De Goede Week beleven – De ware betekenis van Pasen

1 April 2026

Reflecties uit het Heilig Land

Het Heilig Land beleeft al meer dan een maand de moeilijkste en gevaarlijkste periode uit zijn geschiedenis. Het dagelijks leven werd vaak door het geluid van talloze sirenes onderbroken. Deze stuurden ons naar de schuilkelders en dit werd daarna gevolgd door het lawaai van raketten, van onderscheppingsvliegtuigen en straaljagers die vlak boven onze hoofden vlogen. En dan volgden de explosies, sommige op afstand, andere zo dichtbij dat de gebouwen ervan daverden. Dan begonnen de speculaties met in hun spoor een stormloop naar de sociale media en de televisieschermen om meer te weten te komen over de gevolgen, over de omvang van de schade en, het allerbelangrijkste, de veiligheid van wie we liefhebben. De meest gestelde vraag is deze waar die oorlog naartoe gaat en wat de uitkomst zal zijn. Afgaande op het recente voorbeeld van Gaza is er reden om te vrezen dat veel regio's in het Midden-Oosten uiteindelijk op Gaza zullen gaan lijken. De mensheid (als dat woord nog in een woordenboek voorkomt???) had de omvang van de verwoesting en het verlies aan mensenlevens in Gaza als een schande voor de hele wereld moeten beschouwen. Men liet dit voor de eigen ogen gebeuren, en men aanzag het soms zelfs als een voorbeeld dat op andere plaatsen navolging zou krijgen! We leven ongetwijfeld in een gewonde wereld en we hebben, met of zonder oorlog, allemaal nog veel werk te verzetten om de menselijkheid in deze wereld terug te brengen.

Vanaf de eerste dag van de oorlog was het overduidelijk dat dit een lang en moeilijk conflict zou worden, dat voor de hele wereld enorme uitdagingen met zich mee zou mee brengen. Gebruikmakend van een jarenlange beleving van oorlogen, intifada's, crises en alles daartussen, hebben we helaas heel wat ervaring opgedaan met wat we als medewerkers van de Kerk moeten doen. Het zware leven in het Heilig Land heeft ons geleerd dat elke week een “Goede Week” is, en dat we elke week weer diezelfde uitdaging moeten aangaan. Onze medewerkers hebben ware heldenmoed getoond door binnen een week na het begin van de oorlog hun volledige operationele capaciteit te herstellen. Ze begrepen heel goed dat, als ze niet naar kantoor zouden gaan en in plaats daarvan vanuit huis zouden werken, honderden, zo niet duizenden mensen die van de pastorale, educatieve en humanitaire steun van het Latijns Patriarchaat afhankelijk zijn, van hun essentiële diensten verstoken zouden blijven. De moed en toewijding die ze aan de dag hebben gelegd, zijn werkelijk bewonderenswaardig. Voor veel jonge ouders betekende dit dat hun kinderen thuis online de lessen volgden terwijl zij tegelijk het risico namen om naar hun werk te gaan, zelfs wanneer er sirenes loeiden, en dat ze de traumatische ervaring moesten verwerken van meerdere keren per dag door het alarm en de explosies gestoord te worden. Voor mij weerspiegelt dit alles niet alleen de toewijding en het engagement van onze medewerkers, maar ook hun diepgaand begrip van wat het betekent om in tijden van crisis een medewerker van de Kerk te zijn. Dit betekent immers: denk aan anderen en zorg voor hen voordat je je in jezelf terugtrekt. We zijn er dan ook zeer trots op te kunnen zeggen dat het werk, ondanks deze moeilijke omstandigheden, ononderbroken is doorgegaan.

