Nieuws over de Orde
Herfstbijeenkomst van het Grootmeesterschap (11 november 2025) “ We hadden besloten deze bijeenkomst in een hybridevorm te houden, deels via een videoconferentie, deels live, zodat de leden die niet in Italië wonen niet zo snel na de Jubileumbedevaart in oktober naar Rome dienden terug te keren. Zo konden we meteen ook de reiskosten laag houden. ” Dit verklaarde Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone, Gouverneur-Generaal, op 11 november bij de aanvang van de herfstvergadering van het Grootmeesterschap in het tijdelijke hoofdkwartier van de Orde, dat nabij de Piazza Cavour in Rome is gelegen. In zijn inleiding verwees Kardinaal Fernando Filoni, Grootmeester van de Orde, naar de toespraak van Paus Leo XIV tot de pelgrims van de Orde die voor de viering van het Jubeljaar naar Rome waren gekomen. Hij beklemtoonde dat deze belangrijke tekst voor de Orde een referentiepunt voor de komende jaren zal zijn. Vervolgens verwelkomde de Gouverneur-Generaal een nieuw lid van het Grootmeesterschap, dhr. Michael Byrne, Ere-Landscommandeur voor Engeland en Wales. Aan het einde van zijn tweede ambtstermijn aan de leiding van deze Landscommanderij werd hij opgeroepen om lid te worden van het hoogste orgaan binnen de Orde. Voortaan participeert hij dus aan de Raad die “ de Kardinaal Grootmeester in het bestuur van de Orde bijstaat ”, zoals dit in Artikel 8 van de statuten wordt gestipuleerd. De Gouverneur-Generaal vervolgde zijn toespraak door erop te wijzen dat de tragedie die het Heilig Land getroffen heeft een buitengewoon positieve impact heeft gehad op de vrijgevigheid van de leden van de Orde. Hun donaties zijn substantieel toegenomen, zowel in de vorm van gewone bijdragen zoals dit in de statuten is voorzien, als in de vorm van buitengewone bijdragen, alsook in hun reactie op de oproepen tot humanitaire hulp. Er waren tevens tal van speciale donaties en de campagnes voor fondsenwerving zijn eveneens heel succesvol gebleken. “ Dit jaar werd de grens van 20 miljoen euro aan goederen die naar het Heilig Land werden verstuurd, overschreden. De bedevaarten naar het Heilig Land werden wel enigszins hervat, maar zeker niet in de mate waarin dit werd gewenst. De aanhoudende angst en de bestaande risico’s bleven immers te groot, met alle negatieve gevolgen voor de economische activiteiten die in het Heilig Land met het religieus toerisme verband houden. De Grootmeester bezocht afgelopen augustus alsnog het Heilig Land en anderen volgden zijn voorbeeld, maar het aantal pelgrims bleef toch nog ver onder het niveau van de jaren van vóór de oorlog en de COVID-pandemie, ” wist de Gouverneur-Generaal nog te verduidelijken. Onder de nieuwe initiatieven die de Ridderorde heeft gelanceerd, vermelde de Gouverneur-Generaal onder meer de oprichting van een Stichting van de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem, volgens het Italiaans recht. Dit werd op 27 oktober bij notariële akte vastgelegd. “ Deze Stichting is geïnspireerd op de principes van de "derde sector", voor activiteiten ter ondersteuning van projecten van economische en commerciële aard van de Orde, die om fiscale redenen en omwille van een eenvoudig beheer aan de directe bevoegdheid van de Orde moesten worden onttrokken. De Stichting kan eveneens in juridische autonomie en op non-profitbasis activiteiten van commerciële aard uitvoeren, zoals het beheer van het museum, het uitgeven van publicaties, het bevorderen van culturele, sociale en promotionele activiteiten en het organiseren van evenementen voor liefdadigheid, ” voegde Ambassadeur Visconti di Modrone hier nog aan toe. Verder informeerde hij de vergadering nog over het feit dat de herstructurerings- en restauratiewerkzaamheden van Palazzo Della Rovere zijn begonnen, dit nadat met veel moeite alle benodigde vergunningen werden verkregen. Parallel hieraan worden ook de museumgedeelten die als eerste worden opgeleverd, en de hotel- en kantoorgedeelten, die naar verwachting in 2027 zullen klaar zijn, gerenoveerd en gerestaureerd. Hij merkte tevens op dat " de kosten van deze werkzaamheden volledig door de huurder, zijnde Fort Partners, worden gedragen, alsook de huurkosten van de tijdelijke kantoren. Tevens dragen zij 800.000€ bij aan de bouw van het museum. Voeg hierbij nog de bijdrage van € 500.000 vanwege de Italiaanse regering. " Zoals door de agenda was voorzien sprak Kardinaal Pierbattista Pizzaballa tijdens deze bijeenkomst de vergadering rechtstreeks vanuit Jeruzalem toe. Hij hield eraan vooreerst de Orde van harte te danken voor haar regelmatige en stabiele financiële steun, maar evenzeer voor de bezoeken en de warme boodschappen vanwege haar leden. Dit alles helpt in naam van de Heilige Stoel en de universele Kerk mee aan het gevoel van veiligheid en sereniteit van de Latijns-Katholieke Kerk in het Heilig Land,. Wat de informatie over de situatie in Gaza betreft, kondigde hij de oprichting aan van een hulpkantoor (Jerusalem Response Hub), dat zich specifiek en op lange termijn voor de lijdende bevolking van dit verwoeste gebied zal inzetten. " Het belangrijkste is om de hulp te organiseren en te coördineren ," zei hij vanuit zijn realistische overtuiging. In Gaza zijn de vastgelegde prioriteiten onder meer de wederopbouw van de scholen, de distributie van medicijnen en de oprichting van een kantine voor de distributie van maaltijden, dit alles in afwachting van de wederopbouw van de stad en de huizen, hetgeen jaren zal duren. Het Patriarchaat is van plan om met de nodige logistieke en juridische ondersteuning (Response Hub) deze noodsituaties aan te pakken, dit met het oog op de wederopbouw en de hervatting van de activiteiten. Over de Westelijke Jordaanoever was de Patriarch zeer duidelijk. Daar leven de christenen en de moslims in feite in dezelfde noodsituatie. Men wordt daar als het ware met dezelfde verstikkende toestand van de lokale bevolking geconfronteerd. De mensen hebben daar geen werk en dus ook geen overlevingsmiddelen, terwijl ze voortdurend met de agressie van de Israëlische kolonisten af te rekenen krijgen. De patriarch is bovendien ten zeerste verontrust vanwege het wegblijven van de pelgrims. Zij zijn immers de enigen die de economische activiteit van Palestijnse christelijke gezinnen, in het bijzonder in Bethlehem, nieuw leven kunnen inblazen. De patriarch benadrukte tevens het belang van het versterken van de pastorale activiteiten. Hij sprak over de noodzaak van volwassenvorming voor gelovigen. Zij hebben immers nu meer dan ooit behoefte aan spirituele ondersteuning. Dit is een cruciaal punt voor de toekomstige generaties, vooral in Israël, zo bijvoorbeeld in Nazareth, omdat religieuze roepingen daar bijzonder schaars geworden zijn. Met dit doel benadrukte de patriarch het belang van het katholiek onderwijs en benadrukte hij de noodzaak van de opleiding