Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/De-Heilige-Stoel-eist-internationale-garanties-voor-Jeruzalem
        De Heilige Stoel eist internationale garanties voor Jeruzalem

De Heilige Stoel eist internationale garanties voor Jeruzalem

NEW YORK – Op 22 januari 2019 formuleerde de permanente waarnemer van de Heilige Stoel bij de UNO nog maar eens de oproep om de Israëlisch-Palestijnse gesprekken te hervatten. Tegelijk formuleerde hij de eis tot garanties voor Jeruzalem.


Onder impuls van het voorzitterschap van de Dominicaanse Republiek werd er in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op dinsdag 22 januari in New York een debat georganiseerd over de situatie in het Midden-Oosten. Er werd in het bijzonder ingegaan op de Israëlisch-Palestijnse kwestie. Bij deze gelegenheid sprak Mgr. Bernardito Auza, Permanente Waarnemer van de Heilige Stoel bij de UNO te New York, zijn grote teleurstelling uit over het feit dat het vredesproces tussen Israël en Palestina voortdurend door een veelheid aan acties wordt bedreigd. Overdreven retoriek, provocaties en gevaarlijke aanvallen, schendingen van de mensenrechten, eenzijdige acties die de uitvoering van genomen resoluties verhinderen en de dood van ontelbare onschuldige en weerloze burgers… het zijn allemaal redenen om elke voortgang in het vredesproces telkens weer opnieuw te fnuiken. De toespraak van Mgr. Auza wordt onderaan dit artikel in extenso weergegeven.

In het kielzog van de boodschap Urbi et Orbi op Kerstmis 2018 en de nieuwjaarswensen van Paus Franciscus aan het Diplomatiek Korps herhaalde de apostolische nuntius de oproep van de Heilige Stoel ten aanzien van de Israëlische en Palestijnse politiek verantwoordelijken dat zij een “open en eerbare dialoog” zouden hervatten en in volle verantwoordelijkheid al hun autoriteit zouden aanwenden om opnieuw “de weg naar de vrede” in te slaan. Het moet om een duurzame vrede gaan en niet om een illusionaire vrede, die – en hier citeerde Mgr. Auza de Paus – “vaak niets méér is dan een evenwichtsoefening tussen macht en angst”. Het moet om een definitieve vrede gaan die niet enkel een antwoord biedt op de legitieme verwachtingen van beide volkeren maar vooral een vreedzaam samenleven tussen beide staten moet verzekeren. Het moet tevens een vrede zijn die “voor de gehele wereld een groot historische en cultureel belang in zich draagt” en bovendien “aan Joden, christenen en moslims een veilige spirituele thuishaven biedt”.

Vanuit het belang van de religieuze betekenis van de stad Jeruzalem is de Heilige Stoel, volgens Mgr. Auza, vragende partij dat er internationale garanties zouden gegeven worden dat Jeruzalem voor de drie grote monotheïstische religies een heilige stad zou blijven, zoals overigens in Resolutie 181 van de Algemene Vergadering van de UNO is voorzien. Deze resolutie werd op 29 november 1947 aangenomen en had de creatie van twee staten tot doel, een Joodse en een Arabische staat. Jeruzalem en de omliggende lokaliteiten moesten een corpus separatum vormen en zou onder een speciaal regime worden geplaatst dat door de Verenigde Naties zou worden beheerd. Tussen beide staten zou een economische, monetaire en douane-unie bestaan. De resolutie zou evenwel nooit worden uitgevoerd. De afwijzing van dit plan door de Arabische staten alsmede de voortdurende verslechtering van de relaties tussen Joden en Arabieren in de Palestijnse gebieden zou uiteindelijk in de Joods-Arabische oorlog van 1948 uitmonden. Deze begon de dag na de onafhankelijkheid van Israël die op 14 mei 1948 werd uitgeroepen. Dit betekende meteen het einde van het Britse mandaat over Palestina.

Een politiek conflict dat niet in een godsdienstoorlog mag ontaarden.

