontsteken. Het razend gesmeek van de priesters tot Baäl liep op niets uit. Maar toen Elia tot de Heer bad, daalde het vuur uit de hemel neer en stak het offer in brand. Het vuur van de Heer viel toen uit de hemel neer en verteerde het brandoffer, het hout, de stenen en het stof. Het “ likte ” zelfs het water uit de geul rond het offeraltaar. Toen heel het volk dit zag, vielen zij op hun gezicht neer en zeiden: ‘ De HEER is God, de HEER is waarlijk God !’ (1 Kon. 18, 38-39) Het was eveneens op de Berg Karmel dat Elia’s gebed een einde maakte aan de droogte en de hongersnood die Israël toen trof. Daarom beschouwen de Karmelieten Elia als een van hun geestelijke vaders. Waar ligt de Berg Karmel? De Berg Karmel kijkt uit over de Middellandse Zee en de stad en de haven van het huidige Haifa. De berg ligt tevens aan het einde van de vallei van Jizreël, ook wel bekend onder de naam “de vallei van Megiddo”. Ook de Arabieren kennen de Karmel als de berg van de Heilige Elia. Buiten de vermeldingen in het eerste boek der Koningen (hfst 18) wordt de Karmel nog meer dan twintig keer elders in de Heilige Schrift vermeld, bijvoorbeeld in Hooglied (7, 5). De reputatie van de Karmel als spirituele plaats is ongetwijfeld gebaseerd op de relatie met Elia, maar het is vooral de vermelding in het Hooglied (ook bekend als het Hooglied van Salomon) die de meeste christelijke commentaren heeft opgeleverd. In dit hooglied over de liefde wordt het aangezicht van de Bruid met de Karmel vergeleken. Tal van christelijke auteurs hebben daarom in het Hooglied een allegorie gezien van het leven in relatie met God. Zo wordt de Karmel onder geleerden in de spirituele theologie – zoals bijvoorbeeld de Heilige Johannes van het Kruis – als een metafoor beschouwd voor de zoektocht naar God (vgl. Beklimming van de Karmel, Spiritueel Lied). Voor de Karmelietessen is de Berg Karmel dan ook de naam voor hun huizen die aan contemplatie zijn gewijd. Wat is de betekenis van de naam “Karmel” Het is een Hebreeuws woord dat “ tuin van God ” betekent. De tuin van God is de plaats waar we met de Heer kunnen wandelen, net zoals Adam en Eva dit deden voordat ze werden verbannen (Gen. 3, 8). Wat is het bruine scapulier? Het scapulier van Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel, ook wel het bruine scapulier genoemd, bestaat uit twee stukken bruine wol vastgehecht aan een koordje. De Heilige Maagd gaf dit sacrament in 1251 aan de Heilige Simon Stock en beloofde hem dat “ iedereen die sterft terwijl hij dit scapulier draagt, voor de eeuwige vlammen gevrijwaard zal blijven. ” Het is een teken van redding, een zekere garantie in geval van gevaar, een belofte van vrede en een speciale bescherming tot het einde der tijden. Volgens het Directorium van de Heilige Stoel over de Volksvroomheid (205) omvat de geschiedenis van de Mariale vroomheid ook de “ devotie ” aan verschillende scapulieren, waarvan de meest voorkomende de devotie is aan het scapulier van Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel. Het gebruik ervan is werkelijk universeel en het is zonder enige twijfel een van de vrome gebruiken die het Concilie beschreef als " door de eeuwen heen door het Leergezag aanbevolen " (Tweede Vaticaans Concilie, Lumen Gentium, hoofdstuk VIII). Het scapulier van de Berg Karmel is een vereenvoudigde vorm van het religieuze habijt van de Orde van de Broeders van de Heilige Maagd van de Berg Karmel. Het gebruik ervan is wijdverbreid en staat vaak los van het leven en de spiritualiteit van de Karmelietenfamilie. Omdat het evenwel een