van godsdienstleraren en van de erkenning van hun mandaat in de vorm van een “missio canonica”. Tot slot sprak hij de wens uit dat de viering van het hoogfeest van de Geboorte van de Heer dit jaar bijzonder luisterrijk zou worden georganiseerd, om zo aan de gelovigen een teken van vitaliteit te geven. Vooral zij die door het conflict in en de kolonisatie van de Palestijnse gebieden moreel diep getroffen zijn, hebben zo’n stimulans broodnodig. De penningmeester Saverio Petrillo presenteerde de begroting voor 2026. Daarin wordt een ontvangst voorzien van meer dan 15 miljoen euro, rekening houdend met de maandelijkse overdracht aan het Latijns Patriarchaat en de uitgaven van de Orde. De bonus wordt op 800.000 € geschat waardoor we onze hulp aan het Heilig Land zullen kunnen blijven aanhouden. Sami El-Yousef, Algemeen Bestuurder van het Latijns Patriarchaat, beschreef vanuit zijn kantoor in Jeruzalem gedetailleerd de situatie ter plaatse en de behoeften van de lokale christen gemeenschap. Nadat hij een overzicht van de verwoestende gevolgen van de oorlog voor de regio had geschetst, legde hij uit hoe het aantal verzoeken om humanitaire hulp in 2025 was verviervoudigd. Het ging dan vooral om kosten voor medische zorgverlening voor ouderen met chronische ziekten, kosten voor spoedeisende medische zorg voor mensen zonder ziekteverzekering, om schoolgeld en om de vraag van jongeren en vrouwen om toegang te verkrijgen tot het Empowerment-programma of tot een plaats op de arbeidsmarkt. In Gaza, waar de noodhulp de diensten van het Patriarchaat heeft gemobiliseerd, zal het aantal begunstigden van deze noodhulp ondertussen al de 250.000 hebben overschreden. Ondertussen gaat er sedert de afkondiging van het staakt-het-vuren meer aandacht naar onderwijs, huisvesting, werkgelegenheid en gezondheidszorg. Op de Westelijke Jordaanoever worden nieuwe banen gecreëerd, maar in Jeruzalem gaat de prioriteit naar sociale bijstand, zo bijvoorbeeld via voedselbonnen, financiële hulp, hulp met huur, water, elektriciteit en onbetaalde gemeentelijke belastingen. Ook hier gaat er veel aandacht naar het creëren van banen, meestal in de vorm van dagloners voor het uitvoeren van de projecten, aandacht voor het uitbouwen van stages van 3 tot 6 maanden en initiatieven ter ondersteuning van de ontwikkeling van kleine bedrijven. Het Patriarchaat betaalt het schoolgeld voor een groot aantal gezinnen, vooral via de campagne die door de Noord-Amerikaanse landscommanderijen voor scholen werd opgezet. Daar zijn in totaal bijna 19.000 leerlingen voor ingeschreven, waarvan ongeveer 58% christen is. " De wanhoop verlichten ", is de slogan van het Patriarchaat. Deze doelstelling krijgt, zowel in Gaza als op de Westelijke Jordaanoever, optimale aandacht. Tegelijk streeft men ernaar de pastorale steun aan christenen in Jordanië en Israël te versterken omdat zonder deze inspanningen de verleiding om te emigreren te groot wordt. De pastorale activiteiten zoals de zomerkampen, zomeractiviteiten voor jeugdpastoraat en scoutinggroepen kenden inderdaad een aanzienlijke groei. Dhr. Bart McGettrick, Voorzitter van de Commissie voor het Heilig Land, bracht na een bezoek aan Jordanië door de leden van de Commissie hiervan verslag uit (lees het artikel in Nieuwsbrief 78 van het Grootmeesterschap d.d. oktober vorig jaar, pagina's 11-12). Daarin benadrukte hij het belang van de fysieke en menselijke wederopbouw van de bevolking na afloop van de vijandelijkheden. De Vice-Gouverneurs, Tom Pogge uit de Verenigde Staten, alsook John Secker via een schriftelijk verslag, Jean-Pierre de Glutz en Enric Mas hielden vervolgens een toespraak over de onderwerpen die intern nog bestudeerd worden. Vervolgens presenteerden zij hun standpunt over de ontwikkeling van de Orde in de aan hen toevertrouwde geografische gebieden. Hieruit blijkt dat er overal aanzienlijke vooruitgang is geboekt, zeker in Latijns-Amerika, waar Ecuador en Chili binnenkort groepen Ridders en Dames zouden kunnen zien ontstaan. Kanselier Bastianelli, verantwoordelijk voor de Commissie voor Benoemingen en Bevorderingen, toonde aan dat het aantal nieuwe leden in de Orde nog altijd het aantal sterfgevallen blijft compenseren. Tot nu toe zijn er reeds 1.051 nieuwe leden toegelaten, waarmee het aantal leden wereldwijd op bijna 30.000 komt. Ter afsluiting van de bijeenkomst benadrukte de Grootmeester nogmaals het belang van de spirituele begeleiding binnen de Orde, een item waaraan hij zijn nieuwe boek " I miei giorni sono nelle tue mani " (“ Mijn dagen liggen in Uw handen ”), wijdde. Daarin biedt hij een pad om in de voetsporen van de heiligen te treden. Het boek is voorlopig in het Italiaans uitgegeven en de opbrengst wordt aan de Orde geschonken ten behoeve van de werkzaamheden in het Heilig Land. In dezelfde geest kondigde hij de aanstaande publicatie aan van een boek over Sint Bartolo Longo. Dit werd door Monseigneur Tommaso Caputo, Aartsbisschop-Prelaat van Pompeii en Assessor van de Orde geschreven. Hij bevestigde tevens de oprichting van een ruimte voor Vrienden van de Orde , waar mensen welkom zijn die geen lid willen of kunnen worden, maar die het Heilig Land wel met vrije giften willen steunen. Deze giften moeten in elke Landscommanderij transparant. en op afzonderlijke rekeningen worden beheerd. De volgende vergadering van het Grootmeesterschap is gepland voor 21 april 2026. François Vayne, avec Andreina Merheb et Livia Passalacqua Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
“ Ik heb nog nooit zo'n moeilijke tijd meegemaakt. ” Dit waren de woorden van de Latijns Patriarch van Jeruzalem, Z. Eminentie Kardinaal Pierbattista Pizzaballa, die 35 jaar van zijn leven in het Heilig Land doorbracht en daar reeds tal van crises heeft meegemaakt. Inderdaad, het staakt-het-vuren van 13 oktober in Gaza lost de problemen in het Heilig Land niet op. Al doen er zich belangrijke ontwikkelingen voor, er blijft over de volgende stappen nog grote onzekerheid bestaan. “ We zijn gebroken, diep gewond, door al wat we meemaken, door het klimaat van haat dat dit geweld heeft aangewakkerd, Het geweld wakkert op zijn beurt nog meer haat aan,. Het is een vicieuze cirkel die niet kan doorbroken worden, ” zei de Patriarch Kardinaal Pizzaballa, Grootprior van onze Orde. Dit verklaarde hij in een videoboodschap vanuit Jeruzalem naar aanleiding van de gebedswake "Vrede voor Gaza", die op 22 september in Rome door de Gemeenschap van Sant'Egidio werd georganiseerd. Dit was nog vóór het staakt-het-vuren. Maar zijn analyses van destijds hebben ook nu nog een grote weerklank. “ We hebben aan beide zijden veel extremisten de vrije hand gegeven. Maar tegelijk zie ik ook veel aardige mensen. Zoveel mensen die zich inzetten, die gerechtigheid nastreven en dit vaak ten koste van persoonlijke offers. Dit gaat zowel om Israëliërs, Palestijnen, Joden, Christenen