Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Laten-wij-van-onze-huizen-kleine-kerken-maken
        Laten wij van onze huizen “kleine kerken” maken

Laten wij van onze huizen “kleine kerken” maken

BETHLEHEM – Wij brengen hier een beknopt interview dat Fr. Emad Kamel, medepastoor van de Sint-Catharinakerk in Bethlehem, aan onze confraters van www.lpj.org heeft gegeven.


1. Broeder Emad, sinds zowat twee weken leeft de geboorteplaats van Jezus in totaal isolement en respecteert hiermee de veiligheidswetten die ook de cultusplaatsen niet hebben gespaard. Hoe gaan de broeders met deze gedwongen quarantaine om?

Als gewijde zonen van de Heilige Franciscus beschouwen wij het leven in gemeenschap als een prioriteit. Maar normaal moeten wij ook tegemoet komen aan ons engagement om de dienst aan de pelgrims in de verschillende heiligdommen en de dienst in de parochies van de lokale christenen te verzekeren. Nu maken wij van deze “engagementsvrije” tijd gebruik om ons eens volop in de kern van ons gemeenschapsleven onder te dompelen en zo het kloosterleven ten volle te beleven. Dit doen wij door ons tijdens de liturgische gebeden samen rond het altaar te verenigen, in het bijzonder dan tijdens de Eucharistievieringen. We bidden samen de rozenkrans, gaan samen de kruisweg en verzorgen samen onze dagelijkse gebedsmomenten. Wij gebruiken tevens samen de maaltijden en brengen samen onze ontspanningsmomenten door. Ik merk dat dit de familiegeest in onze gemeenschap intenser maakt nu we niet meer door al die andere taken in beslag worden genomen.

2. Onze gelovigen respecteren in deze dramatische tijd wel de opgelegde maatregelen, maar het verbod om samen de liturgie in de kerken te vieren, heeft bij velen onder hen toch een gevoel van verwarring gecreëerd. Welke initiatieven nemen jullie als religieuzen en spirituele ankerpunten om de Kerk onder de gelovigen aanwezig te stellen? Welke kanalen gebruiken jullie om met de buitenwereld te communiceren?

Wij blijven ook nu in contact met onze parochies. Het is evenwel zo dat de directe contacten die wij voorheen via vieringen en andere activiteiten hadden, nu wel strikt beperkt zijn. In akkoord met hetgeen ons door de Apostolische Administrator, de Custode en de overheid is gevraagd, vermijden we deze dagen alle directe contacten met de gelovigen. We kunnen zodoende niet veel meer doen, dan de verschillende groepen van vrijwilligers, jongeren en scouts te bemoedigen. Er zijn effectief enkele prachtige initiatieven die door ons worden gecoördineerd en door de jongeren worden georganiseerd om de meest hulpbehoevende mensen te bezoeken en hen de nodige levensmiddelen te bezorgen. Dank zij deze jongeren hebben wij nog contact met mensen van wie we weten dat ze in grote moeilijkheden verkeren.

Tevens proberen wij geregeld enkele gebedsmomenten uit te zenden, voornamelijk dan tijdens de kruisweg. Verder maakt het Christian Media Center het met hun uitzending van de viering vanuit Nazareth de gelovigen mogelijk om de Mis te volgen.
Tenslotte vragen wij onze gelovigen ook nog om van hun huizen “kleine kerken” te maken waar zij hun lofzangen of hun smeekbeden aan de Heer kunnen formuleren.

3. De inwoners van Bethlehem kregen in het verleden al andere dramatische gebeurtenissen te slikken. Zo was er de terreur tijdens de militaire bezetting en het beleg van de basiliek. Vandaag moeten zij – precies in de vastentijd – een onzichtbare en tegelijk afschrikwekkende vijand bekampen, een vijand zonder voorgaande. Hoe inspireer je de gelovigen daar om deze periode van zware beproevingen in het vooruitzicht van Pasen te doorstaan?

Wij hebben altijd al geweten dat de vastentijd een sterk moment is tijdens dewelke de gelovigen worden uitgenodigd om zich te bekeren, om zich opnieuw naar God toe te keren, om los te komen van zoveel materiële dingen en om in hun ziel en in hun hart weer plaats te maken voor de Heer. Maar dit jaar is de vastentijd wel héél speciaal. Dit jaar beleven wij de tragedie van het coronavirus.

Het coronavirus kwam op het einde van het voorbije jaar in China plots opzetten maar wij konden ons eigenlijk nooit inbeelden dat dit Bethlehem zou bereiken.