kleinere versie is van het scapulier van de Orde van de Karmel, associëren degenen die het dragen terwijl ze de deugd beoefenen, zich met de Orde van de Karmel, zowel in hun devotie voor de Heilige Maagd Maria als in de verwachting van haar bescherming. Wat is de spirituele betekenis van scapulieren in het algemeen? De “ kledij ” van de volgelingen is een veelvoorkomend thema in de Heilige Schrift. De mantel van Jozef (Gen. 37, 3) is een voorbeeld van het belang dat in de Bijbel aan kledingstukken werd gehecht. Spreuken (31) beschrijft een goede vrouw en zegt: " Kracht en waardigheid zijn haar kleding. " Zo zegt ook Jesaja (61,10): " Ik zal juichen in de Heer, mijn ziel zal zich verheugen in mijn God. Want Hij heeft mij met de klederen van het heil bekleed, Hij heeft mij omhuld met de mantel van de gerechtigheid, als een bruidegom getooid met een kroon, als een bruid met edelstenen versierd. " Het belang van de kledij bereikt echter haar hoogste spirituele betekenis in het Nieuwe Testament. Hier wordt van de volgeling van Jezus verwacht dat hij zich met Christus bekleedt . In zijn brief aan de Galaten (3, 27) zegt de Apostel Paulus: “ Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt u met Christus bekleed .” Kledij kan ons er de hele dag door aan herinneren dat we moeten volharden in onze trouw aan Christus. Het scapulier is als speciaal kledingstuk van de gewijde godsdienst al sinds de tijd van de Heilige Benedictus (6^de eeuw) bekend. Als zijn monniken aan het werk waren, moesten zij het over hun habijt dragen. Vanwege deze praktische functie werd het scapulier ook wel het “ juk van Christus ” genoemd en kreeg het een spirituele betekenis als teken van devotie en vroomheid. Onder leken die zich bij bepaalde orden aansluiten of die een bepaalde spiritualiteit beoefenen, zijn kleinere versies van deze scapulieren vaak ook als soortgelijke symbolen en herinneringen bedoeld. Wat is een Karmeliet van de Derde Orde? Een lekenkarmeliet is iemand die geen priester of kloosterzuster is, maar die zich op een bijzondere manier voor de Karmelietenorde wil inzetten. Waarvoor zijn de Karmelieten vooral bekend? De officiële naam van de orde is " Orde van de Broeders van de Heilige Maagd Maria van de Berg Karmel ". Deze orde beschouwt Elia en Elisa, profeten uit het Oude Testament, als hun geestelijke vaders. Er zijn tal van Karmelieten-heiligen, waaronder Johannes van het Kruis, Teresa van Avila, Teresa van Lisieux, Elisabeth van de Drie-eenheid, Teresa van de Andes en Edith Stein. Johannes van het Kruis, Teresa van Avila en de Heilige Teresa van Lisieux zijn eveneens kerkleraars. De laatste keer dat Onze-Lieve-Vrouw in Fatima verscheen, was zij als Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel gekleed. Lúcia, een van de herderinnen, zei later dat de Heilige Maagd er zo uitzag " omdat Onze Lieve Vrouw wil dat iedereen het scapulier draagt... De reden hiervoor is dat het scapulier ons teken van toewijding is aan het Onbevlekte Hart van Maria .’ Lúcia is later Karmelietes geworden De Karmelieten volgen het Evangelie en belijden een diep Mariaal karakter voor een evangelisch leven, waarbij ze de Heilige Moeder als een ideaal voorbeeld van gebed, liefde en contemplatie beschouwen. De Heilige Maagd staat in bewondering voor Gods Liefde (Lc 1, 46-55). In haar hart mediteert zij over de Heer (Lc 2,19). Zij vraagt ons om Jezus te gehoorzamen (Joh 2, 5) en aandacht te hebben voor het welzijn van de anderen, vooral van hen die geestelijk en materieel verarmd zijn (Lc 1, 39-56; Joh 2, 1-11). Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Paus Leo XIV is reeds een onvermoeibare apostel van de vrede “ Moge de vrede met u allen zijn! Geliefde broeders en zusters, dit was de eerste groet van de Verrezen Christus, de Goede Herder die Zijn leven gaf voor de kudde van God. Het is ook mijn vurige wens dat deze vredesgroet jullie harten, jullie families, alle mensen waar ze zich ook bevinden, alle volkeren, de hele aarde mag bereiken. Vrede zij met u! Het gaat om de Vrede van de Verrezen Christus, een Vrede die ontwapend is en die ontwapenend werkt, een nederige en volhardende Vrede. Ze komt van God, de God die ons allen onvoorwaardelijk liefheeft. ” Zo begon een zichtbaar ontroerde Robert Francis Prevost, de man die de wereld pas als de nieuw verkozen Paus Leo XIV heeft leren kennen, op de dag van zijn verkiezing op 8 mei 2025 zijn eerste pauselijke toespraak vanuit de Loggia der Zegeningen op de Sint-Pietersbasiliek. Vanaf het uitspreken van deze eerste woorden is “ Vrede ” duidelijk een centraal thema voor de nieuwe Paus. Vrede is wat de Verrezen Christus ons aanbiedt. Hij is door geweld, agressie en dood heen gegaan en draagt, vanuit zijn overwinning op dit alles, deze gave met zich mee. Het is Zijn verlangen dat de vrede allereerst in ons hart doordringt omdat deze van daaruit ieders visie op de werkelijkheid kan veranderen. De vrede voedt de hoop die ons bezielt als we naar het heden, naar de toekomst maar ook naar het verleden kijken. Vrede is namelijk dat kleine zaadje waarvan wij kunnen bepalen of we het vrucht laten dragen of niet. Als leden van de Orde van het Heilig Graf ligt het Land van Jezus ons zeer nauw aan het hart en dus moeten wij zien dat daar heden een uitgesproken dorst naar vrede heerst. Maar deze wordt helaas al te vaag als een fata morgana beschouwd. De hele wereld, “alle volkeren, geheel de aarde” draagt in zijn blik de vrede waartoe de Heilige Vader ons heeft uitgenodigd en die zich vanuit het lege Graf verspreidt. " Ontwapend " en " ontwapenend ", zo presenteert de vrede van de Verrezen Heer zich. Zonder wapens om haar te verdedigen – want ze komt van God die geen wapens nodig heeft – en niet in staat om een wapen te maken. ‘ De weg naar vrede vraagt om harten en geesten die getraind zijn om voor anderen te zorgen en die in staat zijn om het algemeen belang in de huidige situatie te herkennen. De weg naar vrede is een gemeenschappelijke weg die door de zorg voor rechtvaardige relaties tussen alle levende wezens wordt bewandeld. “Vrede”, zo bevestigde de Heilige Johannes Paulus II, “is een ondeelbaar goed. Het behoort ofwel aan allen ofwel aan niemand toe.” Dit verklaarde de Paus tijdens zijn audiëntie op 30 mei 2024 aan de bewegingen en verenigingen die destijds in Verona de “Arena van de Vrede” hadden opgericht. Paus Franciscus had daar al hulde gebracht aan Maoz Inon en Aziz Sarah, twee vredesactivisten en ondernemers die, ondanks dat de oorlog een deel van hun familie had weggenomen, strijden voor de vrede. Maoz en Aziz waren aanwezig bij de ontmoeting met paus Leo XIV, die in de volgende bewoordingen over hun aanwezigheid sprak: “We mogen de moedige omhelzing niet vergeten tussen de Israëliër Maoz Inon, wiens ouders door Hamas werden vermoord, en de Palestijn Aziz Sarah, wiens broer door het Israëlische leger werd omgebracht en die nu vrienden zijn en samen aan de slag gaan. Dit gebaar blijft een getuigenis en een teken van hoop. En we danken hen dat ze er vandaag ook wilden bij zijn. ” Vrede en hoop. Dit is een moeilijke, ja soms een bijna onmogelijke combinatie. In het Evangelie volgens Mattheüs herinnert Jezus eraan dat " de poort smal is en beperkt ”, het is de weg die naar het leven leidt (Mattheüs 7, 14) en zijn woorden klinken ons zo herkenbaar in de oren als we naar het Heilig Land kijken. In de afgelopen weken, aan het begin van zijn pontificaat, heeft Paus Leo XIV zijn verbondenheid met de bevolkingsgroepen die bij het conflict betrokken zijn, steeds opnieuw benadrukt en hij blijft oproepen tot vrede. “ De situatie in de Gazastrook wordt steeds zorgwekkender en pijnlijker.  