en moslims. Hier gaat het er niet om ergens bij te horen, maar vooral om menselijkheid te tonen. ” De nabijheid van de Orde In zo’n ernstige situatie kunnen de Ridders en Dames van het Heilig Graf alleen maar proberen hun missie om de Moederkerk van Jeruzalem te ondersteunen met blijvende standvastigheid en een vast geloof verder te zetten. Zo kunnen zij zich de hoop eigen maken waartoe dit Jubeljaar iedereen uitnodigt,. Men kan ondersteuning bieden in de vorm van gebed, door aandacht en nabijheid en door financiële bijdragen om in de aanzienlijke noden te voorzien. “ Dankzij hun vrijwillige maandelijkse giften hebben de Ridders en Dames van de Orde van het Heilig Graf het Grootmeesterschap van de Orde in Rome in staat gesteld om wekelijks naar het Heilig Land hulp te sturen. Voor 2024 alleen al ging het om een totaalbedrag van meer dan 16 miljoen. Het gemiddelde van vier miljoen per kwartaal is in dezelfde periode in 2025 al ruimschoots overschreden. De huidige behoeften hebben dus duidelijk tot een nog grotere vrijgevigheid van onze leden geleid, ” bevestigde de Gouverneur-Generaal van de Orde van het Heilig Graf, Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone. Gaza als middelpunt van onze zorgen “ Het overgrote deel van deze bijdragen, ongeveer 80% ," zo ging Ambassadeur Voiscont di Modrzone verder, “ is regelmatig bedoeld voor het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem dat dank zij deze bijdragen via haar parochies en instellingen humanitaire acties kon ondernemen. Dit betreft bijvoorbeeld het sturen van voedsel, water, medicijnen en brandstof naar Gaza, zo voor ongeveer 1,5 miljoen in 2024, een bedrag dat voor 2025 reeds ruimschoots is overschreden .” Gaza staat duidelijk in het middelpunt van onze bezorgdheid. Het is een tragedie waartegen wij machteloos staan. Tijdens de Israëlische aanval in juli op de kerk van de Heilige Familie, de enige Latijnse parochie in Gaza, verbleven in de kerk een paar honderd katholieken die in de Gazastrook waren achtergebleven en die daar samen met andere christenen reeds twee jaar lang een toevluchtoord hadden gevonden. Na die aanval gingen de Latijnse Patriarch en Patriarch Theophilos III samen op pad om deze kleine gemeenschap die rouwde om hun slachtoffers, te troosten. In de daaropvolgende maanden, waren we getuige van de evacuatieoperaties van het Israëlische leger uit Gaza-Stad. George Akroush, Directeur van het Ontwikkelingsbureau van het Latijns Patriarchaat, doet verslag van het besluit van de katholieke parochie van de Heilige Familie om de kerk niet te verlaten. “ Onze priesters en religieuzen hebben ervoor gekozen om daar te blijven en om alles wat ze hadden te delen. Degenen die na de evacuatiebevelen besloten om te vertrekken, werden daarna voortdurend vernederd en hadden niet echt een veilige plek om naartoe te gaan. Degenen die toch vertrokken, liepen het risico om bij elke stap die ze zetten gedood te worden. Bovendien zaten ze constant met een gebrek aan water, voedsel, tenten, medicijnen en elektriciteit (als dit er anders al was) en leefden in de constante angst voor bombardementen, sloop en ontheemding. Dit maakte immers allemaal deel uit van het dagelijks leven in Gaza. ” Laten we blijven bidden voor deze gemeenschap en voor alle inwoners van Gaza die nu de tijd van wederopbouw tegemoet gaan. Een crisis die de gehele Palestijnse bevolking treft In de overige Palestijnse gebieden en in Oost-Jeruzalem is de situatie nog helemaal niet rustig. “ Over deze gebieden wordt door de internationale media overigens vaak slecht geïnformeerd. En toch ,” zo stelt George Akroush van het Latijns Patriarchaat, “ Deze mensen lijden onder toenemende beperkingen, onder de wegversperringen en hun isolatie,. Hierdoor gaan hun mogelijkheden op levensonderhoud en alle hoop verloren. Momenteel zijn er alleen al op de Westelijke Jordaanoever meer dan 1.200 ijzeren hekken, versperringen en militaire posten neergezet met als doel de Palestijnse steden van elkaar te isoleren. Voor veel christelijke gezinnen, zeker voor de gezinnen die van toerisme en diensten voor pelgrims en bezoekers afhankelijk zijn, is de werkloosheid chronisch geworden en dat gaat naar schatting om meer dan 60% van de christen gezinnen. ” Omwille van deze kritieke situaties versterkt het Patriarchaat zijn dienstverlening en staat de Orde hen bij in de organisatie van het verstrekken van middelen voor de basisbehoeften van de bevolking, zo bijvoorbeeld door het creëren van banen en de steun aan kleine bedrijven voor werkloze christenen, door bij te dragen aan dringende medische operaties en het dragen van de kosten voor de verzorging van mensen die zich geen medische zorg kunnen veroorloven, alsook door het verstrekken van voedselbonnen en het verlenen van essentiële steun aan het netwerk van scholen dat door het Patriarchaat wordt beheerd. Dankzij de bijdrage van de Orde kon het Patriarchaat het jubileuminitiatief voor het kwijtschelden van schoolgeldschulden tot het jaar 2024/2025 verder zetten. Die dreigende schuld werd door veel gezinnen als gevolg van Covid, oorlog en werkloosheid met heel veel angst ervaren. Een kijk op de toekomst De weg is lang, maar de diplomatie boekt vooruitgang. Het is aan ons om met geloof voor de vrede te bidden. De kleine acties die wij als Orde van het Heilig Graf kunnen steunen, zijn concreet en direct. Zoals George Akroush het duidelijk stelt: “ Dit biedt geen oplossing voor de diepste politieke oorzaken van het lijden maar ze houden mensen in leven en geven gezinnen de waardigheid van een toekomst. ” En hij besloot door zich tot de strategische partners te richten, waarbij hij in de eerste plaats de Orde van het Heilig Graf vermeldde: " We zullen uw solidariteit nooit vergeten. Uw giften dragen direct bij aan het redden van mensenlevens, aan het onderwijs voor kinderen, aan het financieren van medische ingrepen, aan hulp voor ouderen en de steun voor mensen met hartaandoeningen .” Elena Dini Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Drie dagen in Rome in de voetsporen van de Apostelen Petrus en Paulus De internationale jubileumbedevaart van de Orde van het Heilig Graf bracht van 21 tot en met 23 oktober 2025 ruim 3.600 Ridders en Dames vanuit alle continenten bijeen. De Gouverneur-Generaal, de vier Vice-Gouverneurs-Generaal (Europa, Azië-Pacific, Noord-Amerika en Latijns-Amerika) en talrijke Landscommandeurs begeleidden gedurende deze drie dagen de pelgrims van de Orde. Namens hen allen schonk de Grootmeester de Heilige Vader een icoon van Onze-Lieve-Vrouw van Palestina, een icoon die hij speciaal voor de Heilige Vader in het Heilig Land had laten maken. “ Jullie zijn vanuit verschillende delen van de wereld naar Rome gekomen, hetgeen er ons aan herinnert dat een pelgrimstocht aan de oorsprong van jullie geschiedenis ligt. Jullie zijn