Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Vastenboodschap-2019-van-Mgr-Pizzaballa
        Vastenboodschap 2019 van Mgr. Pizzaballa

Vastenboodschap 2019 van Mgr. Pizzaballa

JERUZALEM – Naar aanleiding van Aswoensdag, het liturgisch begin van de vastentijd, publiceerde de Apostolische Administrator van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem zijn vastenboodschap.


Vastenboodschap 2019

Dierbare broeders en zusters,

Wij maken ons klaar om de vasten te vieren. “Dit is het sacramenteel teken van onze bekering.” Het is mijn wens dat wij met z’n allen, verenigd met onze Kerk, zouden terugkeren tot datgene wat de liturgie en het geloof van de christenen vandaag opnieuw bezielt. Want de uitdrukking die de liturgie in deze tijd – “quadragesimale sacrementum” de sacramentele veertigdagentijd – gebruikt, is in de eerste plaats niet het resultaat van onze handen, niet eens een werk dat door ons is bedacht. In de dagen die zich nu aandienen, is het Christus zelf die onze woestijn binnenkomt, die onze bekoringen mee zal ondergaan en die ons in Zijn overwinning zal opnemen. Zo kunnen wij opnieuw samen met Hem aan Zijn Paasoverwinning op zonde en dood participeren.

Het lijkt me essentieel, zowel voor mezelf als voor ons diocees, om de blik naar de Heer te wenden, om mijn vertrouwen en dat van u allen in Zijn aanwezigheid en Zijn optreden te hernieuwen. En dit is heel belangrijk in deze bijzonder moeilijke tijden voor de Kerk en voor heel de wereld waarin het zo moeilijk is om ons geloof en onze hoop te beleven. Indien de Kerk niet geaarzeld heeft om de vasten en Pasen als “sacramenten” te bestempelen dan is het om ons eraan te herinneren dat Jezus zelf hier en nu met de kracht van de Heilige Geest ons terzijde staat. Samen met ons gaat Hij de weg door de woestijn tot wanneer wij, in het aanschijn van Zijn graftombe en van onze graftombes de tuin van Pasen bereiken. Tot wanneer onze tocht ondertussen al van alle pijn en doodsangst is vrijgemaakt.

In het benoemen van onze woestijn ligt de gave en het engagement van deze vastentijd. Wij moeten de uitdaging aangaan met de dorheid van ons bestaan en van onze daden. Zelfs tegen de dorheid van onze pastoraal moeten wij ons verzetten zonder evenwel in de illusie van het mirakel, van het compromis of van het wantrouwen te vervallen. Of erger nog: zonder dat wij het pad van de zondigheid inslaan. Wij moeten integendeel participeren aan het vertrouwen en in de hoop van Jezus en wij moeten deelnemen aan de Liefde van de Vader en aan de schoonheid van het Koninkrijk. Christus in de woestijn, in de bekoring, in de ontmoediging, in het verlies aan vertrouwen… dié Christus heeft ons de kracht van de Geest ingeprent. En de Geest is met hen die, net als Jezus, vertrouwen hebben in Gods Woord en er zich aan overleveren. Er staat ook voor ons geschreven dat God de mens trouw is en dat de engelen ook naar ons gezonden worden om onze zwakheden te vertroosten en onze passen te ondersteunen (Mc 1, 13). Er staat geschreven dat er ook ons een Paasexodus wacht, een exodus van de dood naar het leven, van de slavernij naar de vrijheid, van het misprijzen naar de hoop.

Onze tijd, onze Kerk, onze gemeenschappen worden vandaag zwaar beproefd en wij staan zo vaak aan de rand van de woestijn. Precies in deze tijd kunnen wij in de Geest en in de waarheid de sacramentele vastentijd vieren. Ook nu moeten wij nog steeds de nodige tijd en ruimte maken om het Woord Gods te beluisteren. Wij moeten ons van alle egoïsme, van alle individualisme en van elk vorm van wantrouwen ontdoen. We moeten de arme en de behoeftige verwelkomen. We moeten ons leven bevrijden van alle valse veiligheden maar het voor vrijgevigheid openstellen. Pas tegen deze prijs zal de vruchtbaarheid van Pasen zich een weg weten te banen. Zo alleen brengt Pasen het ware leven dat slechts uit de zelfgave kan ontstaan.

“Als Zijn medewerkers sporen wij u aan: zorg dat u de genade van God niet tevergeefs hebt ontvangen” (2 Kor 6, 1). Of het nu op een persoonlijke manier of in gemeenschap gebeurt, moge elkeen in deze voorbestemde periode de gelegenheid vinden om Gods Woord te beluisteren. En deze gelegenheden doen zich veelvuldig voor: wij kunnen terugvallen op het gebed in onze parochies, wij kunnen proberen om eerst naar God te luisteren in de plaats van naar onszelf, wij kunnen opnieuw in geloof en overtuiging het sacrament van de verzoening vieren, wij kunnen weer op zoek gaan naar de betekenis van de vasten in ons leven, wij kunnen weerstaan aan hetgeen wel de maag vult, maar het hart onvoldaan achterlaat, we kunnen weer participeren aan de eucharistie niet als een vast ritueel, maar als de gelegenheid waar men tot het besef komt dat alleen de Liefde onze levenshonger en onze drang naar geluk kan stillen, wij kunnen weer gaan beseffen dat het beter is om te geven dan om voortdurend te willen krijgen. Samen met onze Heilige Vader blijven wij herhalen dat het niet om ons gaat maar wel om de anderen en om hun heil. Zij zijn de ware zin van ons bestaan. Zij zijn de ware betekenis van ons christelijk handelen.

Moge de Heilige Geest, die Christus en ook ons door de woestijn van het leven voert (Lc 4, 1) ons verlichten en begeleiden en ons het nieuwe leven van Pasen laat ervaren. Dan kunnen ook wij onze eigen woestijn in een bloeiende tuin herscheppen.

Wij wensen u allen een deugddoende vastentijd!

+ Pierbattista Pizzaballa.

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Homilies...

Agenda
december 2019 :

Niets voor deze maand

november 2019 | januari 2020

newsletter