Nieuws over het Heilig Land
In het hart van de Oude Stad leidde Z. Exc. Kardinaal Pierbattista Pizzaballa de Paaswake in de Basiliek van het Heilig Graf, een basiliek die door de verschillende christelijke religies wordt gedeeld. Elke religie heeft haar eigen altaar, haar eigen dagindeling en haar eigen gebed. Het is een fragiele co-existentie, maar wel door eeuwenoude overeenkomsten omschreven. De zegening van het nieuwe vuur, het zingen van het Gloria, de verkondiging van het Halleluja … deze handelingen zijn in alle Kerken ter wereld hetzelfde. Toch krijgt deze viering – de eerste die zowel vanwege het tijdsverschil als vanwege de Status Quo wordt gevierd – hier een bijzondere betekenis. In zijn homilie benadrukte de Patriarch dat het Woord van God luider klinkt dan elke stilte. Zelfs achter gesloten deuren en te midden van het oorlogsgeweld blijft het geloof bestaan. Die zware steen lijkt misschien onoverkomelijk, maar voor het lege graf werd hij weggerold. Dit is de eerste boodschap van Pasen: God begint met het leven terug te brengen, zelfs in de duisternis, in de stilte en in het gesloten graf. Maar in Jeruzalem wordt Pasen niet alleen op historische plaatsen gevierd. Het Paasfeest wordt ook in de lokale parochies beleefd, in het hart van de gezinnen en in de stemmen van degenen die er hun huis hebben. Op zaterdagmiddag namen honderden gelovigen deel aan de Paaswake en riepen: "Hij is waarlijk verrezen! Halleluja! ". In de parochies van Jeruzalem en Beit Hanina gaven lokale christenen uiting aan de vreugde die alleen een levende God kan schenken. In de parochie van de Verlosser heeft de liturgische groep van de Custode, dit zijn de Franciscaanse broeders die al acht eeuwen de Heilige Plaatsen beheren, een altaar geplaatst dat aan de Verrezen Christus is gewijd. De schilderijen van de Spaanse kunstenaar Raúl Berzosa zijn een uitbeelding van het lijden van Christus met in het midden Christus die als overwinnaar op de dood wordt voorgesteld. Op dezelfde manier versterken lokale gemeenschappen, die moeilijke tijden doormaken, hun geloof in de hoop op de Opstanding. Op zestig kilometer van Jeruzalem is de oorlog steeds duidelijker voelbaar. In Tel Aviv kon de Paasviering niet in een kerk doorgaan. Hebreeuwssprekende christenen vierden er Pasen samen met hun families in de opvangcentra en schuilkelders. De viering werd voorgegaan door Fr. Piotr Velasco, de pastorale verantwoordelijke van de gemeenschap. In de Heilige Stad is er nóg een plaats die diepe herinneringen oproept: de Hof van Getsemane, waar Jezus zijn laatste nacht voor Zijn kruisdood heeft doorgebracht. Daar vierden de broeders van de Custode het volledige Paastriduüm onder leiding van Fr. Francesco Ielpo, samen met leden van de lokale religieuze gemeenschappen. In de vroege uren van Paaszondag vond het meest intieme moment plaats. Terwijl de stad nog sliep, keerde een kleine groep terug naar het Heilig Graf. Fr. Giuseppe Gaffurini legt uit dat dit om een unieke traditie ging die alleen in de Heilige Grafkerk in stand wordt gehouden. Fr. GIUSEPPE GAFFURINI, ofm Overste van de Communauteit van het Heilig Graf “ Volgens de traditie bezocht de Heilige Maagd Maria het graf vijf keer op Stille Zaterdag. De vijf Byzantijnse zuilen herdenken deze gebeurtenis. Vanavond verandert de pelgrimstocht naar het Heilig Land in een wedloop naar het graf. Wij delen in de toewijding van de vrouwen die, ondanks de zware steen die de ingang afsloot, volhardden en het graf reeds geopend aantroffen. De vroomheid van Stille Zaterdag transformeert het lijden van Goede Vrijdag in de opstanding van Paaszondag. Door onze gebeden bewerkstelligen we deze overgang van het lijden naar de Verrijzenis. ” Fr. João Paulo, van de Communauteit van het Heilig Graf, was onze cameraman en woordvoerder toen we de plaats zelf niet konden betreden. Fr. JOÃO PAULO DOS SANTOS, ofm Communauteit van het Heilig Graf “ Wij zijn hier om te dienen, om pelgrims te helpen en het Heilig Land bekend te maken. Wij danken de broeders die alle liturgische plechtigheden en vrome activiteiten in het Heilig Graf hebben gevierd en begeleid. ” Fr. MANUEL TCHINCOCOLO RAMOS, ofm Communauteit van het Heilig Graf “ Blijf alstublieft voor ons bidden, ook in deze moeilijke tijd. We zetten vol dankbaarheid door en beleven dit moment zoals Sint Franciscus het ons heeft geleerd. ” Op zondag werd de meest verwachte mis van het jaar door de Patriarch voor de luifel van het Heilig Graf, boven de kleine kapel waarin het graf van Christus zich bevindt, opgedragen. In zijn homilie benadrukte Kardinaal Pizzaballa hoe het Evangelie ons onmiddellijk in beweging