inderdaad in de wieg gelegd om het Heilig Graf te bewaken, om voor de pelgrims te zorgen en de Kerk van Jeruzalem te ondersteunen ,” zo sprak Paus Leo XIV tot de meer dan 3.600 Ridders en Dames van de Orde van het Heilig Graf die naar Rome op bedevaart waren gekomen. De Heilige Vader ontving hen op 23 oktober in de Aula Paulus VI op de derde dag van hun bedevaart, vlak voor de misviering in de Sint-Pietersbasiliek. Daar waren zij rond hun Grootmeester, Kardinaal Fernando Filoni bijeen gekomen. De Heilige Vader dankte hen in het bijzonder voor de aanzienlijke hulp die zij aan de gemeenschappen van het Heilig Land verlenen, “ zonder veel omhaal van woorden of enige publiciteit,” “denk maar aan uw bijzondere steun aan de vele activiteiten van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem. Uw steun aan het seminarie, de scholen, aan tal van liefdadigheids- en noodhulpprojecten, uw steun aan humanitaire en educatieve projecten, aan de universiteit, uw hulp aan kerken en parochies, met speciale interventies in tijden van grote crisis, zoals de Covid-pandemie en de tragische oorlogsdagen. “ Namens de 30.000 leden van deze pauselijke instelling, mannen en vrouwen, voornamelijk leken, die uit alle continenten afkomstig zijn en in Rome door de aanwezige pelgrims uit een veertigtal landen vertegenwoordigd worden, schonk Kardinaal Filoni de paus een icoon van de Beschermheilige van de Orde, Onze Lieve Vrouw van Palestina die elk jaar op 25 oktober wordt gevierd. Deze icoon werd speciaal voor de Heilige Vader in het Heilig Land door een zuster van de Congregatie van de Zusters van Bethlehem vervaardigd. " We weten dat de Maagd Maria een Zoon had, die voor ons is gestorven maar uit de dood weer is opgestaan. Maar er was ook een klein meisje, dat ze op deze icoon in haar armen draag t", aldus de Grootmeester, terwijl hij de Maria-icoon aan de paus liet zien. " Dit kleine meisje wordt door de heilige stad Jeruzalem vertegenwoordigd en staat symbool voor de universele Kerk die wij met z’n allen vormen, ” en met deze aanvulling wist Kardinaal Filoni een brede glimlach op het gezicht van de opvolger van Petrus te toveren. De Heilige Vader had immers met zijn bemoedigende woorden de harten van alle aanwezige Ridders en Dames diep geraakt. “ De Kerk vertrouwt u opnieuw de taak toe om bewakers van het Graf van Christus te zijn. Vervul deze taak in het vertrouwen van de verwachting, in de ijver van de naastenliefde en in de vreugdevolle impuls van de hoop ”. Dit wist de Paus hen te vertellen alvorens hij hen in een vreugdevolle sfeer van broederschap en hernieuwd vertrouwen de pauselijke zegen gaf. Het was precies deze dynamiek van onbaatzuchtige dienstbaarheid, waar de Heilige Vader het over had, die de Ridders en Dames tijdens hun pelgrimstocht probeerden te cultiveren. De Ridders en de Dames vonden geestelijke vernieuwing in hun bezoek aan de vier pauselijke basilieken, waar zij volledige aflaten ontvingen doordat zij door de Heilige Deur gingen, een aflaat voor zichzelf of voor overledenen, en vervolgens door bij de aanwezige priesters te biechten. Paulus buiten de Muren Nadat de deelnemers aan de Jubileumbedevaart op dinsdag 21 oktober door de stafleden van het Grootmeesterschap in hun accommodatie in Rome werden onthaald, namen zij diezelfde middag in de Basiliek van Sint-Paulus buiten de Muren deel aan de openingsmis van de bedevaart, die door de Grootmeester werd voorgegaan. Na hun passage door de Heilige Deur, mediteerden ze in deze basiliek over de betekenis van hun engagement. In deze basiliek worden de relikwieën van de ketenen van de Apostel Paulus vereerd. Paulus was diegene die de missie onder de volkeren en de steun aan de Kerk van Jeruzalem ten zeerste ter harte nam. Tijdens de viering konden alle aanwezigen de homilie van Kardinaal Fernando Filoni beluisteren om vervolgens zijn of haar persoonlijke ontmoeting met de Heer te vernieuwen en zo in staat te zijn om als apostel van vrede, verzoening en mededogen hun engagement te blijven vervullen. De leden van de Orde hadden de wens om, samen met alle pelgrims van het jubileumjaar 2025, “ pelgrims van de hoop” te worden (1 Tim. 1,1), geworteld in de Liefde van Christus. Daarom hebben zij zich opnieuw verzameld om “ op pad te gaan, te verkondigen en getuigenis af te leggen ” (Mc. 16,14-18). Sint Jan van Lateranen De volgende dag, op woensdag 22 oktober, gingen de pelgrims van de Orde door de Heilige Deur van de Basiliek van Sint-Jan van Lateranen, waar zich volgens de traditie het houten altaar van de Apostel Petrus bevindt. Na zijn geloofsbelijdenis en de bevestiging door Christus van het Primaatschap van Petrus (Matteüs 16:13-19) heeft de Prins der Apostelen zijn leven voor de Kerk gegeven. De Kerk die, zoals Kardinaal Filoni in zijn preek opmerkte, “ een gemeenschap van mensen is die zich door het geloof in Jezus en zijn openbaring verenigd weten, en waarin het transcendente Mysterie van God ieder van ons en onze wereld ontmoet .” Vanuit deze gedachte drong de Grootmeester er bij de pelgrims op aan om God hun geloof, hoop en naastenliefde te laten hernieuwen, dit volgens de modaliteiten die in de statuten van de Orde worden beschreven. Dit houdt in: persoonlijke verzaking, vrijgevigheid jegens hun lokale Kerken en die van het Heilig Land, in een geest van deelname aan de zorg van de Paus voor het behoud van de christelijke aanwezigheid op de plaatsen waar Christus leefde en zijn leven heeft gegeven. Terwijl ze de mozaïeken in de apsis bewonderden, die het mysterie van het nieuwe Jeruzalem uitbeeldden, mediteerden de pelgrims over de onderrichtingen van de Grootmeester die erop wees dat de roeping van de leden van de Orde de bouw is van een spiritueel bouwwerk (1 Petr. 2, 4-5.9-10), dat door middel van dialoog en verzoening van alle volkeren van het Heilig Land (2 Kor. 5, 19) tot stand komt. Santa Maria Maggiore In de namiddag van 22 oktober werd de Jubileumbedevaart van de Orde van het Heilig Graf verder gezet met de passage door de Heilige Deur van de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Deze basiliek werd in de 4de eeuw volgens de wensen van de Maagd Maria gebouwd, zoals deze aan de toenmalige Paus Liberius werden toevertrouwd. Paus Sixtus III wijdde de kerk in nadat het Concilie van Efeze in 431 Maria's goddelijk moederschap had erkend, wat aangeeft dat het Mysterie van de Incarnatie ons de weg opent naar de Verlossing. Volgens de overlevering wordt in deze basiliek de relikwie van de kerstkribbe bewaard, waardoor de kerk ook wel het " Bethlehem van het Westen " wordt genoemd. De Dames en Ridders herinnerden zich dat zij kinderen en erfgenamen zijn uit de schoot van de Moeder (Psalm 22), dit dankzij de Geest die hen inspireert om in navolging van Christus en in Hem God “ Abba, Vader ” te noemen (Galaten 4:4-7). Gesterkt door deze bovennatuurlijke