Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Homilie-Mgr-Pierbattista-Pizzaballa-Paaswake-2020
        Homilie Mgr. Pierbattista Pizzaballa – Paaswake 2020

Homilie Mgr. Pierbattista Pizzaballa – Paaswake 2020

JERUZALEM – Hier volgt de homilie van Mgr. Pierbattista Pizzaballa die hij uitsprak bij de Paaswake 2020.


Homilie Paaswake

Heilig Graf – 11 april 2020

Dierbare broeders en zusters

Hoe vreemd dit ook mag lijken, maar hetgeen we heden meemaken, benadert wellicht het best het Paasgebeuren en zijn symboliek hier bij het Heilig Graf van Christus, de plaats waar we nu vertoeven.

Heden maken we dagen mee die door een grote leegte worden gekenmerkt: geen rituelen, geen bekende gezichten, geen aanwezigheid, geen contacten. Een algemene en verschrikkelijke pandemie heeft ons het gevoel van veiligheid ontnomen. Wij zijn onze gewoonten, onze feesten en onze ontmoetingen kwijt. En angst en een vloed van vertwijfeling en verbijstering maakt zich van ons meester. Wij voelen ons verloren, gedesoriënteerd en blind. Wij komen er niet toe om datgene wat nu gebeurt ook maar enigszins te begrijpen. We komen er niet toe om ook maar enigszins te vermoeden wat er te gebeuren staat en hoe we er ooit zullen in slagen om ons vertrouwde leven weer op te nemen.

En was dat nu ook niet precies het gevoel dat de vrouwen op die eerste Paasdag hebben ervaren? Was dat ook niet het gevoel van de leerlingen na de pijn van die Goede Vrijdag en de ontreddering van die Stille Zaterdag? Hun drama was dit niet vergelijkbaar met datgene wat wij nu meemaken? Aan tafel bleef de plaats van de Meester leeg, het centrum waar zij zich als gemeenschap rond verzamelden, waren ze verloren. De Heilige Stad was leeg en leek hen volkomen vreemd, om niet te zeggen “vijandig”. Hun onderlinge vriendschap werd zwaar op de proef gesteld als gevolg van het feit dat iemand uit hun midden Christus ontrouw was geworden en verraad had gepleegd. En op het moment dat er een sprankeltje hoop was ontstaan, stonden ze voor… een ledig Graf.

We moeten dus niet zo maar meteen voor dit gevoel op de vlucht willen slaan. Gevormd door Goede Vrijdag en Stille Zaterdag moeten wij als christenen in staat zijn om de dood het hoofd te bieden, om met het graf te worden geconfronteerd, om de stilte van God en de mensen aan te kunnen. De vreugde van Pasen is immers niet zomaar een banaal happy end aan de geschiedenis van Jezus of de mooie afsluiting van het Evangelie die het mogelijk maakt dat elkeen voortaan voor altijd gelukkig zal zijn. Het is evenmin het wegvegen van alle pijn in de wereld, laat staan de simpele negatie van alle bloedige kwetsuren uit de geschiedenis.

De échte vreugde van Pasen ontstaat nu eenmaal in het vermogen om op een vernieuwde manier in “de leegte” te kijken. Ze brengt ons in een dialoog met de pijn, met de smarten (“Vrouwen, waarom wenen jullie?” – Joh 20, 15) en leren ons de tekens van de dood en van het Kruis te herkennen.
Hier, en overigens alleen hier, leefde en geloofde de leerling die Jezus liefhad. Hij had de doorboorde zijde gezien maar hield de ogen op Hem gericht, wiens lichaam reeds was verscheurd.

Precies hier wil ik voor mezelf, voor u allen, voor ons bisdom, voor heel de Kerk en de hele wereld de Heer vragen mij te leren met de blik van Pasen te kijken, met een blik die mij beter leert te antwoorden op de vraag die Hij onafgebroken blijft herhalen: “Kom en zie!”

Ik ben ervan overtuigd dat de leegte die ons in deze dagen overvalt en die we misschien nog geruime tijd zullen moeten meedragen, niet zomaar een gemis van mensen, van dingen of gewoonten zal betekenen, maar veeleer gelijkenis zal vertonen met het Lege Graf van de Heer. Zoals op die eerste Paasmorgen waar de leerlingen leerden begrijpen dat het helemaal niet om een “afwezigheid” ging, maar om een nieuw levensmysterie, met name de Paasboodschap die ons ertoe brengt dat er zich ook vóór onze ogen een mysterie voltrekt, dat er uit deze stilte een nieuwe boodschap geboren wordt.