zet. Het was nog donker toen Maria Magdalena bij het graf aankwam en zij ontdekte dat de steen was weggerold. Ze rende weg om het aan de apostelen te vertellen. Petrus en Johannes haastten er zich naartoe en zagen de tekenen: de linnen doeken, de Lijkwade, alles lag zorgvuldig geschikt. Pasen belooft geen 'gemakkelijk' leven, maar een open leven. En om ons leven open te stellen, moet God ons soms van onze zekerheden ontdoen. Fr.Francesco Ielpo ging voor in de Paasmis in de Kerk van de Heilige Verlosser en benadrukte in zijn homilie de werkwoorden van beweging in het Evangelie. Daarbij onderstreepte hij dat het geloof in de Verrijzenis voortkomt uit een levende relatie met Christus. “ Het geloof in de Verrijzenis is een geschenk, en om het te ontvangen, moeten we ons in de logica van de Liefde verdiepen. ” Johannes, de welbeminde leerling, loopt niet alleen maar wacht op Petrus, hetgeen op het belang van de gemeenschap wijst. Zo worden Liefde en gemeenschap essentiële mijlpalen op de weg van Pasen. Dezelfde dageraad breekt ook aan boven het noorden van het land. In Nazareth, de stad waar Jezus opgroeide, klinkt een ander koor, een andere stem weergalmt. In de Basiliek van de Aankondiging werd de stilte die op de dood van Christus volgde, door het gezang van gelovigen verbroken. “ Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt; laten we ons verheugen en blij zijn in Hem .” De mis van de Verrijzenis werd voorgegaan door Zijne Excellentie Bisschop Rafiq Nahra, Latijns Patriarchaal Vicaris. Tijdens de mis werd er in de lezingen van Stille Zaterdag herinnerd aan de voortdurende aanwezigheid van Christus in het leven van ieder mens. Dit wordt door het licht van de paaskaars gesymboliseerd, de kaars die voortdurend brandt die nooit uitgaat. MERVAT ASHKAR Lid van het koor van de Basiliek van de Aankondiging “ Christus is verrezen! Hij is werkelijk opgestaan! Als koor van de Basiliek van de aankondiging in Nazareth hadden we de grote eer om tijdens de Mis en de Liturgie van de Heer Jezus te mogen dienen, dit tot en met Stille Zaterdag en de viering van Paaszondag. Ondanks alle angstaanjagende omstandigheden om ons heen, zijn we samengekomen. Oorlog, verwoesting, hongersnood, pijn of ziekte konden ons niet weerhouden. Ondanks dit alles is Christus gekomen, Hij de Zoon van Nazareth, de Zoon van Galilea . En wij zijn er trots op tot deze heilige stad te behoren. Hij is gekomen om ons te zeggen: ‘Wees niet bang, kleine kudde, Ik heb de wereld overwonnen.’ Persoonlijk maak ik een erg moeilijke tijd door omdat ik mijn moeder tijdens haar lijden en ziekte bijsta. Maar wij dragen deze pijn met ons mee, opdat zij zich mag verenigd weten met het lijden van Christus en opdat wij met Hem mogen jubelen in de glorie van Zijn Verrijzenis. Hij die samen met Christus lijdt, zal ook met Hem in Zijn heerlijkheid opstaan. ” Jeruzalem, Tel Aviv, Nazareth: het zijn allemaal verschillende plaatsen, maar overal hangt dezelfde vraag in de lucht: “wat betekent het om in de opstanding te geloven wanneer de wereld om je heen alle hoop lijkt te verliezen?” Misschien weet Mervat wel meer dan wie dan ook. Haar moeder is ziek, de oorlog woedt voort en toch blijft ze zingen. Want wie Goede Vrijdag heeft meegemaakt, weet volgens haar al hoe het afloopt. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Op 31 maart werd er in het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem, in aanwezigheid van Z. Exc. Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem, en Broeder Francesco Ielpo, de Custode van het Heilig Land, een gezamenlijke persconferentie gehouden. De Custode bevestigde dat het incident op Palmzondag geen afbreuk deed aan de historische rechten van de Kerken, en benadrukte duidelijk dat " de status quo een verworven en niet-onderhandelbaar recht is ". Hij verzekerde tevens dat de Basiliek van het Heilig Graf open zou blijven voor gebed, zoals dat al zeven eeuwen onafgebroken het geval is. Fr. FRANCESCO IELPO, ofm Custode van het Heilig Land “ Het is belangrijk te onthouden dat de Custode van het Heilig Land de hoogste autoriteit van het Heilig Graf vertegenwoordigt en als zodanig geen toestemming van de politie nodig heeft om het heiligdom te betreden. Dit is geen privilege, maar de erkenning van een reeds lang bestaand recht." “ Het is even belangrijk te onthouden dat miljarden gelovigen over de hele wereld hun blik op Jeruzalem richten en op de gebeden die in de Heilige Plaatsen worden uitgesproken. De Israëlische regering moet hiermee rekening houden en moet zich van haar verantwoordelijkheid jegens de christelijke wereld bewust zijn. Zij moet ten allen tijde – en ondanks alle moeilijkheden – de voortzetting van de gebeden garanderen en in overleg met ons voor de problemen passende oplossingen vinden. ” De Latijnse Patriarch verklaarde op zijn beurt dat de Israëlische autoriteiten de liturgische vieringen in de Basiliek van het Heilig Graf aanvankelijk hadden genegeerd. Internationale reacties en diplomatieke interventies hebben er echter toe bijgedragen dat de centrale rol van deze rituelen krachtig is bevestigd en dat respect voor de uitvoering ervan op een van de meest heilige plaatsen in het christendom is afgedwongen, Dit vanwege de spirituele betekenis ervan voor miljoenen gelovigen wereldwijd. Z.Exc. Kardinaal PIERBATTISTA PIZZABALLA Latijns Patriarch van Jeruzalem “ We willen de situatie niet erger maken dan ze al is. We willen benadrukken dat wij hetgeen er is gebeurd sterk betreuren, maar ik herhaal dat dit een kans is om naar de toekomst te kijken en de coördinatie te verbeteren. We respecteren de beperkingen die ons door de Binnenlandse Veiligheid zijn opgelegd en hebben dat al laten blijken. Zo hebben we alle vieringen en bijeenkomsten afgelast, de Palmzondagdiensten inbegrepen. Bovendien bleven tijdens de vastenperiode alle Heilige Plaatsen gesloten en waren er geen vieringen, hetgeen voor ons vanuit religieus oogpunt moeilijk te accepteren valt. Er zijn evenwel bepaalde zaken die niet afgelast kunnen worden. Niemand, zelfs de paus niet, heeft de bevoegdheid om de Paasliturgie af te gelasten. We streven naar een evenwicht tussen enerzijds het respecteren van de richtlijnen en anderzijds de noodzaak om te voldoen aan wat niet alleen een recht, maar zelfs een plicht is, met name het vieren van de H. Mis in de Basiliek van het Heilig Graf. ” De persconferentie werd met een gezamenlijke verklaring afgesloten waarin werd bevestigd dat de Paasvieringen zonder bijeenkomsten zullen plaatsvinden, dit volgens de vastgestelde procedures en de richtlijnen van het Commando voor Interne Veiligheid. Ze zullen wel via het Christen Media Center en de officiële platforms ten behoeve van de gelovigen live worden uitgezonden, waardoor de continuïteit van de gebeden en de toegankelijkheid ervan voor alle gelovigen zal gewaarborgd zijn Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Reflecties uit het Heilig Land Het Heilig Land beleeft al meer dan een maand de moeilijkste en gevaarlijkste periode uit zijn geschiedenis. Het dagelijks leven werd vaak door het geluid van talloze sirenes onderbroken. Deze stuurden ons naar de schuilkelders en dit werd daarna gevolgd door het lawaai van raketten, van onderscheppingsvliegtuigen en straaljagers die vlak boven onze hoofden vlogen. En dan volgden de explosies, sommige op afstand, andere zo dichtbij dat de gebouwen ervan daverden. Dan begonnen de speculaties met in hun spoor een stormloop naar de sociale media en de televisieschermen om meer te weten te komen over de gevolgen, over de omvang van de schade en, het allerbelangrijkste, de veiligheid van wie we liefhebben. De meest gestelde vraag is deze waar die oorlog naartoe gaat en wat de uitkomst zal zijn. Afgaande op het recente voorbeeld van Gaza is er reden om te vrezen dat veel regio's in het Midden-Oosten uiteindelijk op Gaza zullen gaan lijken. De mensheid (als dat woord nog in een woordenboek voorkomt???) had de omvang van de verwoesting en het verlies aan mensenlevens in Gaza als een schande voor de hele wereld moeten beschouwen. Men liet dit voor de eigen ogen gebeuren, en men aanzag het soms zelfs als een voorbeeld dat op andere plaatsen navolging zou krijgen! We leven ongetwijfeld in een gewonde wereld en we hebben, met of zonder oorlog, allemaal nog veel werk te verzetten om de menselijkheid in deze wereld terug te brengen. Vanaf de eerste dag van de oorlog was het overduidelijk dat dit een lang en moeilijk conflict zou worden, dat voor de hele wereld enorme uitdagingen met zich mee zou mee brengen. Gebruikmakend van een jarenlange beleving van oorlogen, intifada's, crises en alles daartussen, hebben we helaas heel wat ervaring opgedaan met wat we als medewerkers van de Kerk moeten doen. Het zware leven in het Heilig Land heeft ons geleerd dat elke week een “Goede Week” is, en dat we elke week weer diezelfde uitdaging moeten aangaan. Onze medewerkers hebben ware heldenmoed getoond door binnen een week na het begin van de oorlog hun volledige operationele capaciteit te herstellen. Ze begrepen heel goed dat, als ze niet naar kantoor zouden gaan en in plaats daarvan vanuit huis zouden werken, honderden, zo niet duizenden mensen die van de pastorale, educatieve en humanitaire steun van het Latijns