ervaring verenigden zij zich in gebed bij het "j a-woord" van de Moeder Gods. Dit deden zij vóór de mozaïeken van de Boodschap aan Maria, de Opdracht in de Tempel en de Aanbidding door de Wijzen. In een processie achter de Grootmeester en de Gouverneur-Generaal, baden de pelgrims in stilte de rozenkrans en hielden bij het icoon Salus Populi Romani even pauze om te mediteren. Deze icoon wordt toegeschreven aan de Heilige Lucas en het was zo dierbaar voor Paus Franciscus, wiens stoffelijk overschot in deze basiliek een laatste rustplaats heeft gekregen. Sint-Pietersbasisliek Op 23 oktober gingen de meer dan 3.600 dames en ridders na de pauselijke audiëntie die hun door Leo XIV was verleend, in processie van de Aula Paulus VI naar de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek, Daar zouden zij kunnen participeren aan de Eucharistieviering die door de Grootmeester werd voorgegaan. " Ubi Petrus, ibi Ecclesia " “ Waar Petrus is, daar is de Kerk ”: met deze uitspraak van de Heilige Ambrosius benadrukte Kardinaal Filoni nogmaals de actieve deelname van de leden van de Orde aan de zorg van de Paus voor de steun aan de Kerk in het Heilig Land. Alvorens de groepsfoto werd genomen, sprak Ambassadeur Leonardo Visconti di Modrone, Gouverneur-Generaal en de drijvende kracht achter deze historische gebeurtenis, alle deelnemers, collega's en vrienden van de Orde toe. “ Ik dank u voor de toewijding waarmee u aan de verschillende vieringen in de vier Romeinse basilieken hebt deelgenomen, alsook voor het geduld waarmee u de ongemakken het hoofd hebt geboden. Het was geen gemakkelijke opgave om de deelname van 3.700 pelgrims uit de hele wereld te organiseren, maar ik hoop dat u aan deze dagen in Rome mooie herinneringen zult koesteren. Ze hebben ongetwijfeld ons geloof en onze liefde voor het Heilig Land versterkt .’ Terwijl ze naar het majestueuze beeld van de Heilige Helena keken, riepen de pelgrims haar in alle stilte aan om bij de Maagd Maria haar voorspraak te doen, zodat de schijnbaar onoverkomelijke situaties in het Heilig Land een gelukkige oplossing zouden vinden. De Heilige Helena had destijds de bouw van de Basiliek van het Heilig Graf ten volle gesteund. Na deze drie dagen van wedergeboorte in God, gingen de pelgrims enthousiast uit elkaar. Ze wisselden contactgegevens uit en beloofden voor elkaar te bidden en met mekaar contact te houden om de Moederkerk van Jeruzalem verder te blijven steunen. Julio Menchú, een ridder uit Guatemala, was een van de pelgrims die op het einde van de bedevaart voor de televisiecamera’s een getuigenis aflegde. “ Ons voorbeeld is de Heilige Bartolo Longo die op 19 oktober l.l. door de paus heilig werd verklaard. Als Ridder van het Heilig Graf heeft hij dankzij zijn liefde voor Maria overvloedige weldaden in zijn omgeving bewerkstelligd. Dat is ons programma. ” François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
De Heiligverklaring van de Zalige Bartolo Longo vond plaats op 19 oktober 2025 op het Sint-Pietersplein te Rome. Leo XIV leidde de plechtige viering, waarin ook nog andere zaligen door de paus heilig werden verklaard. De betekenis van een heiligverklaring ligt in het feit dat de Kerk door middel van haar kinderen tot heiligheid wordt geroepen. Zij stellen het Mysterie van Jezus in hun leven centraal, met Zijn lijden, dood en Verrijzenis. Hierdoor geven zij vorm aan hun bestaan en worden zij een bron van inspiratie voor zoveel andere mannen en vrouwen. Bartolo Longo bereikte de heiligheid na een lange periode van spirituele dwaling. Hij keerde zicht terug tot God via het pad van de naastenliefde, de liefde voor Maria en het gebed van de Rozenkrans, een weg waarbij hij ook zijn vrienden en kennissen wist te betrekken. Net als de Apostel Johannes aan de voet van het kruis, bood Bartolo Longo de Maagd Maria een "thuis" aan, met name het heiligdom in Pompeii, gelegen in een desolate, arme en verwaarloosde streek. Dit was het pad dat hij dag in dag uit heeft bewandeld, totdat hij, ondanks misverstanden en onterechte laster, als Ridder in de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem werd opgenomen. Deze eer tekende hem tot aan zijn levenseinde en hij werd in zijn riddermantel begraven. Bartolo Longo werd geen ridder omwille van een adellijke erfenis of klinkende titel. Hij werd ridder omdat hij de onuitwisbare herinnering aan de Verlossing had bewaard, iets wat geen enkele Ridder en Dame van het Heilig Graf mag vergeten, zeker wanneer men in al te menselijke en oppervlakkige overwegingen zou verstrikt raken. In 1925, ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van de aankomst van het schilderij van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans in Pompeii, besloot Pius XI, Grootmeester van de Orde, hem de titel van Ridder Grootkruis te verlenen. Deze werd hem op 30 mei door Kardinaal Augusto Silj uitgereikt. Kardinaal Pietro Gasparri, Staatssecretaris, verklaarde bij het overhandigen van de ridderlijke insignes en de korte brief aan Kardinaal Silj: “ Ik ben ervan overtuigd dat deze hoge onderscheiding, die de grote verdiensten van deze illustere man erkent, hem ook zal aanmoedigen om zijn religieus en humanitair apostolaat voort te zetten, dit met de onvermoeibare en jeugdige energie die hem kenmerkt. ” Tijdens de plechtige ceremonie bedankte Bartolo Longo Kardinaal Silj en verklaarde hij zichzelf arm. Hij bezat immers alleen nog de ridderlijke onderscheidingstekens die hij dankzij de welwillendheid van de paus had gekregen en die hij aan de wezen en kinderen van gevangenen naliet. (cf. Dicasterium De Causis Sanctorum – Pompeiana – Canonizationis Beati Bartolomeai Longo – Viri Laici – Positio Super Canonizatione, Romae 2024, p.787-788). Wij, Ridders en Dames van de Ridderorde, kunnen vandaag alleen maar gelukkig zijn. Velen onder u hebben aan de viering op het Sint-Pietersplein deelgenomen en wij verheugen ons allen over de genade die ons ten deel valt dat een van onze ordebroeders is heilig verklaard. Moge zijn voorspraak ons elke dag vergezellen en onze stappen inspireren. Moge door zijn voorspraak het zaad van verzoening en naastenliefde in deze zeer moeilijke tijd voor het Heilige Land worden uitgestrooid, het land dat Bartolo Longo als vurig christen en als Ridder van het Heilig Graf zo nauw aan het hart lag. Fernando Cardinal Filoni Grootmeester Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Tijdens hun voorjaarsbezoek aan Israël en Palestina werden de leden van de Commissie van het Grootmeesterschap voor het Heilig Land geraakt door de getuigenissen van de mensen die de administratieve staf van het Latijnse Patriarchaat uitmaken. George Akroush, Directeur van het Bureau voor de Ontwikkeling van het Latijns Patriarchaat, beantwoordde onze vragen. Wat kan u ons over de situatie in het Heilig Land vertellen? De situatie is uiterst