Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/De-jongeren-vormen-een-wezenlijk-deel-van-de-Kerk-en-zijn-niet-zomaar-een-ding
        De jongeren vormen een wezenlijk deel van de Kerk en zijn niet zomaar een (...)

De jongeren vormen een wezenlijk deel van de Kerk en zijn niet zomaar een ding dat men kan africhten

ROME – Het communicatiebureau van het Latijns Patriarchaat had een ontmoeting met Mgr. Pizzaballa, Apostolische Administrator van het Latijns Patriarchaat van Jeruzalem die sedert begin oktober in Rome deelneemt aan de Synode over de Jeugd. De ontmoeting had plaats op 25 oktober en was een geschikte gelegenheid om eens een blik te werpen op het synodaal werk dat door de bisschoppen van over heel de wereld over dit delicate thema wordt verricht.


Aan de Via della Conciliazione, op amper een paar passen van de Sint-Pietersbasiliek, ontmoeten wij Mgr. Pizzaballa die met enthousiasme en bereidwilligheid aanvaard had om op onze vragen omtrent de synode een antwoord te formuleren en om zijn eigen bijdrage als vertegenwoordiger van de Kerk in het Heilig Land in de discussie toe te lichten.

Mgr. Pizzaballa, kan u ons, alvorens op de stand van zaken in de werkzaamheden van de Synode in te gaan, even een overzicht schetsen van de situatie van de jongeren in het Heilig Land?

Eigenlijk verschilt de jeugd in het Heilig Land niet wezenlijk van deze in de rest van de wereld. Zij zijn vol verwachtingen en hebben eveneens hun projecten en hun dromen. Zij hebben natuurlijk ook hun frustraties, ontgoochelingen en kwaadheid die eigen is aan de wereld van de jongeren. Specifiek voor wat de jongeren in het Heilig Land betreft, moeten we vanuit de Palestijnse kwestie hier nog de bijzonder complexe sociale, politieke en religieuze context aan toevoegen. Dit betreft zeker de bijzonder penibele sociale perspectieven inzake tewerkstelling en gezinssituatie. Maar ik moet vaststellen dat op de Synode zowat twee derden, zoniet meer, van de bisschoppen eigenlijk hetzelfde vertellen. In Afrika, Azië en Latijns-Amerika zijn de jongeren eveneens vol levenslust, zij willen de wereld veranderen maar zien zich daar eveneens geconfronteerd met een sociale situatie vol armoede en frustratie en zij botsen daar ook op een politieke situatie die alles behalve rooskleurig is.

Wat kan u zeggen over het verschil tussen de problemen van de jongeren in het Heilig Land en deze van de Europese jeugd?

Europa heeft een andere dynamiek. Zij worstelen eveneens met sociale problemen, maar niet met dezelfde intensiteit dan deze in het Heilig Land. In Europa moet er vooral gewerkt worden op het vlak van de overdracht van het geloof. Die is er niet meer. In het Midden-Oosten daarentegen wordt het geloof nog steeds binnen de gezinnen doorgegeven, maar het is eerder een beperkt geloof binnen een eigen religieuze en sociale context.

In eerdere publieke tussenkomsten en interviews heeft u steeds de nadruk gelegd op de noodzaak dat jongeren kunnen volwassen worden en op de moeilijkheid voor de Kerk om een antwoord op de noden van de jongeren te formuleren. Kan u hier even verder op ingaan?

Wij hadden het over de jeugd, maar de jongeren vormen geen wereld op zichzelf. Er is duidelijk een aspect dat de generaties overstijgt. Maar het wezenlijk perspectief van de jeugd is om volwassenen te worden. Daarna kan je gerust jong van hart blijven, je kan je perfect als een jongere blijven gedragen, maar men moet hoe dan ook volwassen worden, ook volwassen in het geloof. Generatieconflicten zijn van alle tijden en vormen een onderdeel van een dynamisch groeiproces. Maar we mogen geenszins vergeten dat we geen jeugdige, laat staan infantiele spiritualiteit moeten ontwikkelen. Het uiteindelijk doel van alle jongeren bestaat erin om volwassen te worden. Dat is nu eenmaal het leven.

Gedurende twee of drie generaties speelden de gezinnen een fundamentele rol in de overdracht van het geloof. Vandaag is het gezin niet langer het kanaal, de omgeving waarbinnen de geloofsoverdracht gebeurt. Hoe kan de Kerk erin slagen om deze belangrijke taak van de gezinnen over te nemen?

Naar mijn mening bestaat hiervoor slechts één weg, deze van de getuigenis. Jongeren wensen niet langer lessen noch catechese te krijgen. Maar laten we daarover duidelijk zijn: zij hebben hier toch nood aan. Maar eigenlijk willen zij vooral getuigen ontmoeten. Ook vandaag kan je prachtmensen ontmoeten en na zo’n ontmoeting zal je zeggen: “Waarachtig, Jezus is waarlijk opgestaan. Ik heb een mens vol levenslust ontmoet.” Als gemeenschap, als christen gemeenschap valt het ons moeilijker dergelijke ervaringen over te dragen. Ik geloof dat de uitdaging hierin bestaat: samen zijn met de jongeren en hun verwachtingen beluisteren. Dit kan ons helpen om op zijn minst het middel en de vorm te ontdekken om hen dergelijke ervaringen over te dragen.

Men spreekt eveneens over “klerikalisme”

Het is een van de thema’s die in de Synode zijn naar voor gekomen en waarover veel is gepraat. Het klerikalisme vormt een barrière. Het klerikalisme betekent dat er geprivilegieerden zijn, met name de priester en zij die hem omringen. Maar het voorzetsel dat in die context in de Synode vaak is gevallen, is “met”. Het moet er niet op uitmonden dat er aan de ene zijde de priesters zijn, aan de andere de Kerk en aan nog een andere zijde de jongeren. De jongeren vormen een wezenlijk deel van de Kerk. Zij zijn niet zomaar “een ding” dat men kan africhten!

Interview door Filippo De Grazia

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Vaticaan & Wereldkerk

Agenda
augustus 2019 :

Niets voor deze maand

juli 2019 | september 2019

newsletter