Ik herhaal mijn oprechte oproep om de toegang van fatsoenlijke humanitaire hulp mogelijk te maken en een einde te maken aan de vijandelijkheden, waarvan de hartverscheurende prijs door kinderen, ouderen en zieken wordt betaald, .” zei hij aan het einde van zijn eerste algemene audiëntie op woensdag op het Sint-Pietersplein (21 mei 2025), een boodschap die ook de daaropvolgende woensdag werd herhaald. " Ik herhaal mijn oproep aan de verantwoordelijken: staak het vuren, laat alle gijzelaars vrij en respecteer het humanitaire recht volledig. ” Op 8 juni, het Hoogfeest van Pinksteren, vroeg de Paus opnieuw aan de Heilige Geest om de gave van de vrede, op voorspraak van de Maagd Maria. Hij herinnerde eraan dat " alleen een vredig hart vrede kan verspreiden, in het gezin, in de samenleving en in de internationale betrekkingen ." “ Moge de Geest van de Verrezen Christus ”, zo besloot hij “ overal waar oorlog is, wegen van verzoening openen; moge Hij de machthebbers verlichten en hun de moed geven om daden van ontspanning en dialoog te stellen .” Elena Dini Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Op 22 juni werden in de Sint-Eliakerk in de wijk Dweila'a in Damascus (Syrië), vijfentwintig christenen vermoord. Dit gebeurde tijdens een mis die in een bloedbad werd herschapen. Een zelfmoordterrorist die banden had met Islamitische Staat (IS) heeft toen te midden van gelovigen zichzelf opgeblazen. Dit was een van de gruwelijkste aanslagen op christenen in Syrië in de afgelopen jaren. Z.E. JEAN X YAZIGI Grieks-Orthodox Patriarch van Antiochië en het hele Oosten Wat voor soort aanval is dit wel? In een kerk waar de gelovigen zitten te bidden en voortdurend herhalen: "Laten we in vrede bidden tot de Heer. Heer, ontferm U." Wij vormen een essentieel deel van dit land, en dat zullen we ook blijven. Herinner u zich nog dat de twee bisschoppen van Aleppo, Paulus en Johannes, destijds werden ontvoerd? En dat de zusters van Maaloula werden ontvoerd? En toch zijn we er nog steeds. Deze gruwelijke misdaad is een paar weken geleden gepleegd, en toch zullen wij blijven bestaan. We doen een beroep op onze president voor het vormen van een regering die zich niet door nutteloze beslissingen laat afleiden. We eisen een regering die verantwoordelijkheid neemt en de pijn van haar bevolking voelt. Van Jeruzalem tot Beiroet, van Caïro tot Bagdad worden dezelfde gebeden geformuleerd. Dergelijke aanslagen zullen ons niet terroriseren en ze zullen evenmin een aanwezigheid die al tweeduizend jaar bestaat, kunnen uitroeien. Christenen zijn geen voorbijtrekkende passanten op deze aarde. Zij hebben diepe wortels. Zoals de Apostel Paulus in zijn Tweede Brief aan de Korintiërs reeds schreef: Wij worden van alle kanten gekweld maar raken niet verpletterd, we zijn in nood maar worden niet wanhopig, we worden vervolgd maar voelen ons niet verlaten, we zijn neergeslagen maar niet vernietigd. Fr. IBRAHIM FALTAS, ofm Vicaris van de Custode van het Heilig Land Wanneer zal dit extremisme ophouden? Wanneer zullen