Ik denk daarom dat iedereen in de komende dagen en maanden wel nood zal hebben aan het vermogen om zich op een vernieuwde manier te bezinnen, dat iedereen nood zal hebben aan een vernieuwde kijk. Het zal misschien zelfs niet eens heel veel moed vragen om de onvermijdelijke moeilijkheden en de menselijke, sociale en economische crisis die deze tragedie teweeg brengt, in ogenschouw te nemen. Moed ontspruit aan visie en aan perspectief, want wie enkel op fysieke kracht rekent, raakt snel vermoeid.

Een visie, dat is hetgeen wat wij vragen, dat is wat we willen. Weten hoe men door pijn, lijden en dood heen moet kijken. De nieuwe dingen zien die God schept en steeds opnieuw schept.

Samen met Maria Magdalena moeten wij de tranen en het gejammer om hetgeen wij dachten kwijt te zijn, overstijgen en moeten wij ons moedig voor alle nieuwe relaties open stellen. We moeten luisterbereid aan de dag leggen voor het wonder van de anderen en het leven van de anderen, zeker wanneer die ander zwak en broos is. Daarvoor moeten wij aan ons eigenbelang, aan onze vooroordelen en onze eigen profijten durven voorbij gaan.

Samen met de vrouwen moeten wij de verrezen Jezus weten te herkennen en Hem aanbidden (Mt 28, 9). Dit wil zeggen dat wij op onze stappen moeten terugkeren om in Hem God te zien. Hij is onze oorsprong en onze bestemming, in Hem herkennen wij onze broeders en zusters als leden van een mensheid die meer nederig, meer broederlijk en meer solidair zal zijn. Onze zwakheid kan niet langer verborgen blijven achter politieke en economische strategieën die bulken van hoogmoed en verwaandheid. Wij moeten ons eigen tekort aan vertrouwen op de Heer en aan vertrouwen in onze medemensen eerst aanvaarden en vervolgens overwinnen.

Wij hebben nood aan een andere kijk op zowel de burgerlijke als de kerkelijke samenleving. Deze moeten gekenmerkt zijn door een wederzijds aanvaarden van de medemens, van een gedeelde verantwoordelijkheid, van een concrete en vernieuwde wederzijdse genegenheid. Een nieuwe mensheid zal pas mogelijk zijn indien een nieuwe samenleving er de bron en de leerschool zal van zijn. Geen enkele virtuele wereld, geen enkel sociaal netwerk, hoe nuttig deze voor tal van buitengewone gebeurtenissen en toestanden ook mogen zijn, kan het concrete karakter en de diepzinnigheid van de aanblik van en de ontmoeting met onze medemens vervangen. “Niemand kan zichzelf redden,” is niet enkel het refrein dat we elke dag zingen, het is de realiteit van ons bestaan. En indien het op bepaalde momenten goed en aangewezen is om in “zijn huis te blijven”, dan is dit enkel opdat wij ook weer zouden kunnen naar buiten treden, en dit als een gelegenheid zouden beschouwen om te ontvangen en zelf te geven.

Samen met Petrus en Johannes moeten we steeds opnieuw tegen diegenen die wantrouwig en sceptisch zijn – en die zijn heel talrijk – kunnen zeggen: "Wij hebben de Heer gezien" (Joh 20, 25). Tegenover het lijden en de dood die ook vandaag de mensheid bedreigen, zijn wij ons bewust van de Paasboodschap van de Verrijzenis van Christus en van onze eigen verrijzenis. Wij, christenen, hebben deze boodschap al te vaak in stilte laten voorbijgaan. Het is immers pas op basis van de rotsvaste zekerheid van een Liefde die de dood heeft overwonnen, dat wij onze hoop kunnen vestigen. Pas vanuit deze hoop kunnen wij met vertrouwen zeggen dat “alles weer zal terecht komen”. Zonder het geloof in Pasen zal alle vertroosting, alle inzet voor rechtvaardigheid en vrede voor het menselijk hart weinig blijvends tot stand brengen.

Broeders en zusters,
Van bij het Lege Graf en vanuit de leegte die elkeen op zijn eigen manier ervaart, verkondig ik u eens te meer dat Christus leeft en dat hij Zijn Levensgeest zendt over ons en over heel de Kerk. Moge dit Paasgebeuren een nieuwe schepping zijn en dat de chaos in de wereld weer tot zekerheid en schoonheid mag komen. Moge God ons Zijn ogen geven opdat wij in staat zouden zijn de mooie dingen te zien die Hij voor allen die in Zijn Liefde geloven en erop hopen steeds weer tot stand brengt. Amen!

+Pierbattista Pizzaballa
Apostolische Administrator

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Homilies & Lezingen

Agenda
juni 2020 :

Niets voor deze maand

mei 2020 | juli 2020

newsletter