Patriarchaat afhankelijk zijn, van hun essentiële diensten verstoken zouden blijven. De moed en toewijding die ze aan de dag hebben gelegd, zijn werkelijk bewonderenswaardig. Voor veel jonge ouders betekende dit dat hun kinderen thuis online de lessen volgden terwijl zij tegelijk het risico namen om naar hun werk te gaan, zelfs wanneer er sirenes loeiden, en dat ze de traumatische ervaring moesten verwerken van meerdere keren per dag door het alarm en de explosies gestoord te worden. Voor mij weerspiegelt dit alles niet alleen de toewijding en het engagement van onze medewerkers, maar ook hun diepgaand begrip van wat het betekent om in tijden van crisis een medewerker van de Kerk te zijn. Dit betekent immers: denk aan anderen en zorg voor hen voordat je je in jezelf terugtrekt. We zijn er dan ook zeer trots op te kunnen zeggen dat het werk, ondanks deze moeilijke omstandigheden, ononderbroken is doorgegaan. Vanwege haar historisch karakter en haar architectonische complexiteit geniet de Oude Stad niet dezelfde voordelen als de modernere wijken van Jeruzalem en beschikt die niet over openbare schuilplaatsen. Daarom werd dit stadsdeel aan strengere beperkingen onderworpen dan enig andere regio’s ook. De commerciële activiteiten kwamen volledig tot stilstand; alle bedrijven waren sinds het begin van de oorlog gesloten, met uitzondering dan van de winkels van levensmiddelen en de apotheken. De heilige plaatsen van de drie religies zijn strikt gesloten, waaronder dus ook de Kerk van het Heilig Graf, de Al-Aqsa-moskee en het plein bij de Westelijke Muur. Helaas speelde dit alles zich af tijdens belangrijkste religieuze periodes voor iedereen. Dat was zo bij het einde van de Ramadan, bij het Joodse Pesach en bij het christelijk Paasfeest. De gelovigen konden nergens heen om te bidden en te mediteren. De spanningen zijn alsmaar verder in een sfeer van frustratie toegenomen en er hebben zich tal van incidenten voorgedaan, zo bijvoorbeeld toen laaggeplaatste politieagenten Z. Exc. Kardinaal Pizzaballa en de Custode van het Heilig Land Fr. Francesco Ielpo, beletten om op Palmzondag naar de Kerk van het Heilig Graf te gaan. Dit incident leidde tot een golf van steunbetuigingen die vanuit de hele wereld kwamen, en dit ook van zeer hooggeplaatste functionarissen. De situatie werd evenwel snel door de hogere autoriteiten onder controle gebracht en er werd overeenstemming bereikt over hoe de liturgische vieringen tijdens de Goede Week konden worden voortgezet, met in acht name van de opgelegde veiligheidsmaatregelen. Als deze gebeurtenis iets heeft duidelijk gemaakt, dan is het wel dat wij hier als christenen niet alleen staan. De wereld geeft om ons, om onze belangen en om het behoud van de Heilige Plaatsen, zodat ze bakens van hoop blijven. Het blijven plaatsen waar de hele wereld zich naartoe wendt en waarheen men zijn gebeden kan richten. Dit is zo al in gewone tijden maar net zo goed in uitzonderlijke omstandigheden. Het was een korte les in geschiedenis, betekenis, respect, samenwerking en communicatie. In feite is dit een nieuwe les over hoe belangrijk het voor iedereen is om de rol van Jeruzalem voor alle geloofsovertuigingen te begrijpen, om de noodzaak om tradities en de eigen ruimte van elke religie te respecteren en het is een duidelijke herinnering dat Jeruzalem een open en gedeelde stad moet zijn die voor iedereen toegankelijk is. Door de gelovigen van de verschillende religies over de hele wereld zal geen enkel exclusief recht worden geaccepteerd. De Goede Week oogde in Jeruzalem erg triest zonder de tienduizenden pelgrims die door de smalle straatjes van de Oude Stad lopen, die tientallen talen spreken en onderweg hun gebeden zingen. We mogen echter in de eerste plaats nooit de ware betekenis van deze periode voor alle grote religies vergeten. Ramadan, Pesach en Pasen zijn periodes waarin iedereen wordt uitgenodigd om naar de essentie terug te keren. In elke traditie bidden mensen voor vrede en het algemeen welzijn, ze brengen offers voor de minderbedeelden en zetten zich in om van deze wereld een betere plek te maken. In deze periode gaan we op zoek naar een nieuw leven en een nieuw begin. Hoe moeilijk de gebeurtenissen in het leven van onze Verlosser tijdens de Goede Week ook waren, Pasen symboliseert een einde en een nieuw begin dat door hoop wordt gekenmerkt. Ondanks de barre omstandigheden van de oorlogstijd en de onzekerheid waarmee we worden geconfronteerd, brengt Pasen een gevoel van hoop: er is nog steeds goedheid in deze wereld. Zalig Paasfeest aan al onze vrienden en weldoeners over de hele wereld. Dankzij uw morele en financiële steun, dankzij uw voortdurende gebeden, geeft u ons hoop en moedigt u ons aan om in de voetsporen van onze Heer te blijven treden. Wij zullen u niet teleurstellen. Sami El-Yousef Directeur-Generaal Bron : Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Op 23 maart vierde de Custode van het Heilig Land in de Kerk van de Heilige Verlosser in Jeruzalem de opening van het 8ste eeuwfeest van de Transitus van Sint Franciscus (1226-2026). Dit gebeurde met een viering die door Fr. Francesco Ielpo, Custode van het Heilig Land, werd voorgegaan. Eveneens aanwezig waren Z. Exc. Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, Latijns Patriarch van Jeruzalem, en Z. Exc. de nieuwe Apostolische Nuntius voor Israël en Apostolisch Afgevaardigde voor Jeruzalem en Palestina. Met een avond van intens gebed en gezang, waarin de Franciscaanse broeders bijeenkwamen werd de Transitus, dit wil zeggen de Pascha van Sint Franciscus van Assisi gevierd. De aanwezigen luisterden naar het Woord van God en naar het Geestelijk Testament van de heilige, die vol vreugde aan het lijden van Christus participeerde en nu in Zijn heerlijkheid is opgenomen. Zij smeekten om licht, geloof en liefde voor de Kerk en voor al hun broeders en zusters over heel de wereld. Omdat hij niet naar het Heilig Land kon afreizen, stuurde de Minister-Generaal van de Minderbroeders, Fr. Massimo Fusarelli, een boodschap aan alle broeders van de Custode, waarin hij hen eraan herinnerde dat de erfenis van Sint Franciscus een vuur is dat brandend moet worden gehouden. “ Grenzen overschrijden, in broederschap leven, met vreugde werken, de status van 'mijnwerker' omarmen en de hoop bezingen als een danklied aan God de Schepper. ” Kardinaal Pizzaballa sprak de aanwezigen toe en herinnerde aan de kracht van de kleinheid en van liefde die zich tot het allerlaatste moment geeft. “ De weg naar Pasen bestaat uit het sterven aan zichzelf en het afzweren van de logica van de wereld om in Christus nieuw leven te verwelkomen. ” Het jaar 2026 markeert de achtste eeuw van de dood van Sint Franciscus. Bij decreet van 10 januari 2026 riep Paus Leo XIV een speciaal Jaar van Sint Franciscus uit, dat loopt van 10 januari 2026 tot 10 januari 2027. Gedurende deze periode is het mogelijk een plenaire aflaat te verkrijgen door een Franciscaanse kerk of een andere gebedsplaats die aan de heilige is gewijd, te bezoeken. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
In Bersheba, in het zuiden van Israël, woont Gregory samen met de Poolse priester, P. Roman Kaminski,. Hij woont er al enkele maanden in de enige plaatselijke parochie voor Hebreeuwssprekende christenen,. GREGORY RAYMER Vrijwilliger – Parochie van Bersheba “ Dit is mijn tweede bezoek aan Israël. Zodra ik aankwam, vroeg ik waar ik vrijwilligerswerk kon verrichten. De persoon met wie ik sprak antwoordde: ‘We nemen je mee naar Bersheba waar je vrijwilligerswerk in de plaatselijke parochie kan doen. Je kan er bij de priester inwonen die voor huisvesting en alle andere benodigdheden zal zorgen. ” Gregory, afkomstig uit een land waar het katholieke geloof in verval raakt, vertelt over zijn bekering en legt uit dat hij in het vrijwilligerswerk een manier vond om zijn geloof te verdiepen. GREGORY RAYMER Vrijwilliger – Parochie van Bersheba “ Ik heb me lange tijd afzijdig gehouden van het institutionele christendom. In mijn relatie met God en met de Kerk moest ik opnieuw beginnen, en dat wilde ik oprecht. Het was echter pas nadat de Heer zich bij mij voegde en ons naar een nieuwe fase in onze relatie leidde dat ik dacht: ‘Ik denk dat ik er klaar voor ben om mijn christelijk geloof weer openlijk te beleven. ” In die oorlogstijd was hij door de enorme verwoesting die hij zag diep verontrust. Het was erg moeilijk maar hij putte kracht uit de aanwezige jonge vrijwilligers, die hem kalm en sereen lieten zien wat hij moest doen en hoe hij kon helpen. Charlie was in Jeruzalem aangekomen voor een rustperiode na zijn militaire dienst. Maar de oorlog dwong hem om zijn vrije tijd in concrete actie om te zetten, waarbij hij de liefde van de Ridders van het Heilige Graf voor het Land van Jezus belichaamde en de meest behoeftige mensen hielp. Ridder CHARLIE BRUSCO Ridderorde van het Heilig Graf – New York “ Door de aanhoudende oorlog lijkt de situatie voor ons misschien beangstigend, maar de inwoners moeten er wel dag aan dag mee leven. Ze leven in een voortdurende staat van conflict en als Amerikaan kon ik me niet volledig in hun schoenen verplaatsen, maar ik wilde het wel proberen. Daarom ben ik hier. Ik voelde dat God me diep in mijn hart vroeg om in het Heilig Land te blijven. ” Het was een keuze tegen de stroom in varen tussen angst en geloof. Ridder CHARLIE BRUSCO Ridderorde van het Heilig Graf – New York “ De meeste kerken zijn gesloten en, nu alle activiteit in de oude binnenstad stil ligt, heb ik besloten mijn tijd aan persoonlijk gebed te besteden, aan gebed om vrede en dienstbaarheid aan de lokale gemeenschap. Momenteel ben ik vrijwilliger in het Franse ziekenhuis Saint Louis, direct naast het Instituut Notre Dame, waar een tekort is aan vrijwilligers en mensen die willen helpen .” Cecilia, een jonge vrouw uit Ancona in Italië, werkt op de communicatieafdeling van het Terra Sancta Museum voor Kunst en Geschiedenis. Ze is afgestudeerd in vreemde talen en literatuur, met een voorkeur voor Arabisch, en dit is haar tweede vrijwilligerservaring. Zij is zich volledig bewust van de rijkdom en de complexiteit van deze plek en de oorlog had dan ook onvermijdelijk invloed op haar werk. Voor haar blijft kunst echter het middel waarmee het leven altijd probeert te zegevieren. CECILIA FRATERNALE Communicatiemanager – Terra Sancta Museum voor Kunst en Geschiedenis “We blijven werken omdat het ons ook helpt om onze gedachten bezig te houden en niet enkel maar aan het feit dat we in oorlog zijn te denken.” In het Heilig Land sloot ze vele vriendschappen en was ze, door haar contacten met de lokale bevolking, getuige van de impact van de oorlog op het dagelijks leven. CECILIA FRATERNALE Communicatiemanager – Terra Sancta Museum voor Kunst en Geschiedenis “ Ze zijn erg teneer geslagen, erg verdrietig, er is een zekere mate van depressie, dat wil ik niet ontkennen. Het is erg moeilijk om aan een toekomst te denken wanneer de oorlog van tijd tot tijd weer oplaait en alles stilvalt, waardoor het dagelijks leven opnieuw vertraagt .” Ook Cecilia kreeg de kans om het land onmiddellijk te verlaten. CECILIA FRATERNALE Communicatiemanager – Terra Sancta Museum voor Kunst en Geschiedenis “ Toen ik hier aankwam, herontdekte ik de zin van het leven. Oorlog is natuurlijk beangstigend maar wie écht liefheeft, heeft alles lief en blijft liefhebben tot het bittere einde. ” In een door conflicten getekend land, waar het dagelijks leven door ontberingen wordt gekenmerkt, is de aanwezigheid van vrijwilligers van over de hele wereld een tastbaar teken van hoop. Een stille dienst, bestaande uit gebed, werk en aanwezigheid. Want ook hier blijft vrede de grootste hoop. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
De archeologische site van Kursi is een van de belangrijkste christelijke sites aan de oostelijke oever van het Meer van Genesareth. Ze wordt geassocieerd met een van de bijzondere wonderen in het leven van Jezus Christus: de bevrijding van een man die door boze geesten was bezeten. Deze geesten werden naar een kudde varkens gedreven, die vervolgens naar het meer renden en erin verdronken. Dit wonder had een bijzondere betekenis omdat het in een gebied plaatsvond dat door heidenen werd bewoond, namelijk de Gerasenen, een van de Kanaänitische volkeren. NASSIM MAZIG Directeur van de archeologische site van Kursi “ Aan het einde van het wonder – en dit toont het belang van deze plek aan – zei Jezus tegen de man: ‘Ga naar huis en vertel aan iedereen hoeveel God voor je gedaan heeft’ (Lc 8: 39). Dit betekent dat we hier met de eerste apostel te maken hebben die naar de wereld, naar de volken, werd gezonden, zelfs in de tijd dat Jezus zijn optreden rond het Meer van Genesareth uitoefende. ” De evangelisten Marcus en Lucas situeren deze plaats in het gebied van de Gerasenen, terwijl Mattheüs het bepaalt als het land van de Gadarenen (Mt 8: 28). NASSIM MAZIG Directeur van de archeologische site van Kursi “De meest accurate beschrijving is die in het Evangelie van Mattheüs, omdat hij de enige evangelist is die hier heeft gewoond.” Al vanaf de vroegste eeuwen van het christendom was er op deze plaats een christelijke gemeenschap gevestigd, lang zelfs voordat het christendom de officiële staatsgodsdienst werd. NASSIM MAZIG Directeur van de archeologische site van Kursi “ Toen de christenen tijdens het Byzantijnse tijdperk over dit gebied heersten, kozen ze ervoor om hier het grootste klooster van die tijd te bouwen. Het werd door de keizer gebouwd en niet door een bepaalde gemeenschap, hetgeen aantoont dat het een officieel karakter had .” Het klooster omvatte een grote basiliek met een mozaïekvloer, en in het atrium bevond zich een waterput, die aan de plek van het wonder herinnerde. HAGAY DVIR Directeur van de Toeristische Producten bij het Park- en Natuurbeheer “ Hier, in een van de ruimtes vlakbij het altaar, werd een doopvont gevonden die