kritiek. Nooit eerder werden wij met zulke uitdagingen met betrekking tot de aanwezigheid van christenen in het Heilig Land geconfronteerd. Helaas zijn de meesten van hen sinds het uitbreken van de oorlog in Gaza werkloos. De christen gemeenschap is voor een groot deel van het toerisme afhankelijk en juist dat maakt het huidige conflict in het bijzonder voor ons zo penibel. We kunnen zelfs stellen dat 70% van de christen gemeenschap direct of indirect van de toeristische sector afhankelijk is. Dezelfde mensen hebben bovendien al veel geleden tijdens Covid. Daarna konden ze amper een jaar werken voordat de oorlog in Gaza uitbrak. En nu lijden ze opnieuw onder een totaal gebrek aan inkomsten. De Israëlische autoriteiten sloten de controleposten en alle christenen die in Jeruzalem werkten, verloren meteen hun baan, op een klein aantal christenen na die voor christelijke organisaties en een paar scholen werken. Hoeveel controleposten zijn er op de Westelijke Jordaanoever? Dat zijn er ongeveer 900, inclusief wat wij de “ijzeren muren” noemen. Dit betekent dat je zelfs binnen eenzelfde stad niet eens van de ene plek naar de andere kunt gaan. Zo is het onmogelijk geworden om van Ramallah naar Jeruzalem te reizen. En van Bethlehem naar Ramallah gaan, is nog veel moeilijker, want je kunt wel drie tot zes uur lang bij een controlepost vastzitten. Welk deel van de christenen wordt hierdoor getroffen? Minstens de helft van de christenen op de Westelijke Jordaanoever is werkloos. En wat heel belangrijk is, is het feit dat dit niet alleen mensen treft die in hotels, restaurants, souvenirwinkels of in de ambachtswereld werken, zoals in de olijf- of parelmoerindustrie. Het heeft ook gevolgen voor andere sectoren die eveneens afhankelijk zijn van toerisme. Er zijn bijvoorbeeld veel banketbakkers in Bethlehem en al deze bedrijven zijn minstens 70% van hun vroegere inkomsten kwijtgeraakt. De kerk kampt met een verhoogde werkloosheid onder hun gelovigen. Geschat wordt dat 74% van de jonge christenen momenteel werkloos is. Dit legt een zware humanitaire last op de schouders van de Kerk, terwijl dit de enige plek is waar zij in deze moeilijke tijden nog terechtkunnen. Ondertussen is de Amerikaanse hulp stopgezet. Wat is de impact van deze maatregel? Na de verkiezing van Trump besloot de Amerikaanse regering om de USAID-programma's voor de Palestijnse bevolking te beëindigen. Daarbij hebben we het over belangrijke sectoren die van deze Amerikaanse hulp afhankelijk zijn, zoals gezondheidszorg, onderwijs en infrastructuur. Duizenden mensen zijn hun baan kwijtgeraakt, waaronder veel christenen – zo’n 300 – die voor de Amerikaanse hulporganisaties in Jeruzalem of op de Westelijke Jordaanoever werkten. Het Patriarchaat is de drijvende kracht in het Heilig Land als het om het creëren van werkgelegenheid, humanitaire hulp, medische benodigdheden, operaties en medische procedures gaat, en dit allemaal dankzij de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Welke andere organisaties helpen verder nog het Patriarchaat? Veel organisaties, kerken en parochies over de hele wereld helpen ons, maar natuurlijk niet in dezelfde mate als de Orde. Ik denk dat de op één na grootste sponsor van het Patriarchaat het ACN is, Hulp aan de Kerk in Nood. Wat kan u tegen onze leden over de hele wereld zeggen om hen aan te moedigen de Kerk nu te helpen? Wat zijn de concrete prioriteiten? In de eerste plaats denk ik dat zonder de inzet van de Ridders en Dames de plaatselijke Kerk haar activiteiten niet kan voortzetten. Deze worden beschouwd als de enige levensader voor de plaatselijke christenen. Zonder de Orde zouden wij onze educatieve missie, ons pastoraal werk of onze humanitaire interventieprogramma’s zoals jobcreatie niet kunnen voortzetten. Veel gezinnen zitten al zestien maanden zonder inkomen. Wij zijn afhankelijk van de Orde voor de betaling van medicijnen voor mensen met chronische ziekten en voor het dekken van de kosten van medische operaties. We ondersteunen bijvoorbeeld meer dan 50 christen studenten geneeskunde. Deze operatie is weliswaar heel duur, maar het is ook een levensveranderende ervaring voor hen. Ze worden namelijk onafhankelijk en kunnen in de nabije toekomst andere mensen helpen. Dankzij de Orde konden we voor dit belangrijke initiatief geld inzamelen. Vertel ons eens iets over uw eigen leven. Wat is je hoop? Ik ben Palestijn en ben in Jeruzalem geboren. Als man en vader van drie kinderen, twee meisjes en een jongen van 21, 18 en 11 jaar oud, heb ik zoiets nog nooit beleefd. Zo'n uitdaging heb ik nog nooit meegemaakt. Volgend jaar word ik 50 jaar oud. Ik overleefde verschillende oorlogen die onze regio hebben getroffen, van de eerste Intifada tot de Golfoorlogen, van de tweede Intifada tot meer dan zes oorlogen in Gaza. Ik werk al 27 jaar voor kerkelijke instellingen, maar ik heb nog nooit een situatie als deze meegemaakt. Daarom doen wij een beroep op hen die willen getuigen van de blijvende aanwezigheid van christenen in het Heilig Land. Wij vragen hen om ons nog meer te helpen. Het zou namelijk te pijnlijk zijn om het Heilig Land, het land van de Incarnatie en de Verlossing, zonder christenen te zien. Wij willen dit land niet tot een museum herleiden maar wij willen de levende stenen blijven van het land van onze Heer Jezus. Paus Johannes Paulus II hielp de Berlijnse Muur te laten vallen. Denk je dat een paus de oorlog hier zou kunnen doen beëindigen? Paus Franciscus zei net als Paus Leo dat hoop op acties bestaat uit het herbouwen van bruggen en het afbreken van muren. Het is voor ons een grote droom om op een dag in het Heilig Land te kunnen leven zonder de aanwezigheid van muren en zonder al die complicaties voor Israël, Palestina en Jordanië. Wij delen dezelfde geschiedenis en we zullen ook dezelfde toekomst hebben. De enige oplossing is dus vrede en gerechtigheid, zodat onze kinderen in hun thuisland kunnen blijven, in het Heilig Land. Dan kunnen ook alle christenen die naar Latijns-Amerika, Europa en de rest van de wereld zijn geëmigreerd, terugkeren. Zo leven er in Chili, in Santiago, bijvoorbeeld meer dan 500.000 Palestijnse christenen die het Heilig Land hebben verlaten vanwege de moeilijke politieke en sociaal-economische situatie. Een eventuele vredesovereenkomst tussen Israël en Palestina zou vooral de christenen ten goede komen die in dit afschuwelijke conflict vastzitten. Daarom bid ik dat er een paus komt die ook hier de muren kan slechten. Interview door François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
De Heilige Vader heeft de verkiezing van de Zeer Eerwaarde Pater Francesco Ielpo tot Custode van het Heilig Land en Bewaker van de Berg Sion bevestigd. Zijn verkiezing gebeurde door de Generale Overste van de Orde der Minderbroeders met zijn definitorium. Pater Francesco Ielpo heeft de Italiaanse nationaliteit en werd op 18 mei 1970 in Lauria (provincie Potenza) geboren. Hij legde in 1998 zijn plechtige geloften af en werd in 2000 tot priester gewijd. Hij bekleedde onder meer de functie van Commissaris voor het Heilig Land, was lid van de Raad van Bestuur van de Vereniging Pro Terra Santa en is sinds 2022 voorzitter van de Stichting Heilig Land, Hij was tevens afgevaardigde van de Custode van het Heilig Land voor Italië en algemeen afgevaardigde voor de herstructurering van de provincies van de orde in Campanië, Basilicata en Calabrië. Aan Broeder Francesco Ielpo sturen wij onze oprechte wensen voor een vruchtbare missie in dienst van de “Parel van Missies” en aan Fr. Francesco Patton richten wij onze diepe dankbaarheid voor de negen jaar genereuze dienst in het Heilig Land. Bron: Website Christian Media Center Foto: © Christian Media Center Video: © Christian Media Center Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Met de woorden “ Ik ben blij u te ontmoeten en een van de eerste audiënties van mijn pontificaat aan de gelovigen uit het Oosten te mogen wijden ”, begon Paus Leo XIV zijn toespraak en toonde hiermee meteen dat hij de brandende vragen niet uit de weg zou gaan en wist hij tevens de harten van de Oosterse Kerken te raken. De Oosterse Kerken die net in deze dagen hun jubileum vierden. Ten aanzien van de schoonheid en de rijkdom van het volk van God dat voor hem verzameld was, vervolgde de Heilige Vader: " U bent zo kostbaar. Als ik naar u kijk, denk ik aan de diversiteit van uw afkomst, aan uw glorieuze geschiedenis en aan het zware lijden dat veel van uw gemeenschappen hebben doorstaan of nog steeds doorstaan .” Hij verwees naar de belangrijke bijdrage van de paus die dezelfde naam droeg als hij, Leo XIII, en hij herinnerde eraan dat laatstgenoemde een specifiek document wijdde aan het bijzonder belang van uw Kerken, omdat “ het werk van de menselijke Verlossing in het Oosten begon ” (vgl. Lett. ap. Orientalium dignitas, 30 november 1894). Hij merkte tevens op dat “ het behoud van Oosterse riten belangrijker is dan men denkt ”. Ten aanzien van de actuele gebeurtenissen benadrukte Leo XIV het woord waarmee hij zijn pontificaat begon: “ VREDE ”. Een vrede die in de context waarin de Oosterse Kerken zaaien, leven en getuigen helaas vaak ontbreekt. “ Wie zou, zo benadrukte de Paus, beter dan jullie woorden van hoop in een afgrond van geweld kunnen zingen? Wie zou beter dan jullie, die de verschrikkingen van de oorlog zo goed kennen, verdienen dat Paus Franciscus uw Kerken zelfs ‘martelaren’ heeft genoemd? Het is waar: van het Heilig Land tot Oekraïne, van Libanon tot Syrië, van het Midden-Oosten tot Tigray en de Kaukasus, wat een geweld moet u doorstaan! Te midden van al deze gruwel, te midden van de massamoorden op zoveel jonge mensen, hetgeen verontwaardiging zou moeten opwekken omdat dit mensen zijn die sterven in naam van militaire veroveringen, moet een oproep centraal staan. Het is niet zozeer een oproep van de Paus, maar een van Christus zelf, die steeds weer zegt: “Vrede zij met u!” (Joh. 20, 19.21.26). De vrede van Christus is niet de doodse stilte na een conflict, ze is evenmin het resultaat van onderdrukking, maar het is een geschenk dat mensen bereikt en hun bestaan nieuw leven inblaast. Laten we bidden om deze vrede, om verzoening, om vergeving en om de moed die nodig is om een bladzijde om te slaan en opnieuw te beginnen .” De Heilige Vader engageerde zich meteen in de voorhoede: “ Ik zal alles doen wat in mijn vermogen ligt om ervoor te zorgen dat deze vrede zich verspreidt. De Heilige Stoel is bereid om vijanden elkaar te laten ontmoeten en in de ogen te kijken, zodat volkeren de hoop en waardigheid die hun toekomen, de waardigheid van vrede, kunnen herontdekken. Volkeren willen vrede en, met mijn hand op het hart, zeg ik tot de leiders van de volkeren: ‘laten we elkaar ontmoeten, laten we in dialoog gaan, laten we onderhandelen!’ ” Naast de uitnodiging aan degenen die gedwongen werden hun land te verlaten en in de diaspora te leven " hun tradities te bewaren zonder ze te laten verwateren ", richtte Leo XIV ook een dankwoord aan de geloofsgetuigen, onder wie ook wij, de Orde van het Heilig Graf. Hij dankte in het bijzonder de vele christenen in het Heilig Land die, de levende stenen, die in het Land van Jezus blijven leven en soms " tegen alle hoop in blijven hopen ", zoals de Apostel Paulus dit reeds over Abraham zei (Rom. 4:18). “ Ik wil God danken voor al diegenen die in stilte, in gebed en in zelfgave banden van vrede smeden, evenals voor de christenen – Oosterse en Latijnse – die, vooral in het Midden-Oosten, in hun land stand houden, weerstand bieden en weerstaan aan de verleiding om dit land te verlaten. Christenen moeten de kans krijgen, en niet alleen met woorden, om in hun land te blijven met alle rechten die nodig zijn voor een veilig bestaan. Ik smeek u, zet u hiervoor in! ” Wij sluiten ons bij de dank van de Heilige Vader aan voor het getuigenis van de christenen in het Oosten, die wij, de Orde van het Heilig Graf, van nabij hebben mogen leren kennen en in hun behoeften hebben mogen steunen, in het bijzonder door de projecten van de R.O.A.C.O. Wat wij ontvangen is veel meer dan wat wij geven. Elena Dini Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Een internationale bedevaart van de Orde in het jubeljaar brengt 3.000 vooraf ingeschreven Ridders en Dames van 21 tot 23 oktober 2025 in Rome samen. Het programma bevat een bezoek aan de Heilige Deuren van de vier pauselijke basilieken en een pauselijke audiëntie. Als onderdeel van de voorbereiding op deze spirituele gebeurtenis legt Kardinaal Angelo De Donatis, lid van de Ridderorde van het Heilig Graf en Grootpenitentiaris van de Katholieke Kerk, ons uit wat de “aflaat”, gekoppeld aan dit jubileumjaar 2025 inhoudt. In dit jaar staat dat het thema van de hoop centraal. Eminentie, wat is de rol van de Apostolische Penitentiarie, waarvoor u namens de Paus verantwoordelijk bent? De Apostolische Penitentiarie is het orgaan van de Romeinse Curie dat verantwoordelijk is voor het verlenen van Gods barmhartigheid in naam van en voor rekening van de Heilige Vader. Juridisch gezien is de Penitentiarie als een rechtbank georganiseerd, al is het dan een heel bijzondere rechtbank. Hier wordt niemand veroordeeld en het enige vonnis dat hier kan worden uitgesproken is dat van de vergeving, de zogenaamde dispensatie of genade. Ze heeft bovendien nog een andere bijzondere eigenschap. Haar jurisdictie strekt zich uit tot het interne forum van de Kerk, dat wil zeggen dat zij betrekking heeft op het intieme kader van de betrekkingen tussen de gelovigen en God. Daarin is de bemiddeling van de Kerk er niet om de maatschappelijke gevolgen van deze betrekkingen te regelen, maar om voor het welzijn van de gelovigen en het herstel van hun staat van genade te zorgen. Precies om die reden doet iedereen, die met de Penitentiarie contact opneemt dat in de regel via zijn of haar biechtvader. Het hele proces is door absolute en onschendbare vertrouwelijkheid beschermd. Zo behoort het in het bijzonder tot de bevoegdheid van de Penitentiarie om absolutie te verlenen voor specifieke bestraffingen, dispensatie te verlenen voor onregelmatigheden bij het ontvangen of uitoefenen van de Heilige Wijding, genade verlenen voor de radicale sanering van een nietig verklaard huwelijk en vermindering van kosten toe te kennen voor niet-opgedragen missen. Daarnaast houdt de Penitentiarie zich in het algemeen bezig met het onderzoeken en wegnemen van morele twijfels en met het behandelen van gewetensbezwaren die aan haar worden voorgelegd. Tot de bevoegdheden van de Apostolische Penitentiarie behoren ook de religieuzen die in de pauselijke basilieken van Rome biecht horen. Deze worden de kleine penitentiaire inrichtingen genoemd. Ten slotte is de Penitentiarie verantwoordelijk voor alles wat met het verlenen en het toepassen van aflaten te maken heeft. Wat houdt de “aflaat” die de Kerk aan de gelovigen voorhoudt precies in? We kunnen de aflaat definiëren als de totale en volledige toekenning van Gods barmhartigheid, als bekroning, op de vergeving van zonden, een vergeving die we door de absolutie in het sacrament van de verzoening ontvangen. Als we inderdaad door de biecht vergeving van zonden verkrijgen, wist de aflaat ook alle "onreinheden" uit die we met ons meedragen en die het gevolg zijn van de zonden die we eerder hebben begaan. Deze zijn wat de Kerk " de tijdelijke straffen " voor begane zonden noemt. In de praktijk is het voor de gelovigen die de aflaat ontvangen precies op dat moment alsof ze de doopvont opnieuw verlaten en zo naar de oorspronkelijke staat van genade van het doopsel terugkeren. Dit is een waar wonder van genade! Wij begrijpen dan dat wij deze kans die ons door de tussenkomst van de Kerk geboden wordt, met oprecht enthousiasme en diepe dankbaarheid moeten benaderen. De praktijk van de aflaten is allesbehalve een erfenis uit de Middeleeuwen maar een waardevolle schat die geworteld is in het mysterie van de Verlossing die Christus tot stand heeft gebracht,. Bovendien zijn de werken die nodig zijn om de aflaat te verkrijgen – gebeden en devotionele praktijken, boetedoeningen, daden van liefdadigheid – reeds tekenen en middelen om de roep tot persoonlijke en gemeenschappelijke bekering te bevorderen en vooruitgang op weg naar heiligheid op te wekken en te concretiseren. In het kort gezegd: ik zie aflaten als een middel om de tederheid van Gods liefde voor ieder van ons volledig tot uiting te laten komen en deze te realiseren. Op 13 mei 2024 is de tekst over de verlening van aflaten tijdens het gewone jubileumjaar 2025 gepubliceerd. Wat houdt deze nota in? Het Heilig Jaar biedt een bijzondere kans voor bekering en vernieuwing om volledige verzoening met God en met onze broeders en zusters te bereiken. En door het Jubeljaar lijkt de Kerk van haar kant een maximale bereidheid tot voorspraak te tonen en alles te doen wat haar door haar “ sleutelpositie” wordt verleend om haar kinderen op hun zoektocht naar innerlijke zuivering en vergeving te helpen. In de door de Penitentiarie uitgegeven nota voor het verkrijgen van de Jubileumaflaat staan de modaliteiten, praktijken en plaatsen beschreven waar men dit geschenk van Gods barmhartigheid kan ontvangen. Bondig samengevat kan men stellen dat de gelovigen tijdens dit Heilig Jaar de volle aflaat kunnen verkrijgen door aan de voorwaarden die voor alle volle aflaten gelden te voldoen. Dit betekent uitsluiting van elke neiging tot zonde, de sacramentele biecht, een eucharistische communie en de gebeden volgens de intenties van de paus, alsook door bepaalde werken te verrichten die de geest en het thema van het jubileum in herinnering brengen. Voor de details verwijzen we naar de eigenlijke tekst. Voor de bedevaarders betekent dit: Het houden van een bedevaart naar Rome en er minstens één van de vier pauselijke basilieken te bezoeken; een bedevaart naar het Heilig Land of naar één van de heilige jubileumplaatsen die door de bisschoppen in hun respectieve bisdommen zijn aangewezen. Het verrichten van bepaalde werken van barmhartigheid die het moederlijk gelaat van de Kerk aan de behoeftigen tonen. De praktijk van boete-initiatieven beoefenen. “ Hoop ” is het thema van het Jubeljaar 2025. Hoe kunnen leden van de Orde die aan dit spirituele evenement deelnemen, deze deugd herontdekken? Als het verkrijgen van aflaten en, meer algemeen, bekering, geestelijke vernieuwing en de vooruitgang van de maatschappij op het gebied van rechtvaardigheid en liefdadigheid de doelstellingen zijn die de paus ertoe aanzetten heilige jaren uit te roepen, dan heeft elk jubeljaar zijn eigen fysionomie. Deze wordt gedefinieerd door de betreffende indictiebul die deze algemene doelstellingen met de specifieke behoeften van de Kerk en de hedendaagse maatschappij verbindt. Paus Franciscus wou de gelovigen tijdens het Heilig Jaar oproepen om vooral de deugd van de hoop te herontdekken en “pelgrims van hoop te worden”. Dit was mede geïnspireerd doordat de politieke en sociale gebeurtenissen die we momenteel op wereldniveau meemaken op de een of andere manier de hoopvolle wens die in het hart van ieder mens sluimert, lijken tegen te spreken en te onderdrukken. Ik denk hierbij aan al die oorlogen, dichtbij en ver weg, die elke dag hun horizon lijken te verbreden, ik denk aan het geweld dat op onschuldige slachtoffers wordt gepleegd, maar evenzeer aan de economische moeilijkheden die het gevolg zijn van uitbuiting en sociale onrechtvaardigheden. Dat alles lijkt op de een of andere manier het verlangen naar hoop, dat in het hart van elke mens sluimert, tegen te spreken en te onderdrukken. Ook op persoonlijk vlak worden velen van ons door meervoudige zorgen, werkloosheid, emotionele en familiale problemen onderdrukt. In sommige gevallen brengt dit mensen op het punt dat de hoop om weer overeind te komen, wordt vernietigd. Moge het Heilig Jaar voor ons allen een jaar van genade en diepgaande persoonlijke en gemeenschappelijke vernieuwing zijn. Maar dit alles kunnen we pas bereiken als we in ons leven de ontmoeting met “Christus Jezus, onze hoop” ervaren (1 Timoteüs 1:1). Een andere wereld is slechts mogelijk als we Jezus in ons hart dragen en als Hij het kompas wordt dat ons hele leven leidt, de rots waarop we onze hoop baseren. * De inschrijvingen voor deze bedevaart zijn afgesloten. Interview door François Vayne Bron : Website Grootmeesterschap - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem Foto : © Grootmeesterschap Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore © Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem
Vogelzanglaan 21150 Brussel