we als broeders kunnen samenleven? Wanneer zal er onder ons verdraagzaamheid zijn? Wanneer zullen mensen in elkaar een broer zien? Hetgeen gebeurd is, is onbegrijpelijk. Het is tegennatuurlijk en volkomen onmenselijk. Geen enkel redelijk denkend wezen kan een dergelijke mate van haat, wrok en wraak ontwikkelen. Waarom??? Tegen wie??? Tegen de eigen broeders en zusters, tegen het eigen volk! Z.E. Kard. PIERBATTISTA PIZZABALLA Latijns Patriarch van Jeruzalem Wanneer u dit alles ziet gebeuren, denk dan aan het kruis van Jezus. Hij is uit liefde gestorven, maar vanaf dat kruis, vanaf dat moment, ontstond er voor de hele wereld een nieuw leven. Het is pijnlijk, het is moeilijk, ik weet het, maar het is ons geloof. We moeten niet toegeven aan angst of haat, maar we moeten dit alles omvormen tot een nieuw begin. We moeten de bladzijde omslaan. We moeten tot degenen behoren die in het Midden-Oosten een nieuw verhaal, een nieuwe taal, een nieuwe stijl willen schrijven. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Elke steunbetuiging aan het Heilig Land is een gebaar van solidariteit dat niet alleen de vrede bewaart, maar ook een stimulans betekent voor de spiritualiteit van een plaats die in ons geloof centraal staat. Fr. Diego, hoofd van het klooster van Gethsemane, vertelt ons over een muzikaal initiatief ten behoeve van het Heilig Land en de christenen die daar wonen. Kunst slaat een brug tussen culturen en leert hoe ieder van ons door middel van concrete acties een verschil kan maken. Fr. Diego Dalla Gassa, ofm Verantwoordelijke van het klooster van Gethsemane “ Een bezoek aan de Heilige Plaatsen is voor de christenen die daar wonen een teken van hoop en een terugkeer naar de normaliteit, zelfs in een context waarin de conflicten aanhouden. Veel christenen over de hele wereld willen graag op bedevaart naar deze landen terugkeren, maar we moeten ons daar niet mee tevreden stellen. Onze missie bestaat er ook in om in het buitenland een nieuw bewustzijn te creëren. Wanneer mensen zich realiseren dat hun hulp – hoe klein ook – dient om christenen in moeilijkheden te ondersteunen en de Heilige Plaatsen te behouden, dan krijgt hun gebaar een nog diepere waarde. ” Het 21^ste Pro Romitaggio Concert, dat de laatste jaren Pro Terra Santa is geworden, wordt elk jaar in januari in de regio Brescia in Italië gehouden. Dit is meestal op de tweede zondag van de maand, tijdens het feest van de Doop van de Heer. Het evenement wordt door de Shalom Community Regina della Pace georganiseerd en staat onder leiding van Zuster Rosalina. Het brengt tal van zangers en artiesten samen die gratis optreden. Sommigen onder hen verwierven reeds nationale bekendheid. Alle ingezamelde gelden worden aan de meest behoeftige christenen gedoneerd, met name aan degenen die in moeilijke omstandigheden leven. Zo wil men hen een concrete en tastbare steun bieden. Fr. Diego Dalla Gassa, ofm Verantwoordelijke van het klooster van Gethsemane “ Alle ontvangen gelden werden aan ons overgemaakt en wij zijn hen daar zeer dankbaar voor. Gezien de immense behoeften in het Heilig Land, dat door de vele conflicten geteisterd wordt, lijkt onze bescheiden bijdrage misschien belachelijk. Maar zoals Moeder Teresa van Calcutta destijds zei: "Zelfs een kleine druppel water maakt de oceaan groter. ” In een wereld die vaak door conflicten en verdeeldheid gekenmerkt wordt, komt solidariteit niet alleen in concrete acties tot uiting. Zoals vaak wordt beweerd, kan een eenvoudig gebaar voldoende zijn om bruggen van begrip te bouwen in plaats van muren