Ordre Equestre du Saint-Sépulcre de Jérusalem-Lieutenance de Belgique - Ridderorde van het Heilig Graf–Landscommanderij België
https://ordredusaintsepulcre.be/Custode-Patton-Moge-de-oproep-voor-Jeruzalem-de-wil-tot-vrede-inspireren
        Custode Patton: Moge de oproep voor Jeruzalem de wil tot vrede (...)

Custode Patton: Moge de oproep voor Jeruzalem de wil tot vrede inspireren

JERUZALEM – Vatican News ontving de reflectie van P. Francesco Patton, Custode van het Heilig Land, naar aanleiding van de oproep voor Jeruzalem die door Paus Franciscus en de Koning van Marokko, Mohammed VI werd gelanceerd.


“Eenheid en sacraliteit vormen de bijzondere roeping van de Stad van de Vrede.” Dit waren de gemeenschappelijke woorden van Paus Franciscus en de koning van Marokko naar aanleiding van het bezoek van de Paus aan Rabat. Deze uitspraak maakte deel uit van een oproep om de Heilige Stad als “gemeenschappelijk patrimonium voor de hele mensheid, en in het bijzonder voor alle gelovigen van de drie monotheïstische godsdiensten, te vrijwaren. Jeruzalem moet als stad de plaats blijven waar Joden, christenen en moslims elkaar kunnen ontmoeten en moet aldus het symbool zijn van een vreedzame samenleving en van wederzijds respect en dialoog.”

De wens die door de kerkvorst en koning Mohammed VI werd uitgesproken, kan de wil daartoe inspireren, dit in een wereld waar politici voortdurend de indruk geven op verkiezingscampagne te zijn. Zeker in een stad als Jeruzalem moet men “de taal vol exclusieve eisen” weten te overstijgen en zou men deze door een taal van “gedeeld beheer” moeten vervangen. Dat is de kern van de reflectie van P. Francesco Patton, Custode van het Heilig Land over de oproep voor Jeruzalem die in het koninklijk paleis van Rabbat werd geformuleerd.

Wat is de waarde van de gemeenschappelijke oproep van de Paus en de koning van Marokko om Jeruzalem als Heilige Stad van ontmoeting te vrijwaren?

Ik zou zeggen dat dit het standpunt bevestigt dat de voorbije jaren herhaaldelijk werd gecommuniceerd en dat erin bestaat om de bijzondere betekenis van Jeruzalem voor de drie religies: het Judaïsme, het christendom en de Islam, in herinnering te brengen. De oproep verwijst naar het feit dat men, telkens men het over Jeruzalem heeft, de simplistische politieke categorieën moet overstijgen en men tot het besef moet komen van de bijzondere waarde die deze stad in zich draagt. De stad staat symbool voor elk van de drie grote monotheïstische godsdiensten en moet op lokaal niveau ook symbool staan voor twee volkeren, zijnde het Joodse volk en het Palestijnse volk. Wanneer men dus aan Jeruzalem raakt, raakt men aan een uiterst delicate realiteit.

Verwijst de oproep naar de drie monotheïstische godsdiensten, en tegelijk ook naar de sociale en politieke repercussies ervan op het terrein?

Dat is zeker het geval en wij weten allen heel goed om welke politieke repercussies het gaat. Van beide zijden gaat het zowat om het opeisen van een exclusiviteitsrecht over de stad. Het komt er dus op neer dat men de taal van de exclusieve eisen gaat verlaten en men de taal gaat aanleren van het gedeeld beheer van de stad die een heel bijzondere en unieke betekenis heeft. Dat is hetgeen wat de Heilige Stoel onophoudelijk blijft verkondigen: een stad die door twee volkeren, Joden en Palestijnen, en door drie godsdiensten, Jodendom, christendom en Islam, wordt gedeeld.

Is het bevorderen van het multireligieuze karakter van de stad vooral belangrijk op een moment van dreigende nieuwe spanningen, zo bijvoorbeeld naar aanleiding van de verhuis van bepaalde ambassades naar Jeruzalem?

Het is evident dat een delicate situatie van onevenwicht mogelijk negatieve gevolgen in zich draagt. We mogen bovendien niet uit het oog verliezen dat de politieke situatie heden in de wereld de indruk geeft dat men zich permanent in verkiezingskoorts beweegt. Dit is in Italië het geval, maar evengoed in tal van andere landen zowat overal ter wereld. Het zou dan ook nuttig zijn dat men soms de diplomatische weg gaat bewandelen en men mogelijke manieren van ontmoeting zou uittekenen, eerder dan situaties van confrontatie te creëren.