Vanwege haar historisch karakter en haar architectonische complexiteit geniet de Oude Stad niet dezelfde voordelen als de modernere wijken van Jeruzalem en beschikt die niet over openbare schuilplaatsen. Daarom werd dit stadsdeel aan strengere beperkingen onderworpen dan enig andere regio’s ook. De commerciële activiteiten kwamen volledig tot stilstand; alle bedrijven waren sinds het begin van de oorlog gesloten, met uitzondering dan van de winkels van levensmiddelen en de apotheken. De heilige plaatsen van de drie religies zijn strikt gesloten, waaronder dus ook de Kerk van het Heilig Graf, de Al-Aqsa-moskee en het plein bij de Westelijke Muur. Helaas speelde dit alles zich af tijdens belangrijkste religieuze periodes voor iedereen. Dat was zo bij het einde van de Ramadan, bij het Joodse Pesach en bij het christelijk Paasfeest. De gelovigen konden nergens heen om te bidden en te mediteren. De spanningen zijn alsmaar verder in een sfeer van frustratie toegenomen en er hebben zich tal van incidenten voorgedaan, zo bijvoorbeeld toen laaggeplaatste politieagenten Z. Exc. Kardinaal Pizzaballa en de Custode van het Heilig Land Fr. Francesco Ielpo, beletten om op Palmzondag naar de Kerk van het Heilig Graf te gaan. Dit incident leidde tot een golf van steunbetuigingen die vanuit de hele wereld kwamen, en dit ook van zeer hooggeplaatste functionarissen. De situatie werd evenwel snel door de hogere autoriteiten onder controle gebracht en er werd overeenstemming bereikt over hoe de liturgische vieringen tijdens de Goede Week konden worden voortgezet, met in acht name van de opgelegde veiligheidsmaatregelen. Als deze gebeurtenis iets heeft duidelijk gemaakt, dan is het wel dat wij hier als christenen niet alleen staan. De wereld geeft om ons, om onze belangen en om het behoud van de Heilige Plaatsen, zodat ze bakens van hoop blijven. Het blijven plaatsen waar de hele wereld zich naartoe wendt en waarheen men zijn gebeden kan richten. Dit is zo al in gewone tijden maar net zo goed in uitzonderlijke omstandigheden. Het was een korte les in geschiedenis, betekenis, respect, samenwerking en communicatie. In feite is dit een nieuwe les over hoe belangrijk het voor iedereen is om de rol van Jeruzalem voor alle geloofsovertuigingen te begrijpen, om de noodzaak om tradities en de eigen ruimte van elke religie te respecteren en het is een duidelijke herinnering dat Jeruzalem een open en gedeelde stad moet zijn die voor iedereen toegankelijk is. Door de gelovigen van de verschillende religies over de hele wereld zal geen enkel exclusief recht worden geaccepteerd.

De Goede Week oogde in Jeruzalem erg triest zonder de tienduizenden pelgrims die door de smalle straatjes van de Oude Stad lopen, die tientallen talen spreken en onderweg hun gebeden zingen. We mogen echter in de eerste plaats nooit de ware betekenis van deze periode voor alle grote religies vergeten. Ramadan, Pesach en Pasen zijn periodes waarin iedereen wordt uitgenodigd om naar de essentie terug te keren. In elke traditie bidden mensen voor vrede en het algemeen welzijn, ze brengen offers voor de minderbedeelden en zetten zich in om van deze wereld een betere plek te maken. In deze periode gaan we op zoek naar een nieuw leven en een nieuw begin. Hoe moeilijk de gebeurtenissen in het leven van onze Verlosser tijdens de Goede Week ook waren, Pasen symboliseert een einde en een nieuw begin dat door hoop wordt gekenmerkt. Ondanks de barre omstandigheden van de oorlogstijd en de onzekerheid waarmee we worden geconfronteerd, brengt Pasen een gevoel van hoop: er is nog steeds goedheid in deze wereld.

Zalig Paasfeest aan al onze vrienden en weldoeners over de hele wereld. Dankzij uw morele en financiële steun, dankzij uw voortdurende gebeden, geeft u ons hoop en moedigt u ons aan om in de voetsporen van onze Heer te blijven treden. Wij zullen u niet teleurstellen.

Sami El-Yousef
Directeur-Generaal

Bron : Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org
Foto: © Latin Patriarchate of Jerusalem / lpj.org
Vertaling : Luk & Karien De Staercke-Audoore
© Belgische Landscommanderij - Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem