Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Homilie-van-Mgr-Kockerols-voor-de-vijfde-vastenzondag-29-maart-2020
        Homilie van Mgr. Kockerols voor de vijfde vastenzondag – 29 maart (...)

Homilie van Mgr. Kockerols voor de vijfde vastenzondag – 29 maart 2020

BRUSSEL – Hier volgt de homilie van onze Grootprior, Mgr. Jean Kockerols, bij de lezingen van de vijfde zondag van de vasten (liturgisch jaar A). De lezingen zijn elders op deze websites terug te vinden.


  • Télécharger l'article au format PDF Imprimer cet article
  • Ecrire à l'auteurLdS
  • 30 maart 2020
  • réagir
  • 0 stem

“Homilie voor de vijfde zondag van de vasten – 29 maart 2020 (Rom. 8, 8-11; Joh 11, 1-45)

De lezingen van deze zondag krijgen een sterke echo in alles wat we heden beleven. Dit is zeker het geval met het toch wel vrij lange evangelieverhaal volgens Johannes. In dit verhaal weerklinkt een weinig opgewekte sfeer, de stemming kan zelfs bepaald “doods” genoemd worden. Er heerst aarzeling en verwarring, zelfs bij Jezus. “ik ga… ik ga niet…” Over zijn vriend Lazarus doen tegenstrijdige geruchten de ronde: is hij dood? Ja! Neen! Hij slaapt… Het is een komen en gaan van de ene kant van de Jordaan naar de andere, vanuit de woning van Lazarus naar zijn graf. Het verhaal lijkt wel alle richtingen uit te gaan en tegelijk krijgen we de indruk dat men niet weet waarheen men gaan zal. Er zijn de verwijten van Marta en Maria: “ah, Jezus, indien Je hier maar was geweest…” Daar is de dood en de stank van de dood. Men is bang, net zoals nu de angst in onze wereld regeert. Worden wij nu in ons leven met het absurde geconfronteerd? Eerlijk gezegd, er zijn tal van vergelijkingen te trekken tussen het evangelieverhaal en hetgeen we nu beleven. Maar misschien worden ook wij vandaag opgeroepen, moeten wij als christenen, nu we amper enkele dagen van de Goede Week verwijderd zijn, ook keuzes maken.

Het evangelie van vandaag, hoofdstuk 11 bij Johannes, speelt zich eveneens af net vóór het begin van de Passie van Jezus. En in de daarna volgende verzen lezen we in hetzelfde evangelie de beslissing van de farizeeën en van de Hogepriester Kajafas om Jezus ter dood te brengen. En nog een beetje verder volgt de Blijde Inkomst van Jezus in Jeruzalem. Het verhaal dat hier vandaag is voorgelezen, geeft dus reeds als het ware een aanzet naar de overgang naar hetgeen aanstaande zondag zal aangekondigd worden: het Lijdensverhaal van Jezus. Ik wil hierbij toch graag een drietal puntjes aanstippen.

Eerst is er de dialoog tussen Jezus en Marta en de bevestiging van hetgeen in de rots zal gegrifd worden: “Ik ben de Verrijzenis en het Leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.” Het is een belofte die ons naar de adem grijpt! Deze belofte verklaart het bevel dat Jezus aan Lazarus geeft: “Kom naar buiten!” Je kent wellicht de Byzantijnse icoon van Anastasia, het is een voorstelling van de Verrijzenis, of liever, van het opstijgen van Christus uit de hel. Men ziet Christus die Adam bijna letterlijk bij de polsen vastgrijpt. Adam staat daar symbool voor de mens, voor de mensen die wij zijn, en die Jezus aan de dood wil onttrekken, om ons voor eens en voor altijd te bevrijden. Dit is de eerste troost, hier zeker in de meest sterke betekenis van het woord. Het is de bevestiging van de aanblik van Hem die ons zelfs in het absurde niet in de steek zal laten. Indien de Geest van Hem, die Jezus uit de dood heeft doen verrijzen, maar in u woont. Ja Jezus, U bent het Leven. U blijft het leven uit de stank van de dood destilleren.

Daar is ook de emotie van Jezus op het moment dat Hij de tranen van Maria ziet en van allen die haar omringen. Hij is overrompeld en begint eveneens te wenen. Bij het graf komt de emotie opnieuw naar boven. Jezus weent, Hij snikt. Zijn eerste manier om dienstbaar te zijn, is zo menselijk. Hij sluit zich aan bij het lijden en het verdriet van de mensen. Hij beleeft dit mee, ook Hij is kwetsbaar. Hij vertoeft niet aan de zijlijn en blijft niet onverschillig. Het treft mij bijvoorbeeld, hoe vaak Paus Franciscus de mensen tot tranen toe beweegt. Wij staan hulpeloos bij zoveel ontreddering. Wij kunnen zo weinig doen, hebben zo weinig in te brengen, zo weinig te vertellen. Maar we wenen, samen met Jezus in zijn immense menselijkheid. Dat is de tweede vertroosting die wij kunnen aanbieden. Wenen met hen die verdriet hebben, met Maria, met Jezus.

En dan zijn er tenslotte de antwoorden van Marta aan Jezus. Tot tweemaal toe herhaalt zij: “Ik weet, ik weet.” En wanneer Jezus haar uitnodigt te geloven, besluit zij “Ja” te zeggen: “Ja Heer, ik geloof.” Dat is alles wat we weten, en alles wat we graag zouden weten en begrijpen. Zo staat boven dit alles de derde vertroosting die we kunnen aanbieden: de daad van geloof, die tegelijk ook een daad van Liefde ten aanzien van Christus is. Hij is de Zoon van God, die voor ons op de wereld is gekomen.

Hetgeen we nu beleven, is ongetwijfeld een vastentijd buiten alle proporties. Maar in feite staan we reeds met beide voeten midden in de Passie. Wij hebben een weg ingeslagen die in feite een kruisweg is. Het is de weg die Jezus is gegaan. Hij droeg het kruis van de mensheid die heden zo te lijden heeft. Ook wij kunnen nu de mensheid niet aan zijn lot overlaten? Ook wij horen vertroosting te brengen. Laten wij ons daartoe doordringen door Hem die ons aan de krachten van de duisternis en aan de schimmige dood wil ontrukken. Laten we aan de voet van het kruis blijven staan, zonder te spreken, zonder woorden, maar we willen wel de tranen delen van zij die wenen. Laten wij onze wereld opnieuw uitnodigen tot geloof en vertrouwen. Moge de Geest van de Vertrooster ons daarbij helpen. Amen.

+Jean Kockerols

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Homilies & Lezingen

newsletter