Op donderdag 5 maart werd evenwel hier in Bethlehem voor het eerst – en wel bij zeven mensen – een besmetting ontdekt. Deze mensen waren in direct contact gekomen met een groep toeristen in een hotel in de stad. De overheid reageerde zeer snel, zeer sterk en zeer beslist. Scholen werden ontruimd, universiteiten gesloten en er werd gevraagd om op alle niveaus meteen alle activiteiten en alle vieringen in de cultusplaatsen op te schorten. Dit betrof zowel de christenen in de heiligdommen als de moslims in hun moskeeën. Dit alles is bijzonder pijnlijk, maar het gewone leven van de mensen een halt toeroepen heeft het wel mogelijk gemaakt om de verspreiding van het virus sterk in te perken. Momenteel tellen wij vierenveertig besmette personen maar de situatie verbetert langzamerhand en ruim de helft is reeds aan het herstellen.

Toch biedt Bethlehem vandaag een absoluut triest schouwspel. Van het drukke busverkeer in de straten, de vele pelgrims die op weg zijn, de lokale bevolking die hun kinderen naar school voeren of die op weg zijn om te gaan werken… van dat alles blijft er niets meer over. Geen kat komt nog op straat. Dit virus is erin geslaagd om de mensen die al zo lang in angst leven, nog banger te maken. En daar zit precies het probleem. De vasten in zo’n context beleven, is meer dan betekenisvol. Voor mij is het noodzakelijk dat er een échte bekering bewerkstelligd wordt, een ommekeer van het hart naar God toe. Want deze feiten, deze bijzondere gebeurtenissen, deze diepe crisis kunnen instrumenten worden die de mens naar zijn geluk, naar zijn heil voeren.

Naar mijn mening is het coronavirus een genade die de welwillendheid en de Liefde van God voor de ogen van de mensen en voor elkeen in het bijzonder aanschouwelijk maakt. Want de hedendaagse mens worstelt met een groot kwaad. Hij heeft de plaats van God willen innemen. Hij dacht dat hij tot alles in staat was en dat hij alles met zijn technologie en zijn armzalige uitvindingen kon oplossen. De hedendaagse mens heeft de “maakbare” God in de plaats van de ware God gesteld en daarom heeft God de verspreiding van het virus toegestaan. In wezen is het virus een klein en nietig ding, onzichtbaar voor het blote oog. En toch is dit erin geslaagd om de wereld een halt toe te roepen, om mensen zich in hun eigen huizen te laten opsluiten, om luchthavens over de hele wereld te blokkeren, om het leven te verlammen.

Het is dus inderdaad waar dat wij de vasten moeten beleven in de betekenis van een terugkeer naar God en Hem opnieuw de eerste plaats moeten toekennen. Hij is de meester van het leven, Hij is tot alles in staat, Hij is de Almachtige Vader. Uit Liefde tot ons confronteerde Hij ons even met een eerder klein lijden dat het coronavirus met zich meebrengt opdat wij ons weer opnieuw van onze eigen beperkingen bewust zouden worden.

Daarom moet de vasten er ons toe aanzetten om God weer voor eens en voor altijd de eerste plaats toe te kennen, om weer voor Hem neer te knielen en om barmhartigheid en om vergeving te vragen. Zo kan de wereld gered worden van de angst voor het virus en van het kwaad dat dit met zich meebrengt.

4. Italië, het land waarmee de Franciscanen steeds een bijzonder hechte band hebben gehad, maakt al evenzeer een sanitaire crisis zonder voorgaande door. In Rome knielde de Heilige Vader in de Basiliek van Santa Maria Maggiore voor het beeld van Maria Salus populi Romani en vertrouwde hij de toekomst van de Italianen en van heel de wereld aan de Heilige Maagd toe. Wat zou je aan de Italianen willen zeggen die in deze vastentijd de blik op het Heilig Land hebben gericht, ons land waar eens Christus is gestorven en verrezen?

Bethlehem heeft met Italië steeds sterke en nauwe banden gehad. Talrijke Italiaanse parochies hebben met de parochie van Bethlehem een jumelage uitgebouwd. Dat verklaart waarom wij ons met Italië als het ware “één familie” voelen. Wanneer wij nu zien wat daar gebeurt, dan is dit een ware foltering: zoveel mensen vrezen besmet te raken en velen vrezen eraan te bezwijken. Heden vernam ik van een van mijn vrienden priesters in Italië dat hij vandaag om 10 uur reeds negen mensen had begraven die sedert het begin van de dag ten gevolge van de besmetting waren overleden. Dat betekent dat er zowat om het half uur een mens overlijdt. Wij zijn Italië heel nabij, wij bidden voor de Italianen dat de Heer zijn oog op hun land laat vallen en het ondersteunt om opnieuw de strijd met het virus aan te gaan en dat dit tot de uiteindelijke overwinning zal mogen leiden.
Vanuit Bethlehem sturen wij van in de Grot van de Geboorte van voor de Ster bij de plaats waar Jezus is geboren, een boodschap van solidariteit en van broederlijkheid. Wij blijven Italië met ons gebed nabij in de hoop dat zij spoedig dit rampzalig moment van beproeving en droefheid met Gods genade kunnen overstijgen

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Actua

Agenda
juni 2020 :

Niets voor deze maand

mei 2020 | juli 2020

newsletter