een inscriptie bevatte die aangeeft dat het bouwwerk uit de 6de eeuw dateert. We weten dat de meeste schriftelijke bronnen verloren zijn gegaan als gevolg van een gewelddadige gebeurtenis in de 7de eeuw, met name de Perzische invasie van 614 .” Het evangelie vermeldt dat onreine geesten bezit namen van de varkens, die vervolgens de steile helling afrenden, in de richting van het meer. Bovenaan, dit wil zeggen aan de steile kant van de helling, bevinden zich de overblijfselen van een andere kleine Byzantijnse kerk die exact op de plaats werd gebouwd waar destijds het wonder heeft plaats gevonden. NASSIM MAZIG Directeur van de archeologische site van Kursi “ We moeten beseffen dat de afstand tussen de voet van de helling en het Meer ongeveer 250 meter bedraagt. Weet je waarom ik dit benadruk? Omdat er in het Evangelie van Marcus, in hoofdstuk 5, maar liefst over tweeduizend varkens wordt gesproken. Welnu, het is onmogelijk om op een beperkte oppervlakte van tien meter, ja zelfs van vijftig of honderd meter tweeduizend varkens te houden. We hebben hiervoor een veel groter gebied nodig, en dat is precies hetgeen waarover we het hier hebben. Het is dus geen toeval dat er, toen het waterpeil van het Meer van Genesareth op een bepaald moment daalde, niet ver hier vandaan veel botten van varkens werden gevonden. ” Vanaf de vroegste eeuwen van het christendom is de plek van Kursi voor iedereen die de plaats wilde bezoeken die met dit wonder verbonden was, een bedevaartsoord geworden. NAAMA MANSFELD Directeur van het Golan Centrum voor Educatie en Informatie bij het Park- en Natuurbeheer. “ Toen de pelgrims in Kursi aankwamen, boden de monniken van het klooster hen alles aan wat ze nodig hadden. Er was hier een groot klooster, een waterput en zelfs een badhuis waar ze konden uitrusten. De restanten van dit badhuis zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar.” Het wonder van Jezus in Kursi blijft een krachtige spirituele boodschap aan de mensheid overbrengen, met name dat Christus over het vermogen beschikt om de mensheid van de krachten van het kwaad te bevrijden en hen nieuw leven te schenken. Laat iedereen die oren heeft om te horen, dit horen! Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Jeruzalem: voor miljoenen gelovigen over de hele wereld een Heilige Stad. Een plaats waar het christelijk geloof zijn diepste wortels vindt, zeker tijdens de Goede Week, de kern van de vastentijd. Het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem heeft bekendgemaakt dat het vanwege de oorlog en de instabiliteit in de regio niet mogelijk zal zijn om de traditionele feestdagen in de Heilige Plaatsen zoals gebruikelijk te vieren. In een officiële verklaring legde Kardinaal Pierbattista Pizzaballa uit dat de situatie voortdurend wijzigt en dat daardoor onmogelijk is een definitief tijdschema voor de komende dagen vast te leggen. Een van de reeds bevestigde beslissingen is het annuleren van de processie op Palmzondag. Deze brengt elk jaar duizenden gelovigen samen op de Olijfberg, op weg naar de Heilige Stad. De Chrisma-mis op de vooravond van Witte Donderdag is eveneens uitgesteld, dit in afwachting van veiligere omstandigheden voor een serene viering ervan te waarborgen. Ondanks alle beperkingen blijven de kerken open. Priesters en religieuze gemeenschappen blijven het geestelijk leven ondersteunen door het gebed aan te moedigen en de deelname van de gelovigen aan het Paasmysterie te bevorderen. De onmogelijkheid om samen te vieren wordt als een diepe wonde ervaren, een van de vele vormen van leed die door het conflict worden veroorzaakt. Maar in heel deze context blijft de boodschap duidelijk: “ verlies de hoop niet ”. De Patriarch nodigt de gelovigen uit om zich op 28 maart geestelijk te verenigen door de rozenkrans voor vrede te bidden – ieder op zijn eigen locatie, maar één van hart. Want de boodschap van Pasen blijft overeind: “ Zelfs de duisternis zal het licht niet doven. ” En vanuit Jeruzalem klinkt één zekerheid in de hele wereld nog steeds onverkort door: “ het leven is sterker dan de dood .” Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Het Museum van de Bijbelse Landen in Jeruzalem opende op 19 februari een tentoonstelling getiteld "De zesde dag na de oorlog". Deze titel is ontleend aan een werk van een Tsjechische auteur die de terugkeer naar routine en normaliteit na een periode van conflict beschrijft. De tentoonstelling biedt aan de hand van verschillende historische bronnen een blik op oorlog doorheen de Oudheid. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “De tentoonstelling bestaat uit drie grote onderdelen, die elk niet alleen een historisch of literair verhaal vertellen, maar dit ook met een breder maatschappelijk thema verbinden. Het eerste deel van de tentoonstelling behandelt de Slag bij Qadesh en gaat bijvoorbeeld in op de vraag wat een overwinning precies inhoudt en wie dit bepaalt.” Egyptische beeldhouwwerken tonen de overwinning van de Egyptische Farao Ramses II op de Hittieten in de Slag bij Qadesh, in het huidige Qadesh in Syrië, dit in de 13de eeuw voor Christus. Maar Hittitische documenten onthullen echter een andere werkelijkheid. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Deze documenten specificeren dat, indien er in de Slag bij Qadesh al een overwinnaar was, dit de Hittieten moeten zijn geweest. Het was namelijk het Hittitische leger dat er na de slag in slaagde de regio Damascus te bereiken, die ten zuiden van Qadesh ligt .” Het tweede deel van de tentoonstelling behandelt het ballingschapsbeleid van de Assyrische koningen en dit aan de hand van een inscriptie uit het paleis van Sennacherib, de Koning van Assyrië. Het werk toont vier gevangenen, die mogelijk uit het koninkrijk Juda afkomstig waren. Zij zitten in een smekende houding met een Assyrische soldaat achter hen. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ In de inscriptie stelt zich de vraag wat er tijdens de veldtocht van Sennacherib gebeurde? Kwam Koning Hizkia door met andere koningen een verbond te sluiten, in opstand tegen Sennacherib? Maar het Bijbels verhaal rept met geen woord over andere koningen.” We merken op dat deze inscriptie van hand tot hand is gegaan voordat ze in het museum van Jeruzalem terechtkwam, alsof ze het verhaal van de ballingschap van de gevangenen dat ze vertelt, weerspiegelt. De tentoonstelling richt zich vervolgens op de Trojaanse Oorlog. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Volgens de Griekse traditie gaat het hier eerder om een bijna mythische oorlog, omdat de goden er een belangrijke rol in spelen. ” Het verhaal dat hier verteld wordt, vormt een culturele bron die een andere kijk op oorlog biedt. Het laat zien hoe een samenleving zichzelf een verhaal van een conflict voorspiegelt. De oorlog eiste veel slachtoffers aan beide zijden en iedereen was in bittere rouw om het pijnlijke verlies en de verwoestingen die deze oorlog had aangericht. Dit element wordt ook in dit deel van de tentoonstelling benadrukt. De Pax Romana, het laatste deel van de tentoonstelling is aan de Romeinse Vrede gewijd. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “Ook in de Romeinse wereld vinden we symbolen van vrede. De olijftak werd met Pax, de Romeinse godin van de vrede, geassocieerd. De duif was in de Oudheid immers het symbool van verschillende godinnen van de liefde. Dankzij dit beeld en het Bijbelse verhaal van de zondvloed waarin Noach een duif uitzond die met een olijftak terugkeerde, werd de duif met een olijftak vanaf de 2de eeuw na Christus in de christelijke wereld een symbool van vrede.” Een ander symbool voor de vrede wordt met de Griekse god Hermes geassocieerd, met name een gevleugelde staf met twee slangen eromheen gekronkeld. Dit beeld doet denken aan de staf van Mozes en de bronzen slang als symbool van genezing. In dit gedeelte is er ook een gebroken of verbogen zwaard te zien, hetgeen aan de profetie van Jesaja doet denken. “Zij zullen hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeihaken” (Jesaja 2, 4), hoewel de betekenis anders is. Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “De zwaarden weerspiegelen in het tweede millennium voor Christus een gebruik dat zowel in Kanaän als in Griekenland bestond. Het vertelt dat, wanneer een krijger stierf, zijn wapens bij hem in het graf werden gelegd, soms zelfs geplooid.” Na de ondertekening van het vredesverdrag tussen de twee landen schonk Israël aan Egypte een replica van een van deze zwaarden, met een inscriptie die 3.300 jaar oud is: “Dit zwaard is geplooid, zodat het niet in de oorlog gebruikt kan worden.” Dr YIGAL BLOCH Commissaris van de tentoonstelling “ Wij worden nu met problemen geconfronteerd waarmee mensen drieduizend jaar geleden ook al te maken hadden. Het betreft grootschalige bevolkingsbewegingen en migratiegolven, die niet letterlijk als verdrijvingen, maar eerder als migratiestromen moeten worden opgevat. En natuurlijk speelt ook de kwestie van het rouwen een rol. Uiteindelijk overstijgt elke oorlog vaak zijn oorzaken. Aan beide kanten vallen er doden en wat overblijft is het verdriet om de doden en de hoop dat de vrede uiteindelijk zal zegevieren. ” Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Vogelzanglaan 21150 Brussel