van verdeeldheid. Fr. Diego Dalla Gassa, ofm Verantwoordelijke van het klooster van Gethsemane “ Dit is een boodschap van solidariteit. We bespraken de noodzaak van dialoog en verandering. Wij moeten vrede en respect verkondigen in plaats van vooroordelen te cultiveren. ” Bron: Website Christian Media Center Foto : © Fotoarchief lds Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Jordanië is een wezenlijk onderdeel van het Heilig Land en herbergt tal van Bijbelse plaatsen van buitengewone schoonheid en betekenis. Het Hasjemitisch Koninkrijk loopt ongetwijfeld voorop op het vlak van toerisme, maar evenzeer als het om broederlijke coëxistentie tussen christenen en moslims gaat. Op 8 januari 2025 stelde het land zich voor de wereld open met een reizende tentoonstelling die in dit jubileumjaar in het Vaticaan van start ging en daarna de vijf continenten zou aandoen. De tentoonstelling draagt als titel: “Jordanië, de bakermat van het christendom”. De tentoonstelling staat onder de bijzondere bescherming van Koning Abdullah II die door Paus Franciscus terecht als een "man van vrede" wordt omschreven. De tentoonstelling toont de artistieke en spirituele schatten van dit ongelooflijke land waar vrede heerst en dat door de koninklijke familie met toekomstgerichte keuzes en visionaire ideeën wordt geleid. Van aan de Jordaan tot op de berg Nebo belicht de tentoonstelling als een grote inwijdingsreis de plaatsen die de geschiedenis hebben gevormd en van waaruit de toekomst van het christen geloof verder schittert. Het initiatief werd door de Apostolische Nuntius voorgesteld, wiens aanwezigheid een teken was van de aandacht die de Heilige Stoel aan dit land besteedt. Het land heeft immers door zijn cultuur en zijn ligging een bijzonder strategisch belang. De voorstelling van de tentoonstelling gebeurde samen met de Jordaanse Minister van Toerisme, Dr. Lina Annab. Laatstgenoemde situeerde het project vanuit enige politieke context en een grote menselijke diepgang die aansluiting zocht bij de grote ambitie van het land, met name het opbouwen van een voorbeeldige samenleving of, zoals zij het zelf verwoordde, herinnerend aan een dierbare uitspraak van Paulus VI, de eerste paus die het land in 1964 bezocht: " een beschaving van liefde ”. LINA ANNAB Minister van Toerisme van het Koninkrijk Jordanië “ Ik denk dat er niets belangrijker is dan de liefde. Dit is altijd de boodschap van Zijne Majesteit Koning Abdullah II geweest. Hij benadrukt steeds dat alles wat ons verenigt, veel groter is dan hetgeen ons verdeelt. De tentoonstelling die we momenteel in het Vaticaan organiseren en die als titel draagt "Jordanië, aan de wieg van het christendom", wil deze boodschap overbrengen. Jordanië ís de bakermat van het christendom. Jordanië is een plaats waar christenen steeds aanwezig waren, aanwezig zijn en altijd aanwezig zullen blijven, gisteren, vandaag en morgen. In Jordanië zijn we erg trots op het mozaïek waaruit onze samenleving bestaat, en dat is precies wat ons uniek maakt. ” Z.E. Mgr GIOVANNI PIETRO DAL TOSO Apostolische Nuntius in Jordanië “ Dit groot historisch en cultureel erfgoed is een reden om op dit pad door te gaan. De bevolking van het Midden-Oosten kent veel christelijke gemeenschappen, dus het christendom is niet vreemd aan de Arabische wereld. De Arabische wereld heeft altijd al het christendom gekend. Het is dan ook heel belangrijk dat de westerse bevolking dit kan begrijpen en concreet kan zien. Deze historische stukken helpen ons daarbij. ” Het is voor de hele Kerk een geweldige kans om pelgrimstochten en reizen naar dit veilige land te organiseren. Daar heerst immers geen oorlogsgeweld. Het is een land waar men de archeologische, culturele en spirituele wortels van het christelijk geloof kan verkennen om zo de rijkdom van het Woord van God te ervaren. Bron: Website Christian Media Center Foto: © https://www.shutterstock.com/ Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen

Waarde broeders en zusters, onze hoop, Moge de Heer u vrede schenken! Dit jaar gaat met de zondag die de Kerk aan het Woord Gods wijdt, met name 26 januari, het Jubeljaar van start dat Paus Franciscus voor 2025 heeft uitgeroepen. Centraal in het gebed van de hele Kerk staat de gave van de hoop, die wij met al onze kracht aan de Heer Jezus zullen vragen. Het Woord Gods helpt ons de redenen voor onze hoop te vinden en deze nieuw leven in te blazen. Dit is van des te meer belang in onze wereld en in deze periode van duisternis en lijden waarin de mensheid gedwongen wordt met oorlogen en onrechtvaardigheden te leven die angst, ontmoediging en twijfel in onze harten zaaien. Daarom raad ik u aan om hiervoor de Eerste Brief van de Heilige Apostel Petrus te lezen. Het is een korte brief want hij bestaat immers slechts uit vijf hoofdstukken, maar hij stroomt over van de genade van de Heilige Geest. Alleen Hij kan ons christelijk leven met geloof, hoop en liefde bezielen. Hij is het die ons kracht geeft en die het licht van de hoop in de harten van gelovigen laat ontbranden. Hij is het die de vlam van het vuur in onze harten levend houdt, een vuur dat nooit uitgaat. Hij is het die ons leven zelfs in de moeilijkste situaties steun en kracht geeft. De christelijke hoop bedriegt nooit, integendeel, hij stelt ons in staat de werkelijkheid te zien zoals die is. De christelijke hoop stelt nooit teleur. Hij is een geschenk van God dat ons vreugde geeft en een band van gemeenschap schept tussen allen die vrede zoeken. De christelijke hoop is gebaseerd op de zekerheid dat niets en niemand ons ooit van de Liefde van Christus kan scheiden. Hij is onze vrede. De tekst van de Brief van de Heilige Petrus zegt dat het woord van het Evangelie, de bron van onvergankelijk leven, ons weer tot een levende hoop heeft gewekt, ook als wij onder grote beproevingen lijden, zelfs die beproevingen die ons overstijgen en die eindeloos lijken (vgl. 1 Petrus 1, 23). Ik herhaal: de brief is kort maar hij is heel mooi en zit vol kracht. Daarom verzoek ik u met aandrang om deze te lezen en telkens opnieuw te herlezen. Lees hem samen of alleen en bidt met de woorden die hij u in de mond legt. Ik raad u aan om bij het lezen de woorden te markeren die op u de meeste indruk hebben gemaakt en die u tijdens het jubeljaar kunt meedragen. Als we dit allemaal samen doen, indien we dit met geloof en vertrouwen doen, dan zullen we nieuwe vreugde en nieuwe kracht voor ons geweten ontdekken om als ware christenen in deze tijd te leven. Op deze manier zullen wij ook het licht ontvangen dat wij nodig hebben om bij te dragen aan de oplossing van de problemen waarmee wij worden geconfronteerd. Ik groet u en ik zegen u met de eigen woorden van de Apostel Petrus: “ De God van alle genade, die u in Christus Jezus tot zijn eeuwige heerlijkheid geroepen heeft, zal u, na een korte tijd van lijden, toerusten, bevestigen, sterken en grondvesten. Hem is de heerschappij in alle eeuwigheid. Amen. ” (1 P 5: 10-11) Jeruzalem, 13 januari 2025. † Pierbattista Kard. Pizzaballa Latijns Patriarch van Jeruzalem Bron : Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem

Meer lezen