Zeventig jaar later, “ondanks het fundamenteel belang van de heilige plaatsen” waarschuwt de Permanente Waarnemer van de Heiige Stoel bij de Verenigde Naties voor de zichtbare verleiding om “hetgeen in wezen een duidelijk territoriaal conflict is, in een conflict omtrent religie en identiteit te laten ontaarden.” En Mgr. Auza voegt hier nog aan toe: “dit moet ten allen koste worden vermeden teneinde de vooruitgang van de zoektocht naar een essentiële politieke oplossing niet volledig onmogelijk te maken.” In deze woorden kan men een dubbele verwijzing herkennen. Enerzijds een verwijzing naar de eenzijdige erkenning vanwege de Verenigde Staten door Donald Trump van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, een erkenning die de universele roeping van de heilige stad bedreigt. En anderzijds een verwijzing naar de Joodse nationale statenwet die op 19 juli l.l. door de Knesset (het Israëlisch parlement) werd aanvaard. Deze definieert Jeruzalem bijvoorbeeld tot de exclusieve hoofdstad van Israël, dat “volledig en verenigd” is, met inbegrip dus van het oostelijk deel van de stad dat sedert 1967 is geannexeerd.

De Filipijnse aartsbisschop Auza bleef ook even stilstaan bij de humanitaire situatie in Gaza als gevolg van de Joodse en Egyptische blokkade, alsook de situatie in de bezette Palestijnse gebieden. Ook hieromtrent is de Heilige Stoel ten zeerste bezorgd. In de naam van de Paus sprak Mgr. Auza de wens uit voor “een verantwoord politiek project dat zich geen enkele inspanning ontziet om het leven van alle burgers, wat ook hun origine of hun religieuze overtuiging moge zijn, te beschermen. Een project dat de noodzakelijke voorwaarden zou scheppen voor een waardige toekomst voor iedereen.”

De Apostolische Nuntius sprak ook nog zijn waardering uit voor de vrijgevigheid waarmee de internationale gemeenschap het financieel tekort van de hulporganisatie van de Verenigde Naties voor de Palestijnse vluchtelingen in Nabije-Oosten (de UNRWA) heeft bijgepast. De nuntius vroeg tevens dat deze hulp zonder tegenwerking zou worden verdergezet tot wanneer de situatie zou opgelost zijn. Mgr. Auza herhaalde dat “de ondersteuning van hen die van alles zijn beroofd alle politieke overwegingen steeds moet overstijgen.”

Bronnen: Christophe Lafontaine voor www.terrasanta.net; Delphine Allaire voor www.vaticannews.va en Hélène Ginaba voor https://fr.zenit.org//

Toespraak van Mgr. Auza voor de UNO

“Mijnheer de Voorzitter,

De Heilige Stoel dankt de president van de Dominicaanse Republiek om een open debat over de situatie in het Midden-Oosten, en in het bijzonder over Israël en Palestina, te organiseren.

In zijn boodschap voor de Werelddag voor de Vrede 2019 rond het thema van de Goede Politiek in dienst van de Vrede, heeft Paus Franciscus de vrede vergeleken met “een delicate bloem die probeert op de rotsachtige bodem van het geweld toch tot boei te komen.”

Dit beeld is de perfecte weergave van de aanhoudende situatie tussen Israël en Palestina, waarvan wij alleen weten hoe broos de vrede daar wel is en hoezeer haar broos bestaan daar constant door overdreven retoriek, provocaties en gevaarlijke aanvallen, schendingen van de mensenrechten en eenzijdige acties die de uitvoering van de genomen resoluties verhinderen en de dood van ontelbare onschuldige en weerloze burgers wordt bedreigd.

In deze context houdt de Heilige Stoel niet op om in alle heftigheid de Israëlische en de Palestijnse autoriteiten op te roepen de dialoog te hervatten en de weg naar de vrede in te slaan. Deze moet een einde maken aan een conflict dat reeds meer dan zeventig jaar aansleept en het land volledig verscheurt. Deze vrede moet niet enkel een thuisland voor deze twee volkeren creëren, maar moet evenzeer voor de hele wereld van groot historisch en cultureel belang zijn. De vrede moet tevens instaan voor het tot stand komen van een spirituele veilige haven voor de drie grote monotheïstische godsdiensten, het judaïsme, het christendom en de Islam. Gezien de bijzondere religieuze betekenis van Jeruzalem vraagt de Heilige Stoel ook uitdrukkelijk internationale garanties voor deze heilige stad, garanties zoals deze in de Resolutie 181 van de Algemene Vergadering van de UNO van 1947 zijn voorzien.