De Paus verduidelijkte dat de oproep voor Jeruzalem niet zozeer moet beschouwd worden als een stap van de Marokaanse autoriteit en van het Vaticaan, maar wel als een pas vooruit die twee gelovige broeders samen hebben gezet in het belang van deze stad van de hoop. Het is blijkbaar een stap die nog niet als universeel wordt ervaren, alhoewel velen daarop hopen. Ervaart men deze zorg ook in de Heilige Stad?

In Jeruzalem heerst er altijd een dubbel gevoel. Men ervaart er enerzijds steeds een zekere spanning, maar anderzijds is er toch ook steeds een verlangen naar iets anders. Dat zien we zeker nu op het moment dat er duizenden pelgrims tijdens de vasten naar de stad komen. We zien dat evengoed in de periode van de Ramadan, zeker dan op vrijdag, wanneer duizenden moslim pelgrims in Jeruzalem vertoeven. En dit is evenzeer het geval tijdens de Joodse feestdagen. Dit jaar valt ons beider Paasfeest samen. Er zal dus veel beweging te noteren vallen. Het is dan ook ons verlangen dat elke gelovige van de drie grote godsdiensten, die overigens gemeenschappelijke roots hebben, hier in vrede mogen naartoe komen, en dat zij ook, ik durf dit te zeggen, zouden leren om hun eigen geloof te belijden in fundamenteel respect voor dat van de anderen.

U spreekt over een verlangen, een term die ook de Paus tijdens zijn persconferentie op zijn terugvlucht uit Marokko heeft gebruikt. “De oproep is een verlangen,” zo zei Paus Franciscus, een oproep tot religieuze broederlijkheid. Want alle gelovigen zijn in de grond burgers van de stad Jeruzalem. Welk verlangen, welke wil kan men op het terrein waarnemen?

Het is noodzakelijk om verlangens te koesteren, om wensen te formuleren, om dromen te hebben. Deze oriënteren immers de wil. Wij weten dat de kracht van een intentie, van een verlangen of van een droom die door de Heilige Vader en een autoriteit als de koning van Marokko is uitgesproken, oriënterend kan werken op de wil van velen. Brengen we ook even de vorige ontmoeting in Abu Dhabi in herinnering tussen Paus Franciscus en de grootimam van Al-Azhar, Ahmed Al-Tayyeb. Ook toen werd een verlangen uitgesproken die de wil zou richten. Het ging om de verlangens die door de leiders van twee grote godsdiensten werd uitgesproken, met name het christendom in zijn katholieke vorm en de soennitische Islam. Het zou mooi zijn daar ook nog een derde aan toe te voegen, deze van het Judaïsme. Hoe meer men erin slaagt om dit verlangen uit te spreken, dit verlangen een stem te geven, des te meer bestaat de kans dat dit verlangen de wil beïnvloedt van hen die er concreet werk moeten van maken, dit zowel op politiek als op lokaal niveau.

Van Jeruzalem even naar Gaza. Zowat een jaar geleden begonnen de protestacties bij de grens met Israël. Welke wens, welk verlangen zou u dienaangaande willen uitspreken?

Deze wens wordt reeds sedert zo lange tijd voortdurend herhaald. Dat de taal van het geweld zou stoppen en dat men erin zou slagen om met mekaar in gesprek te gaan, weldegelijk in het besef dat het moeilijk is om een niet-gewelddadige taal te spreken wanneer er honderden doden in het spel zijn. En toch moet men de moed vinden om in deze taal zijn toevlucht te zoeken, zowel van de ene zijde als van de andere (…). Zolang niet iémand de moed heeft om de “oog voor oog”-logica te doorbreken, zelfs al zou dit eenzijdig moeten gebeuren, dan zal het altijd moeilijk blijven om zich samen aan de tafel te zetten om tot een duurzame vrede te komen. Want vrede die door geweld is afgedwongen, is niets méér dan een wapenstilstand die bij de eerste verandering in de machtsverhoudingen opnieuw in geweld losbarst.

Giada Aquilino voor www.vaticannews.va

vertaling: Luk De Staercke

Réagir à cet articleRéagir à cet article

Een bericht, een commentaar?

vooraf modereren

Let op: je bericht verschijnt pas wanneer het gelezen en goedgekeurd is.

Wie ben je?
Vul hier je commentaar in

In dit formulier kun je de SPIP-codes {{gras}} {italique} -*liste [texte->url] <quote> <code> en HTML codes <q> <del> <ins> gebruiken. Om een nieuwe paragraaf te maken laat je gewoon een paar regels leeg.



Vaticaan & Wereldkerk

Agenda
december 2019 :

Niets voor deze maand

november 2019 | januari 2020

newsletter