Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Homilie-voor-de-H-Mis-ter-nagedachtenis-van-de-overledenen-van-de-OESSJ-13
        Homilie voor de H. Mis ter nagedachtenis van de overledenen van de OESSJ – (...)

Homilie voor de H. Mis ter nagedachtenis van de overledenen van de OESSJ – 13 maart 2021

Lezingen: Romeinen 5, 2b-5; Psalmen 129 (130) en Lucas 12, 35-38, 40


  • Télécharger l'article au format PDF Imprimer cet article
  • Ecrire à l'auteurLdS
  • 30 maart 2021
  • réagir
  • 0 stem

“De hoop wordt niet teleurgesteld,” schrijft Paulus aan de Romeinen (Rom 5, 5). Wij kunnen erop rekenen. Ongeacht de beroering aan de oppervlakte van ons bestaan is de hoop er altijd als een anker dat ervoor zorgt dat we niet afdrijven. Het anker is dan ook het symbool dat de Kerk aan de hoop heeft gegeven. Het is geïnspireerd aan de Brief aan de Hebreeën (Heb. 6, 19).

U kent wellicht de prachtige tekst van Charles Péguy waarvan hieronder een uittreksel wordt geciteerd:
Hetgeen me zo verbaast, zegt God, dat is de hoop. Ik kan het niet geloven. De kleine hoop die wel op een niemendalletje lijkt. Het kleine meisje hoopt […] op de hobbelige weg naar het heil, op die eindeloze weg, op de weg tussen haar twee zussen (het geloof en de naastenliefde); de kleine hoop gaat vooruit. […]. Het christen volk ziet slechts de twee grote zussen en heeft alleen voor [hen] aandacht. Het ziet nauwelijks de weg die in het midden ligt […], en toch is het deze, de kleine weg, die alles aandrijft.”

Maar wat is “hoop”? Wat onderscheidt haar van een verwachtend uitkijken. Dit laatste is ook een heel belangrijk gevoel dat we met alle mensen delen. In zijn brief reikt Paulus twee ontegensprekelijke elementen aan die de hoop laten ontluiken. Het eerste aspect ligt hem in het feit dat God in de kern van onze ontreddering op ons doorzettingsvermogen en onze trouw blijft rekenen. Het tweede aspect is het gegeven dat “Gods Liefde door de kracht van de Heilige Geest in het hart van de mensen is uitgestort. De Geest werd ons als een mild geschenk gegeven" (Rom 5, 5). Duidelijker gesteld: indien men gewoon de verwachting koestert dat alles weer goed zal gaan, dat het onheil voorbij zal trekken, dat men naar de vroegere toestand kan terugkeren, dan moet men vaststellen dat de échte hoop veel krachtiger is. De hoop draagt de overtuiging dat Gods Liefde alles overwint, ja zelfs de ergste werkelijkheid. Het kwade, het lijden, ja zelfs de dood zullen nooit het laatste woord hebben. Ziedaar de ware betekenis van dit kleine anker in ons leven. Het zit misschien diep onder het wateroppervlak verborgen, maar het is zó belangrijk.

Deze hoop is ons in Christus geschonken, in Hem die in Zijn Paasmysterie de dood wist te overstijgen en verrezen is. Hij heeft de Geest aan de Kerk geschonken, aan elkeen die zijn volgeling willen zijn. Daarom precies is de herdenking van de overledenen nooit zomaar een profane viering van de vele herinneringen. Natuurlijk is het dit ook. “We shall never forget them” horen we elke avond onder de Menenpoort te Ieper. Maar ook zij die wij vergeten zijn, blijven in de christelijke hoop ingeschreven. Wij hebben immers de zekerheid dat “noch de dood, noch het leven [… ], noch het heden, noch de toekomst […], noch macht in de hoge of in de diepte, geen enkel ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de Liefde van God, die in Christus Jezus onze Heer aanwezig is” (Rom 8, 38-39).

Het Evangelie van de waker (Lc 12, 35-40) verduidelijkt de eigenlijke betekenis van onze waakzaamheid, onze standvastigheid en onze trouw op de “hobbelige weg naar het heil” (Ch. Pégue). 1. Het is een voortdurend verlangen om de Heer die aan de deur van ons hart aanklopt, in ons leven te ontvangen. 2. Deze oplettendheid gaat over in een wezenlijke attitude van dienstbaarheid en keert zich aldus naar de andere. 3. Het is een radicaal vertrouwen: Ja Hij komt, want Hij is “de God die was, die is en die komt” (Apk 22, 20). “maran tha”, hetgeen zowel begrepen kan worden als Kom Heer Jezus” als “de Heer komt!

In gemeenschap met de Kerk van de Hemel, in gemeenschap met die ons zijn voorgegaan, gekend of ongekend, in gemeenschap met de Kerk zwervend op deze aarde, leven wij verankerd in de hoop “die niet wordt teleurgesteld”. Diep in ons hart is er dat zacht en zoet gefluister; “Kom, Heer Jezus!”

+Jean Kockerols

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Homilies & Lezingen

newsletter