Ondanks het fundamenteel belang van de heilige plaatsen bestaat het gevaar dat een wezenlijk politiek conflict omtrent grondbezit zou ontaarden in een conflict omtrent identiteit en religie. Dit moet zeker worden vermeden ten einde de vooruitgang in de zoektocht naar een onontbeerlijke politieke oplossing niet volkomen in gevaar te brengen. Het blijft dus van wezenlijk belang dat de politieke gezagsdragers op een verantwoordelijke manier al hun autoriteit aanwenden, de tegenstellingen weten te overstijgen en zich in een open en eerbare dialoog engageren om een authentieke en duurzame vrede tot stand te brengen. Deze vrede is iets anders dan een illusionaire vrede die eigenlijk niet veel méér is dan een evenwichtsoefening tussen de macht en de angst. Authentieke en duurzame vrede is immers het resultaat van een gefundeerd politiek project in wederzijdse verantwoordelijkheid en onderlinge afhankelijkheid van alle mensen. Deze vrede overstijgt de moeilijkheden die eigen zijn aan deze tijd van misprijzen dat geworteld zit in de angst van de een voor de ander, in de angst voor vreemden, of in de angst voor de persoonlijke veiligheid.

Een verantwoordingsvol politiek project schuwt geen enkele inspanning om het leven van alle burgers te beschermen, wat ook hun oorsprong of hun religieuze overtuiging is. Het schept de noodzakelijke voorwaarden opdat elkeen een waardige en rechtvaardige toekomst gewaarborgd wordt. In dat opzicht is het belangrijk om de humanitaire situatie in Gaza en de andere bezette gebieden niet uit het oog te verliezen. In dat opzicht kan ook het royale antwoord van de internationale gemeenschap op het financieel tekort van het Bureau voor de hulp en het werk van de Verenigde Naties ten voordele van de Palestijnse vluchtelingen in het Nabije-Oosten in het voorbije jaar niet genoeg onderlijnd worden. De steun aan de meest verdrukte mensen moet steeds alle politieke overwegingen overstijgen en de hulp aan de Palestijnse vluchtelingen moet dan ook bestendig blijven zolang de situatie niet is geregeld.

Rekening houdend met de vele zware humanitaire crisissen die meerdere regio’s in het Midden-Oosten hebben aangetast, is het goed om de bemerkingen van Paus Franciscus te vermelden die hij formuleerde bij het gul onthaal en de grootst mogelijke solidariteit die de vluchtelingen in Libanon en in Jordanië te beurt is gevallen. Dit was niet het onthaal en de solidariteit van mensen die in grote weelde leven maar het was de vrucht van een onnoemlijk grote offervaardigheid vanwege een burgerbevolking die zelf zorgbehoevend is, een hulp aan diegenen die zo zwaar door de conflicten in de regio getroffen worden, de hulp aan de Palestijnse vluchtelingen.

Mijnheer de Voorzitter,

In zijn recent betoog ten aanzien van het Diplomatiek Korps naar aanleiding van de traditionele uitwisseling van de nieuwjaarswensen verklaarde Paus Franciscus dat “de Heilige Stoel wenst dat de dialoog tussen Israël en de Palestijnen zou hervat worden, zodat het mogelijk wordt om tot een overeenkomst te komen en er een antwoord kan geformuleerd worden op de rechtmatige verzuchtingen van beide volkeren. Dat er tussen beide staten een co-existentie mag tot stand komen die uiteindelijk in een duurzame lang verwachte vrede mag uitmonden. Het unaniem engagement van de Internationale gemeenschap is meer dan ooit zo kostbaar en zo nodig om dit objectief te bereiken, maar evenzeer voor het bevorderen van een duurzame vrede in heel de regio.” Moge dit open debat van de Veiligheidsraad een bijdrage zijn tot de realisatie van een duurzame wederzijds aanvaarde oplossing van de Palestijnse kwestie.

Ik dank u, mijnheer de voorzitter.”

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Vaticaan & Wereldkerk

Agenda
december 2019 :

Niets voor deze maand

november 2019 | januari 2020

newsletter